ΤΟΥ ΠΑΝΟΥ ΚΑΤΗΦΟΡΗ
«Κλειστόν αυτήν την Κυριακή». Αυτός θα μπορούσε να είναι ο τίτλος της απόφασης του υφυπουργού Αθλητισμού, Γιάννη Ανδριανού, για την προσεχή αγωνιστική δραστηριότητα, με αφορμή τη δολοφονία Κώστα Κατσούλη, στο γήπεδο της Νέας Αλικαρνασσού. Όσο για το λουκέτο; Δεν μπαίνει βέβαια επ' αόριστον και μέχρι να δοθεί ένα τέλος σε αυτήν την παθογένεια, αλλά ως απότιση φόρου τιμής στον νεκρό...
Ο Νίκος Μάλλιαρης, πρώην γ.γ. του ΠΣΑΠ, μέλος του αθλητικού τμήματος του ΣΥΡΙΖΑ και με ενεργή συμμετοχή σε πρωτοβουλίες και κινήσεις για την αντιμετώπιση της βίας, μίλησε στην "Α" για την υπουργική απόφαση, τον στρουθοκαμηλισμό των κυβερνώντων, αλλά και την ευθύνη της Αριστεράς, που λάμπει δια της απουσίας της από τα γήπεδα...
Η συνομιλία ξεκίνησε με την πρόσφατη απόφαση του Γιάννη Ανδριανού:
"Η απόφαση είναι απλά μια δημοσίων σχέσεων αντιμετώπιση του φαινομένου από όλους τους φορείς. Όλοι συλλυπούνται την οικογένεια, πλέκουν το εγκώμιο του δολοφονημένου και εύχονται να μην ξαναγίνει ποτέ τίποτα. Και έρχεται μετά ο τελευταίος 'μεγάλος διώκτης' της βίας, ο Ανδριανός και έχει τη φαεινή ιδέα να διακόψει τα πρωταθλήματα για να τιμήσει τον νεκρό. Και τίποτα άλλο.
Δεν τους ενδιαφέρει να αναλάβουν τις ευθύνες τους, ποιες πολιτικές μας οδήγησαν ως εδώ και να μαζευτούν όλοι με μια αυτοκριτική διάθεση, να δουν πώς θα αντιμετωπίσουν το φαινόμενο. Η έκφραση της βίας μέσα στα γήπεδα, έρχεται απ' έξω από αυτά. Η παραβατικότητα των ιδιοκτητών των ομάδων με τους οπαδικούς στρατούς που συντηρούν και η πλήρης ανεκτικότητα των κυβερνώντων, συντηρούν και ευνοούν τη βία.
Οι εκάστοτε υφυπουργοί Αθλητισμού και υπουργοί Δημοσίας Τάξεως ακόμη και πρωθυπουργοί, ή ο ίδιος ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, είχαν και έχουν πάντα ως βασικό στοιχείο στις παρεμβάσεις τους την επικοινωνιακή λογική του εντυπωσιασμού, τη δημαγωγία, την ασυνέπεια και την εξυπηρέτηση μικροκομματικών συμφερόντων τους. Οι όποιες προτάσεις κατατέθηκαν και οι πρωτοβουλίες που εκδηλώθηκαν, έμειναν αναξιοποίητες. Και όσες αξιοποιήθηκαν είχαν χαρακτήρα κατασταλτικό και όχι προληπτικό και κυρίως μακριά από το πλαίσιο της καλλιέργειας και της ανάπτυξης του φιλάθλου πνεύματος".
"Η Αριστερά έχει τη δική της, σημαντική ευθύνη"
Αναφορικά με την ευθύνη της Αριστεράς, ο Νίκος Μάλλιαρης ήταν ξεκάθαρος:
"Μετά τη μεταπολίτευση, συσπειρώθηκαν ξανά στα σωματεία Αριστεροί και Δημοκράτες, όπως ήταν και πριν από τη χούντα. Από τη δημιουργία του ΠΣΑΠ για παράδειγμα, που λειτούργησε καταλυτικά στην προσπάθεια για εξυγίανση του ποδοσφαίρου αποκαλύπτοντας δωροδοκίες, πιέσεις και ενίοτε απειλές σε παίκτες, ενώ αγωνιστήκαμε για να αναπτύξουμε και μια συναδελφική συνείδηση.
Η διοίκηση του ΠΣΑΠ κινητοποίησε όλους τους εμπλεκομένους, αθλητές, παράγοντες, δημοσιογράφους, προπονητές, διαιτητές, φιλάθλους, ψυχολόγους για να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο της βίας. Δημιουργήσαμε την Επιτροπή Καλλιέργειας Αθλητικού Πνεύματος το 1980 η οποία για πρώτη φορά με τέτοια αντιπροσωπευτικότητα και μελέτησε το πώς ο καθένας συμμετείχε στις βιαιότητες και με ποιον τρόπο θα συμβάλαμε στην αντιμετώπισή του. Αυτό το υπόμνημα ήταν πρωτοπόρο για την εποχή, αλλά ουδέποτε αξιοποιήθηκε από την τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Το 2011 που επαναδραστηριοποιήθηκαν εκ νέου τα μέλη της ΕΚΑΠ, εισέπραξαν την αδιαφορία των αρχών, πλην του τότε προέδρου της ΔΕΑΒ, Γιάννη Πανούση.
Η εμπορευματοποίηση του αθλητισμού και ο εναγκαλισμός των κυβερνώντων με τους μεγαλοπαράγοντες, χειραγώγησαν τον χώρο, απομακρύνοντας τους φιλάθλους και δίνοντας χώρο στους οπαδικούς στρατούς. Τα παρασκηνιακά παιχνίδια, οι μαφιόζικες συμμορίες και η ατιμωρησία, οδήγησαν στη βία. Μετά την πτώση της χούντας και τη νομιμοποίηση των κομμάτων της Αριστεράς, αναπτύχθηκε ως κυρίαρχη τάση στις ηγεσίες τους ότι το ποδόσφαιρο είναι το όπιο του λαού. Αυτή η τάση υπάρχει ακόμα".
"Μια λύση τύπου Θάτσερ, δεν είναι λύση"
Για τις κατασταλτικές μεθόδους που έχουν χρησιμοποιηθεί κατά καιρούς, ήταν κάθετος:
"Και να βγει η βία έξω από το γήπεδο, όπως έκανε η Θάτσερ, διαχέεται στην υπόλοιπη κοινωνία. Το θέμα δεν είναι διώξουμε τον οπαδό από το γήπεδο, αλλά να του φτιάξουμε φίλαθλη και πολιτική συνείδηση. Χρειάζεται να στρατευτούμε όλοι σε αυτήν την προσπάθεια και να δουλέψουμε συστηματικά για την εξυγίανση και τον εκδημοκρατισμό του αθλητισμού. Να πλησιάσουμε τη νεολαία και να της δώσουμε νέα κίνητρα. Να φτιάξουμε ένα νέο Κίνημα Λαμπράκηδων. Γίνονται ζυμώσεις προς αυτήν την κατεύθυνση, αλλά χρειάζεται να αρθρωθεί αυτό από πολιτικά χείλη. Μιλάμε συνέχεια για την οικονομία, την παιδεία, τον πολιτισμό και τέλος. Την ώρα που στον αθλητισμό, το μαζικότερο κοινωνικό φαινόμενο της εποχής, εμπεριέχονται όλα αυτά. Να συγκροτηθεί με πρωτοβουλία του ΣΥΡΙΖΑ, φορέας καλλιέργειας φιλάθλου πνεύματος, υπό κοινοβουλευτικό έλεγχο".
"Στα γήπεδα και στις γειτονιές αναπτύσσεται ο φασισμός"
"Η ανάπτυξη του φασισμού μέσα σε αυτό το εκρηκτικό κλίμα του άκρατου οπαδισμού, η λατρεία προς τον παράγοντα που κατακτά τίτλους με κάθε τρόπο, οδήγησαν στην ανάπτυξη φασιστικών συμπεριφορών τους και στην άνοδο της Χρυσής Αυγής. Για πολλούς Αριστερούς που είναι έξω από το χώρο του αθλητισμού, αυτά τα φαινόμενα δεν είναι φασισμός. Τον ανακάλυψαν με τη δολοφονία του Φύσσα.
Το ότι τα τελευταία 30 χρόνια έχουμε έξι νεκρούς, εκατοντάδες τραυματίες, ανάπηρους, καταστροφές περιουσιών, το ότι δεν ανέχεται η νεολαία πλέον ακόμα και στην πλατεία κάποιον με διαφορετικό χρώμα κασκόλ, δεν είναι φασισμός; Αυτή η κατάσταση δεν έχει χτυπήσει δυνατά το καμπανάκι για την Αριστερά. Βλέπουμε μεγαλοπαράγοντες μέσα από τον χώρο του αθλητισμού να παίζουν πολιτικά παιχνίδια και δεν ασχολείται κανείς. Όλος ο παραβατικός κόσμος του αθλητισμού, βγαίνει ο ίδιος πλέον στην πολιτική, χωρίς μπροστινούς.
Η εμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα στα γήπεδα και οι συναντήσεις με επιφανείς ποδοσφαιριστές, αποτελούν μια πολιτική παρέμβαση της Αριστεράς στον χώρο του ποδοσφαίρου, αλλά δεν είναι αρκετό. Πρέπει να επαναπροσδιοριστεί η πολιτική της Αριστεράς με καταλυτικό τρόπο. Και του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ και του ΑΝΤΑΡΣΥΑ και όλου του δημοκρατικού τόξου. Όλοι πρέπει να μπουν ξανά στον χώρο του αθλητισμού, να ανακτήσουμε και πάλι τη λαϊκότητά μας. Να μπούμε στις λαϊκές γειτονιές, εκεί όπου αναπτύχθηκε τελικά και η Χρυσή Αυγή, με τη νεολαία την «απολιτίκ» και της ατομιστικής συμπεριφοράς.
Εκεί δούλεψαν οι φασίστες. Όπως τώρα με τη δολοφονία του Κατσούλη, που έγινε μέσα στη Νέα Αλικαρνασσό. Μια κατεξοχήν προσφυγική και λαϊκή περιοχή, που όμως έχει μαζέψει τα μεγαλύτερα ποσοστά της η Χρυσή Αυγή, μέσα στο Ηράκλειο! Πού ήταν οι Αριστεροί να διαπαιδαγωγήσουν τον κόσμο, να τον καθοδηγήσουν, να τον οδηγήσουν στο φίλαθλο πνεύμα. Δεν μπορούμε να μιλάμε για ανεργία της νεολαίας και να μην είμαστε στα γήπεδα, εκεί που βρίσκεται η νεολαία!".
