Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ
Οι "χοροί" και οι εκλογές
(...) Είναι όμως φανερό ότι πρόκειται για τακτική άμυνας του συστήματος, το οποίο βρίσκει ευκαιρία να επιτεθεί και στη Δικαιοσύνη, στους λειτουργούς της. Τους επιρρίπτει ευθύνες για την "άδεια" στον Χρ. Ξηρό, καλλιεργεί και διά της Χρυσής Αυγής κλίμα αμφισβήτησής της. Βρίσκει ευκαιρία για να τεθούν ερωτήματα σχετικά με τις υποθέσεις των σκανδάλων. Κι όμως πού θα είχαν οδηγηθεί τα πράγματα αν δεν υπήρχε το 1963 στην υπόθεση της δολοφονίας του Γρηγόρη Λαμπράκη ο Σαρτζετάκης, αν δεν ήταν ο Μπούκης κι ο Δελαπόρτας, αν δεν ήταν οι δημοσιογράφοι Βούλτεψης, Ρωμαίος, Μπέρτσος; Μην ξεχνάμε ότι πριν από τους σημερινούς ανακριτές και εισαγγελείς, στις υποθέσεις "χορών", ήταν οι Πεπονής και Μουζακίτης ως τον προηγούμενο Ιούνιο.
Η αρχή του 2014 συνοδεύεται από τη συνέχιση της ανόδου του ΣΥΡΙΖΑ και του προέδρου του. Την ίδια ώρα εξαπλώνεται σε πανευρωπαϊκό επίπεδο (κι όχι μόνο) η ακτινοβολία του Αλέξη Τσίπρα από την υποψηφιότητά του για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που είναι για πρώτη φορά μια προβολή η οποία κινεί τόσο ενδιαφέρον για δραστηριότητα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς.
Είναι, άραγε, άσχετοι οι προβληματισμοί και οι σκέψεις από συστημικά ΜΜΕ (π.χ. "Βήμα", Σκάι) για πρόωρες βουλευτικές εκλογές, για κυβερνητικό ανασχηματισμό, με τον Στουρνάρα στη θέση του Προβόπουλου και, κυρίως, για την "προσπάθεια" συγκυβέρνησης στο μέλλον ΣΥΡΙΖΑ - Ν.Δ., αποδεχόμενα ουσιαστικά νίκη του ΣΥΡΙΖΑ; Και τι γίνονται οι καταγγελίες για τόσα και τόσα που καταλόγιζαν στον ΣΥΡΙΖΑ;
Μην ξεχνάμε ότι το Ευρωκοινοβούλιο, που δεν εκπροσωπήθηκε ως ευρωπαϊκός θεσμός στη φιέστα για την προεδρία, καταλογίζει ευθύνες σοβαρές στην τρόικα για τη μνημονιακή πολιτική στις χώρες της Ε.Ε., μεταξύ αυτών και στην Ελλάδα που προεδρεύει.
Η εικόνα που εκπέμπει η κυβέρνηση, πρωτίστως στην αντιμετώπιση του ΣΥΡΙΖΑ, είναι της ομάδας που αμύνεται κι αυτό προδίδει ή μαρτυράει αμηχανία σε κατάσταση πανικού ή ζάλης.
*Από το άρθρο του Νίκου Κιάου, 16.1.2014
