ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΠΑΪΚΟΥ
Εκεί πάνω στις Σκουριές κάποιοι έχουν κριθεί προφυλακιστέοι.
Επειδή αγωνίζονται για τη ζωή τους και για τη ζωή των παιδιών τους.
Ο Κασιδιάρης όχι.
Ε λοιπόν αυτοί οι άνθρωποι κυκλοφορούν ανάμεσά μας, ελεύθεροι.
Όχι, οι σειρήνες την Τετάρτη το πρωί δεν χτυπούσαν πανηγυρικά για τον Κασιδιάρη.
Μάλλον για τον επικοινωνιακό θρίαμβο του Σαμαρά πανηγύριζαν.
Ο οποίος Σαμαράς προφανώς πήρε γραμμή από τον Φαήλο.
Δεν πολυστριμώχνουμε τους πατριώτες, κρατάμε τις σφαίρες μας για τους πραγματικούς αντιπάλους.
Λυπάμαι που δεν μπορώ να χαρώ όπως θα ήθελα τη φυλάκιση των, λίγων έστω, αρχιμαφιόζων της Χρυσής Αυγής.
Λυπάμαι που δεν μπορώ να ξεχάσω πως όλο αυτό βουτήχτηκε στο αίμα του Παύλου Φύσσα.
Πως έπρεπε να χάσει τη ζωή του το παλληκάρι για ν' αρχίσει να σπάει το απόστημα.
Αλλά, θα μου πεις, και η πτώση της Χούντας από την τραγωδία της Κύπρου ξεκίνησε.
Ε λοιπόν φαίνεται πως τόχει η μοίρα μας, η μοίρα της φυλής μας.
Από την αρχαιοελληνική μυθολογία ήδη ξεκινούν τα σχετικά.
Εκεί όπου κουμάντο έκανε η «διαλεκτική» σχέση η φοβερή.
«Θυσία - αίμα - κάθαρση - λύτρωση»...
Ε, έτσι πορευόμαστε έκτοτε, αδιαλείπτως.
«Λευτεριάς λίπασμα οι πρώτοι νεκροί...»
Το είχε γράψει, με έμπνευση σπαρακτική, ο Αλέκος Παναγούλης.
Για να το μελοποιήσει μοναδικά ο Μίκης Θεοδωράκης.
Ε, να λοιπόν που και οι στίχοι παίρνουν εκδίκηση.
Στ' όνομα του παιδιού από το Κερατσίνι.
Φρίξαμε που στο σπίτι του Μιχαλολιάκου βρέθηκε κάδρο με το πορτραίτο του Χίτλερ.
Δηλαδή ποιον περιμέναμε νάχει στον κάδρο ο Μιχαλολιάκος, τον Λένιν;
Ή μήπως τον Μαχάτμα Γκάντι;
Εννοείται πως δεν μπορεί η Αριστερά να μιζεριάζει με τις εξελίξεις.
Είναι έξω από τα μέτρα κι από τα ήθη της οι τέτοιες συμπεριφορές, κι ας λένε οι καλοθελητές.
Η Αριστερά δεν μπορεί παρά να συμπορεύεται με το δημόσιο αίσθημα.
Δεν μπορεί παρά να μοιράζεται την -μουδιασμένη έστω- ευφορία, την ανακούφιση του λαού.
Για την αντιμετώπιση της εγκληματικής νεοναζιστικής οργάνωσης.
Και να απαιτεί όλο και περισσότερα.
Εννοείται πως ο Βορίδης είναι ο καθ' ύλην αρμοδιότερος να μιλήσει για τη Χ.Α.
Τι νομίζεις, έτσι αβασάνιστα τονε καλεί και τονε ξανακαλεί ο Πρετεντέρης;
«Ανατροπή». Το μεγάλο πλυντήριο.
Ποια απ' όλες αυτές τις έρευνες δεν θα μπορούσε να έχει διατάξει ο Δένδιας από πριν;
Ενάμισι χρόνο τώρα ή, έστω, πριν από το φονικό στην Αμφιάλη.
Τις έρευνες για τη διείσδυση της Χ.Α. στην αστυνομία.
Και, επιτέλους, δεν αισθάνεται ότι χρωστάει εξηγήσεις;
Που ζέσταινε τέτοια (και τόσα...) φίδια στον κόρφο του.
Ας το ξαναπούμε. Μήπως βιάστηκε ο Δημήτρης Αβραμόπουλος;
Μήπως βιάστηκε να κηρύξει περαιωμένη την ανάλογη έρευνα για τον στρατό;
Λέω εγώ τώρα...
Μη μου πεις, ώστε μαστροπός ο χρυσαυγίτης βουλευτής Λαγός, πω -πω.
Και εκβιαστής, και διακινητής ναρκωτικών, και «προστάτης» μαγαζιών.
Πάλι πέσαμε από τα σύννεφα.
Ας μην κομπλεξάρεται πάντως το παλληκάρι, και οι πολιτικοί του πρόγονοι την ίδια δουλειά κάνανε.
Οι ταγματασφαλίτες, οι δωσίλογοι, οι παρακρατικοί, οι «καρφίτσες», οι πάντες όλοι.
Το πιο σύντομο ανέκδοτο για την ελληνική Δικαιοσύνη: Προστατευόμενος μάρτυρας...
