Οι οργανωμένοι οπαδοί έστειλαν ένα ξεκάθαρο μήνυμα μέσα από τις κερκίδες το προηγούμενο Σαββατοκύριακο. Από τη Θράκη μέχρι την Κρήτη, στα περισσότερα ποδοσφαιρικά γήπεδα εμφανίστηκαν μηνύματα για τον Παύλο Φύσσα και κατά της Χρυσής Αυγής, τα οποία επεκτάθηκαν και σε στάδια εκτός Ελλάδας! Μετά τη σύνδεση με δίκτυα αλληλεγγύης, τη στήριξη στην κοινωνία που υποφέρει και την κατακραυγή στις πολιτικές του Μνημονίου, οι κερκίδες έδειξαν ότι διαθέτουν και αντιφασιστικά αντανακλαστικά, παρ' ότι από πολλούς θεωρούνται ως εκκολαπτήρια ακροδεξιών μορφωμάτων.
"Από τη μία πλευρά βλέπουμε την ποδοσφαιροποίηση της πολιτικής, με την είσοδο της Χρυσής Αυγής και την υιοθέτηση χουλιγκανικών εκφράσεων και κοινωνικών συμπεριφορών που παραπέμπουν σε ακραίες χουλιγκανικές πρακτικές, και από την άλλη βλέπουμε το φαινόμενο της πολιτικοποίησης των οπαδών", δηλώνει χαρακτηριστικά στην "Αυγή" ο Γιάννης Ζαϊμάκης, καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και ερευνητής σε θέματα που σχετίζονται με τις οπαδικές κοινότητες.
Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, στο άκουσμα της δολοφονίας του Παύλου από χέρι χρυσαυγίτη, οι περισσότεροι οπαδοί θέλησαν να κάνουν τη φωνή τους να ακουστεί. "Με το που έγινε το τραγικό αυτό σκηνικό, προετοιμαζόμασταν ήδη για το ματς με τον Ολυμπιακό και σκεφτήκαμε ότι κάπως πρέπει να ακουστεί και η δική μας φωνή. Αυτό το συμβάν πρέπει να ξυπνήσει πολύ κόσμο. Εύχομαι την επόμενη ημέρα να μην είναι το δικό τους παιδί νεκρό. Πρέπει να πολεμήσουμε αυτό το πράγμα, τον φασισμό της Χρυσής Αυγής και πάντα με πιο δημοκρατικά μέσα", μας λέει χαρακτηριστικά ο Βασίλης από τον σύνδεσμο των "Guererros" του Παναιτωλικού, οι οποίοι σήκωσαν πανό που ανέφερε "Νεκρό παιδί από τους νεοναζί, τσακίστε τους φασίστες της Χ.Α".
Μετά τον Γρηγορόπουλο...
Και ο κόσμος, όπως έδειξαν οι δράσεις του Σαββατοκύριακου, "ξυπνάει". Αυτό, άλλωστε, έχει φανεί και από άλλες εκφράσεις στις κερκίδες τα τελευταία χρόνια. Ο κ. Ζαϊμάκης τονίζει: "Νομίζω ότι από τα τέλη της δεκαετίας του 2000, όταν συνέβη το περιστατικό με τον Γρηγορόπουλο, καθώς και οι ευρύτερες αλλαγές στο ελληνικό ποδόσφαιρο αυτή τη δεκαετία, η ανάπτυξη των πελατειακών δικτύων με το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα, η ακραία εμπορευματοποίηση, η εμφάνιση προέδρων χωρίς συναισθηματική σχέση με τις ομάδες, όλες αυτές οι αλλαγές που έχουμε δει στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, όπως και οι συνθήκες οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, οδήγησαν σε ένα φαινόμενο πολιτικοποίησης που όμοιό του δεν είχαμε δει στο παρελθόν. Είναι ανάλογο με αυτό των Ιταλών και Ισπανών Ultras, αλλά με κάποια καθυστέρηση...
Όταν ένα μεγάλο μέρος των οπαδών και των φιλάθλων γενικότερα προέρχεται από τα λαϊκά στρώματα και πλήττεται από τις πολιτικές του Mνημονίου και βλέπει το ίδιο το ποδόσφαιρο να αλλάζει χαρακτήρα, να πλήττεται, να γίνεται λιγότερο ανταγωνιστικό και να επικρατούν συνθήκες ποδοσφαιρικού ολιγαρχισμού, γνωρίζοντας από πριν ποιος θα βγει πρωταθλητής κ.ο.κ, όλα αυτά είναι φυσικό να επηρεάσουν τους βιόκοσμούς τους. Ένα μέρος αυτών προσπαθεί να αναζητήσει τα αίτια των προβλημάτων και να απαντήσει με διάφορους τρόπους, όπως με πανό. Σε σχέση με την προηγούμενη δεκαετία, όπου βλέπαμε στα γήπεδα κινήματα που επικεντρώνονταν περισσότερο στα δικαιώματα των οπαδών, τώρα έχουμε αυτό που βλέπουμε και σε άλλες χώρες: τη σύνδεση με κοινωνικά ζητήματα".
"Τους γύρισε μπούμερανγκ..."
Από την πλευρά τους, οι "Alternatives" του Εργοτέλη, ένα γκρουπ με πολιτικό λόγο, αναφέρουν: "Νόμιζαν ότι μας έστησαν παγίδα, ότι εμπορευματοποιώντας το ποδόσφαιρο και προβάλλοντάς το ως το σημαντικότερο γεγονός στη ζωή μας θα κατάφερναν να μας χωρίσουν, να μας αποπλανήσουν κάνοντάς μας να πιστεύουμε ότι ο εχθρός μας είναι αυτός που φοράει διαφορετική φανέλα. Εκεί εντοπίζεται και το πρόσφορο έδαφος της Χ.Α., φανατικής ομάδας δολοφόνων με οδηγό τη φασιστική ιδεολογία, τον ρατσισμό και το μίσος σε οτιδήποτε διαφορετικό.
Δεν τους έκατσε όμως... Οι εξέδρες με δράσεις και πανό δείχνουν να αποκτούν συνείδηση και βάζουν τον διαχωρισμό όχι στη φανέλα, αλλά ανάμεσα στον καταπιεστή και τον καταπιεζόμενο. Εμείς και το 99% του ελληνικού λάου ανήκουμε στους δεύτερους. Σ' αυτούς που πληρώνουν την κρίση, σ' αυτούς που επιτίθενται τα τάγματα εφόδου της Χ.Α., σ' αυτούς που αγαπάνε την μπάλα για το παιχνίδι και το τραγούδι και όχι για τα χρήματα. Η προσπάθεια αποπροσανατολισμού τούς γύρισε μπούμερανγκ και εμείς, ένα από τα πιο ζωντανά και ευφάνταστα κομμάτια της κοινωνίας, αφού συμβάλουμε να απομονωθούν τα σκυλιά τους, οι νεοναζί, στη συνεχεία θα φροντίσουμε να έρθει και η σειρά τους".
"Για μένα ένα σύνδεσμος οπαδών δεν πρέπει να σταματά στο ποδόσφαιρο. Επειδή τον βλέπει πολύς κόσμος, θα πρέπει να κάνει μια παρέμβαση, πόσω μάλλον όταν μιλάμε για ένα συμβάν τόσο τραγικό, με την απώλεια της ζωής ενός παιδιού", προσθέτει ο Βασίλης από τον Παναιτωλικό στην "Αυγή" και καταλήγει: "Νομίζω ότι σιγά - σιγά και οι τελευταίοι που δεν είχαν πάρει χαμπάρι τι συμβαίνει με αυτή τη ναζιστική συμμορία ξυπνούν. Πρέπει να ενώσουμε όλοι μαζί τις δυνάμεις μας. Δεν με ενδιαφέρει τι ομάδα είναι ο καθένας. Πάνω σε τέτοια θέματα πρέπει να είμαστε μαζί, να ακουστούμε όσο πιο δυνατά μπορούμε και να ξυπνήσουμε και το τελευταίο μυαλό που ίσως κοιμάται...".
