Αν η Κίττυ Αρσένη μπορούσε από κάπου να βλέπει τη χθεσινή τελετή του αποχαιρετισμού σίγουρα θα χαμογελούσε ευχαριστημένη. Όχι μόνο για τους εκατοντάδες φίλους, συντρόφους και συναδέλφους που βρέθηκαν στο Νεκροταφείο Αμαρουσίου για το τελευταίο «αντίο», τους ανθρώπους με τους οποίους πορεύτηκε μαζί, στη ζωή και στην τέχνη, στον αντιδικτατορικό αγώνα και στη σκηνή του θεάτρου. Πολύ περισσότερο θα χαμογελούσε για τους νέους, τους μαθητές της, αυτούς που η γνωριμία μαζί της άλλαξε τη ζωή τους, όπως είπε χαρακτηριστικά αποχαιρετώντας την ένα από τα παιδιά της Θεατρικής Ομάδας του Παντείου Πανεπιστημίου...
Με ένα τραγούδι, έτσι όπως ακριβώς ήθελε, τους «Κεφαλλονίτες άρχοντες» από την Ιφιγένεια εν Ληξουρίω του Κατσαΐτη, που είχαν διδαχτεί από αυτήν, συνόδευσαν τη σορό στην τελευταία της κατοικία οι μαθητές της, ενώ λίγο νωρίτερα ένας από αυτούς είχε χαρακτηρίσει τις πρόβες μαζί της «μάθημα ελευθερίας». Χαρακτήρισε μάλιστα «δεύτερη ηρωική πράξη», πλάι στην πρώτη, την αντίσταση στη δικτατορία, «το πείσμα με το οποίο επέμενε να μην χρησιμοποιήσει το παρελθόν της για προσωπικό όφελος. Αυτό για μας ήταν ένα ηθικό μάθημα ανυπολόγιστης αξίας» συνέχισε λέγοντας πως «προσπαθούμε να της μοιάσουμε σε όσα θαυμάσαμε πάνω της, πάνω απ' όλα ότι στα δύσκολα δεν έπαψε να χαμογελάει και δεν φοβήθηκε. Κι αυτό στις μέρες που ζούμε είναι ένα μεγάλο μάθημα» κατέληξε.
Πριν από τους μαθητές της, στους οποίους επιφυλάχθηκε ο τελευταίος λόγος, ο Γιάννης Μετζικώφ, εκ μέρους του Δ.Σ. του Εθνικού Θεάτρου, μίλησε συγκινημένος για μια «πλούσια ζωή ανάμεσα στην τέχνη και τους αγώνες, που περιείχε το αυτονόητο: την ελεύθερη σκέψη» τονίζοντας ότι «η Κίττυ δεν άλλαξε, παρέμεινε πάντα μια ολοζώντανη ψυχή.
Εκ μέρους του ΣΕΗ και της ΠΟΘΑ ο αντιπρόεδρος Δημήτρης Παλαιοχωρίτης σημείωσε πως υπήρξε «πρότυπο καλλιτέχνη - πολίτη που συνδύαζε σκέψη και δράση χωρίς να κάνει ποτέ βήμα πίσω».
Ο πρόεδρος της ΔΗΜ.ΑΡ. Φώτης Κουβέλης μίλησε για «μια σπουδαία Ελληνίδα, αταλάντευτη αγωνίστρια της Αριστεράς, που θα λείψει από τον πολιτισμό», μια γυναίκα «που έδωσε κουράγιο στον λαό μας με την πράξη της».
Μιλώντας συγκινημένη, η Μπούμπα Δημητροκάλλη, συνοδοιπόρος από τα μαθητικά τους χρόνια με την Κίττυ Αρσένη, θυμήθηκε εκείνο το «λιγνό κοριτσάκι των 16 ετών που τα είχε όλα ξεκαθαρισμένα στο μυαλό της και έπειθε την παρέα των συμμαθητών της να διενεργήσουν εράνους για τους εξόριστους και τους φυλακισμένους», ενώ η συναγωνίστριά της Νατάσα Μέρτικα, που είχε και αυτή καταθέσει στο Συμβούλιο της Ευρώπης, αφού θύμισε πως η Κίττυ «ήταν παρούσα στα δύσκολα», προτίμησε να την αποχαιρετήσει με τα ίδια της τα λόγια, έτσι όπως τα αποτύπωσε στη μαρτυρία της για τα βασανιστήρια που υπέστη, το βιβλίο Μπουμπουλίνας 18.
Ανάμεσα στους εκατοντάδες συναδέλφους, συναγωνιστές και συντρόφους που τη συνόδευσαν, συμπαραστεκόμενοι στους οικείους της, τα αδέλφια της Γεράσιμο και Βικέντιο και Λούκα Κατσέλη, ήταν η πρόεδρος του ΣΕΗ Υρώ Μανέ, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου Σ. Χατζάκης, οι ηθοποιοί Κ. Καζάκος, Ρ. Αξελός, Στ. Ληναίος, Γ. Βόγλης, Αιμ. Υψηλάντη, Ντ. Κώνστα, Χρ. Καλαβρούζος, Κορ. Καράντη, Τρ. Καρατζάς, Υβ. Μαλτέζου, Εύα Κοταμανίδου, Μπ. Αρβανίτη και Β. Πουλαντζάς, ο σκηνοθέτης Β. Θεοδωρόπουλος, ο Γ. Ανδρεάδης, η Ρ. Γαλανάκη, η Α. Φιλίνη κ.ά.
Παλιοί συναγωνιστές στην αντίσταση και τους αγώνες της Αριστεράς, όπως οι Ν. και Φρ. Κιάου, Γ. Βότσης, Αρ. Μανωλάκος, Βεν. Αγγελόπουλος, Μ. Μαρκάκης, Πόλυ και Σελ. Σαββινίδου, Γ. Νοταράς, Γ. Φυσσάκης, Στ. Λιβαδάς, Ν. Γαλανόπουλος, Στ. Στεφάνου, Ειρ. Μίσσιου, Αντ. Καρράς, Γ. Ρέγγας, Γ. Σταματάκης, Στ. Παπαναστασίου, Β. Κωττούλας, Π. Κουναλάκης, Μ. Δαρειώτης, Γ. Μπράμος, Τ. Σιαμαντάς, Μ. Μυλωνάκης, Θ. Μαλικιώσης, Γ. Βούλγαρης, Στ. Πεσματζόγλου, Δ. Χατζησωκράτης, Ρ. Σπυρόπουλος κ.ά.
Παρευρέθηκαν ακόμη οι πρώην υπουργοί Αντ. Ρουπακιώτης και Σ. Βαλυράκης, οι βουλευτές Μανώλης Γλέζος, Ν. Βαλαβάνη, Ν. Βούτσης, Γ. Δραγασάκης, Θ. Φωτίου του ΣΥΡΙΖΑ, οι Σπ. Λυκούδης και Μ. Ρεπούση της ΔΗΜ.ΑΡ. κ.ά.
Όμως η πιο συγκινητική παρουσία ανάμεσα στους εκατοντάδες ανθρώπους ήταν σίγουρα αυτή μιας ομάδας νέων από το Θέατρο Κωφών, μαζί με μια κοπέλα που μετέφραζε τους επικήδειους στη νοηματική γλώσσα... Ήταν αυτοί οι νέοι που είχαν μεταφέρει πριν από μερικά χρόνια στη σκηνή του θεάτρου τους τη μαρτυρία της Κίττυς Μπουμπουλίνας 18... Ήταν εκεί για να τιμήσουν μια γυναίκα που ήξερε να αλλάζει τη ζωή των ανθρώπων...
