Την "πλάτη" στην Ελλάδα γυρνά μια ακόμη ελληνική επιχείρηση, και μάλιστα της βαριάς βιομηχανίας, η ΒΙΟΧΑΛΚΟ -Ελληνική Βιομηχανία Χαλκού και Αλουμινίου Α.Ε.- επιλέγοντας να μεταφέρει την έδρα της, δι' απορρόφησης μέσω θυγατρικής της, στο Βέλγιο, "χτυπώντας" εκ των έσω το ελληνικό success story που επιχειρεί να προβάλει η κυβέρνηση.
Μετά τη ΦΑΓΕ, την Coca Cola και άλλες εταιρείες που έφυγαν ή προτίθενται να φύγουν από την Ελλάδα, εξαιτίας κυρίως των δυσκολιών χρηματοδότησης, έρχεται και ο μεγαλύτερος μεταλλουργικός όμιλος της χώρας να ανακοινώσει αλλαγή έδρας.
Πιο συγκεκριμένα, σε χθεσινή συνεδρίασή τους οι διοικήσεις των ΒΙΟΧΑΛΚΟ και της θυγατρικής της εταιρείας συμμετοχών με έδρα το Βέλγιο Viochalco S.A. αποφάσισαν να προχωρήσουν εγκρίνοντας κοινό σχέδιο διασυνοριακής συγχώνευσης και οριστικοποιώντας διαδικαστικά ζητήματα. Στο πλαίσιο της σχεδιασθείσας αναδιάρθρωσης, η απορροφώσα εταιρεία Viohalco S.A. εν συνεχεία θα απορροφήσει την εταιρεία Cofidin S.A., επίσης εταιρεία συμμετοχών με έδρα το Βέλγιο και μέτοχο κατά 13,3% της απορροφώμενης ελληνικής εταιρείας ΒΙΟΧΑΛΚΟ. Οι μέτοχοι της ΒΙΟΧΑΛΚΟ θα ανταλλάξουν τις μετοχές τους με εισηγμένες μετοχές της απορροφώσας εταιρείας Viohalco SA, που θα διαπραγματεύονται στο χρηματιστήριο Euronext των Βρυξελλών, ενώ οι θυγατρικές της Βιοχάλκο (ΣΙΔΕΝΟΡ, ΧΑΛΚΟΡ, ΕΛΒΑΛ, Σωληνουργεία Κορίνθου, ΣΙΔΜΑ Ελληνικά Καλώδια, ΕΤΕΜ) παραμένουν στο ελληνικό χρηματιστήριο. Η όλη διαδικασία εκτιμάται ότι θα έχει ολοκληρωθεί εντός του Νοεμβρίου 2013.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση της εταιρείας, "με την αναδιάρθρωση σκοπείται η ενίσχυση της κεφαλαιακής δομής της ΒΙΟΧΑΛΚΟ, η αμεσότερη πρόσβασή της στις διεθνείς αγορές κεφαλαίων και η δημιουργία ενός βραχίονα χρηματοοικονομικής στήριξης των θυγατρικών της εταιρειών".
Η ΒΙΟΧΑΛΚΟ
Η ΒΙΟΧΑΛΚΟ Α.Ε., του Ν. Στασινόπουλου, είναι η μητρική εταιρεία του μεγαλύτερου ελληνικού μεταλλουργικού ομίλου εταιρειών με δραστηριότητα στους χώρους του χαλκού, του αλουμινίου, του χάλυβα και των καλωδίων και πρόσφατα και στο real estate. Ιδρύθηκε το 1937, εισήχθη στο Χρηματιστήριο Αθηνών το 1947 και συμπεριλαμβάνεται στον χρηματιστηριακό δείκτη της Μorgan Stanley (MSCI) για την Ελλάδα.
Ο Όμιλος περιλαμβάνει περίπου 80 εταιρείες, με έντονο εξαγωγικό προσανατολισμό σε 60 χώρες περίπου, και εκτιμάται ότι συνεισφέρει περίπου στο 7% των εξαγωγών της χώρας.
Το 2012 παρουσίασε τζίρο 3,3 δισ., με επενδύσεις που από το 2001 ανέρχονται κοντά στα 1,7 δισ., ενώ σήμερα απασχολεί περισσότερους από 8.000 εργαζόμενους.
ΣΕΒ
Αξιοσημείωτο είναι πάντως ότι ο ΣΕΒ για πρώτη φορά σχολίασε απόφαση μέλους του, επισημαίνοντας ότι με αποφάσεις ή προθέσεις επιχειρήσεων τον τελευταίο χρόνο για μεταφορά έδρας στο εξωτερικό "θα έπρεπε να χτυπήσει καμπανάκι κινδύνου στο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης και στον πολιτικό κόσμο γενικότερα". Τονίζει μάλιστα ότι δεν μπορεί η κυβέρνηση να ασχολείται σύσσωμη επί ένα χρόνο με το θέμα του ΦΠΑ στα εστιατόρια, ενώ ταυτόχρονα αγνοεί το θέμα των ΕΦΚ στην ενέργεια, αλλά πρέπει πλέον να ενσκήψει αποφασιστικά στα συσσωρευμένα, ζωτικά προβλήματα στην ελληνική βιομηχανία. Αναφέρει δε ότι ο ΣΕΒ έχει εδώ και καιρό εκπέμψει σήμα κινδύνου προειδοποιώντας προς πάσα κατεύθυνση ότι η ελληνική βιομηχανία, παρά τη μέχρι σήμερα θαυμαστή ανθεκτικότητα της, δεν αντέχει πια κάτω από το συνδυασμένο βάρος της κρίσης, της έλλειψης ρευστότητας, της υπερφορολόγησης, του αβάσταχτου κόστους της ενέργειας και του αντιεπενδυτικού περιβάλλοντος. Επανέλαβε δε ότι "η αποβιομηχάνιση του τόπου δεν είναι ούτε πραγματικότητα ούτε νομοτέλεια. Είναι θέμα πολιτικής, είναι θέμα επιλογής".
Κατά τον ΣΕΒ πρόκειται για βιομηχανία που αντιμετωπίζει μέσα από πρόσβαση στις διεθνείς χρηματαγορές τις αντιξοότητες που δημιούργησε στην Ελλάδα η πτώχευση του Δημοσίου, ενώ χαρακτήρισε θετικό το ότι η συγκεκριμένη απόφαση δεν φαίνεται να θίγει την ντόπια παραγωγή και απασχόληση και τις εξαγωγές.
Α.Ζ.
