Αλλά ούτε μισή κουβέντα καινούργια, φρέσκια, διαφορετική;
Κάτι να μας ξαφνιάσει, βρ' αδερφέ.
Από την ομιλία του πρωθυπουργού στην πανηγυρική συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου.
Από τις δηλώσεις των υπουργών κατά την παράδοση - παραλαβή.
Αν κάτι βαριέμαι περισσότερο από τους ανασχηματισμούς.
Τις αφόρητες κοινοτοπίες που μας σερβίρονται.
Πασπαλισμένες με το αυτονόητο ευχολόγιο.
Αν τα θεωρήσεις όλ' αυτά δείγμα γραφής για τα περαιτέρω.
Μπορείς να πανικοβληθείς με την ησυχία σου.
Ο Σαμαράς δικαιούται πλέον -και καταστατικά- να ψηφίζει για αρχηγό του ΠΑΣΟΚ.
Ως "φίλος" του Κινήματος (!), από τους κολλητούς μιλάμε.
Εκείνο που κάποιοι από τους καινούργιους υπουργούς κρατούσαν σημειώσεις σ' αυτά που έλεγε ο Σαμαράς.
Μ' έστειλε κανονικά.
Ότι, ας πούμε, θέλει δωρικό ύφος και όχι θεατρικότητα στις τηλεοράσεις.
Για να μην το ξεχάσουν, κατάλαβες;
"Ο λαός θα κάνει κουρελόχαρτο τη νέα προγραμματική συμφωνία".
Βιάστηκε να δηλώσει ο ΣΥΡΙΖΑ.
Καλά, μην τρελαίνεσαι, δεν θα προλάβει τίποτα να κάνει ο λαός.
Θα τήνε κάνουν κουρελόχαρτο οι ίδιοι.
Όπως ακριβώς και την προηγούμενη.
Για τον Άδωνι ως υπουργό Υγείας, όχι, δεν έχω να πω απολύτως τίποτα.
Σαν να κλέβεις εκκλησία.
Για τη Φώφη ως αναπληρώτρια υπουργό Άμυνας, επίσης τίποτα.
Με ξεπερνάει.
Στα όρια της χυδαιότητας κινούνται οι -εκ δεξιών...- επιθέσεις κατά της ΔΗΜ.ΑΡ.
Ο Κουβέλης λιθοβολείται πλέον κανονικά.
Από τους πρώην θαυμαστές του.
Τώρα πώς από "Αριστερά της ευθύνης" μεταλλάχτηκε σε "Αριστερά της μιζέριας" εν μια νυκτί;
Το θαύμα της επιστήμης.
Στο κάτω - κάτω, όπως κι αν το δεις, το ελάχιστο έκανε ο χριστιανός.
Μπας και περισώσει κάτι από την αξιοπρέπεια του κόμματός του.
Και μιας και τόφερε η κουβέντα, τι ανόητα σενάρια είναι αυτά;
Για μελλοντική συνεργασία της ΔΗΜ.ΑΡ. με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Δεν καταλαβαίνουν άραγε οι σεναριογράφοι πόσο νερό έχει να κυλήσει ως τότε;
Πότε; Τότε ντε, όταν με το καλό...
Ποιος άραγε μπορεί να προβλέψει από τώρα;
Συνθήκες, δεδομένα, συσχετισμούς, ανάγκες.
Δεν φαντάζομαι να υπάρχουν ακόμη κάποιοι που φαντασιώνονται τη μεγάλη Κεντροαριστερά.
Αν υπάρχουν, έχουν όλη μας τη συμπάθεια.
Ο Μπουτάρης πάντως δήλωσε "παρών".
Στην Κεντροαριστερά αυτή τη φορά.
Όχι, γιατί πριν από κάμποσο καιρό ήταν με την κεντροδεξιά ΔΡΑΣΗ του Μάνου.
Αλλά, θα μου πεις, σιγά μη στάξει η ουρά του γαϊδάρου.
Και θάχεις τα χίλια δίκια.
Όταν η Βούλτεψη κι ο Κουκοδήμος θεωρούν ότι τους παίρνει να βγάζουν γλώσσα στον Σαμαρά.
Κι όταν ο Παυλόπουλος αυθαδιάζει, κρίνοντας αντισυνταγματικό το λουκέτο στην ΕΡΤ.
Χαιρετίσματα...
Όποιος ονειρεύεται εξάντληση της τετραετίας, να κάνει ένα βήμα μπρος.
Που πας, ρε Καραμήτρο, ονειροπόλε.
Η προσκόλληση του Βενιζέλου στον Σαμαρά έχει, λες, καθόλου να κάνει με τη λίστα Λαγκάρντ;
Α, μπα, η ιδέα σου.
Και καλά ετούτος ο ανασχηματισμός.
Κανάς ανασχηματισμός στο επιτελείο του Μαξίμου ψήνεται άραγε;
Αν όχι, τίποτα δεν έχει καταλάβει ο Σαμαράς.
Ας περιμένει τα ίδια και χειρότερα, σε κάνα μήνα το πολύ.
Με τούτα και με κείνα ξεχαστήκαμε.
Αλήθεια εκείνος ο περιφερειάρχης Σγουρός από την τσέπη του έδωσε τα 20 εκατομμύρια ευρώ στην ΑΕΚ;
Φαίνεται πως το ταμείο της περιφέρειας είναι το μόνο στη χώρα που διαθέτει περίσσευμα.
Από 'δώ το πάνε, από 'κεί το πάνε, όλο για νέα μέτρα μας μιλάνε Σαμαράς και Στουρνάρας.
Τα οποία νέα μέτρα θα τ' αποφύγουμε βέβαια, αν είμαστε καλά παιδιά.
Και αν -δεν- τρώμε όλο το φαΐ μας.
Υπαινίσσονται κάτι οι ποιητές;
Αν κάποιος από μας εκτιμά πως έπαιξε ρόλο η Μέρκελ στο ότι τελικά δεν πήγαμε σ' εκλογές.
Μη νομίζεις, δεν θα τον έλεγα και φαντασιόπληκτο.
Α, για να μην ξεχνιόμαστε, το μαύρο υπάρχει ακόμη στις οθόνες της ΕΡΤ.
Καμιά δεκαπενταριά μέρες μετά την απόφαση - εντολή του ΣΤΕ.
Για άμεση επαναλειτουργία.
Κατά τα λοιπά, "νόμος και τάξη".
Ή, καλύτερα, "πνεύμα και ηθική", που έλεγε ο αείμνηστος Αυλωνίτης.
Τώρα που, διά χειρός Βενιζέλου, επιδώσαμε τον Μεγαλόσταυρο του Σωτήρος στον κάπτεν Γουέι της Cosco.
Μπορούμε, με την άνεσή μας, να προετοιμαζόμαστε για την υποδοχή του Σόιμπλε στις 18 Ιουλίου.
Ξέρεις, να φρεσκάρουμε τα τραπεζομάντιλα, να γυαλίσουμε τα μαχαιροπίρουνα, τέτοια.
Να του κάνουμε δώρο και τον αγωγό TAP -μινιατούρα.
Σε μπρελόκ κατά προτίμηση, να πιάσει και τόπο...
