"Σας συνιστώ, αγαπητέ κύριε, αν ποτέ τα παιδιά σας μείνουν άνεργα, να τους πείτε να ταΐζουν τα εγγόνια σας με νόμο για μεσημέρι και τάξη για βράδυ"
Μα να πέσει η κυβέρνηση για την ΕΡΤ, αναρωτιούνται τα ΜΜΕ των παλαιών και νέων νταβατζήδων που θέλουν τα Μνημόνια. Στην ουσία ζητούν δανεικά κι αγύριστα για τις υπηρεσίες που προσφέρουν στα ανδρείκελα που κυβερνούν τον τόπο, τα οποία βοηθάτε να εκβιάσουν και να τρομοκρατήσουν τον ελληνικό λαό. Θέμα δημοκρατίας και ελευθεριών δεν τους απασχολεί. Ούτε φυσικά αναρωτήθηκαν αν, για παράδειγμα, ο πρωθυπουργός της δικομματικής κυβέρνησης της Βρετανίας, Ντέιβιντ Κάμερον, καταργούσε μέσα σε μια νύχτα όλες τις υπηρεσίες του BBC, θα μπορούσε να σταθεί στη θέση του για περισσότερο από 24 ώρες;
Η ΑΠΟΔΥΝΑΜΩΣΗ της δημοκρατίας και των θεσμών, από μια κυβέρνηση που αποφασίζει (και διατάσσει) με προεδρικά διατάγματα, έχοντας καταργήσει στην ουσία το Κοινοβούλιο και τους δημοκρατικούς θεσμούς, είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να αντιμετωπίσουν τις επερχόμενες αντιδράσεις. Δεν θα διστάσουν να στήσουν ακόμα και αιματηρές προβοκάτσιες για να προστατεύσουν την εξουσία τους. Γνωρίζουν πως όταν ένα μεγάλο μέρος πολιτών, δεν κάνει χρήση της ελευθερίας και της δημοκρατίας, εύκολα παραχωρεί τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα σε αυτούς που του υπόσχονται νόμο και τάξη.
ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ευρωπαϊκές δυνάμεις και κυρίως το νεοφιλελεύθερο ευρωπαϊκό διευθυντήριο, στο οποίο ηγούνται οι Γερμανοί της Μέρκελ, μπροστά στον κίνδυνο ατυχήματος, όπου ατύχημα είναι η προσφυγή στην ετυμηγορία ενός λαού για την πολιτική και τους πολιτικούς που θέλουν να τον κυβερνήσουν, άρχισαν τους βομβαρδισμούς! Αυτή τη φορά "στούκας" και άρματα μάχης δεν χρειάζονται. Προκαλούν και δημιουργούν αντιδράσεις και αντίσταση. Τα μονοπωλιακά μέσα ενημέρωσης κάνουν καλύτερα τη δουλειά τους. "Θα διακοπούν όλες οι χρηματοδοτήσεις" απειλούν. Θα χρεωκοπήσουν οι τράπεζες, θα μείνετε όλοι άνεργοι, δεν θα έχετε φάρμακα και καύσιμα". Τα γνωστά των προηγούμενων εκλογών, αλλά σε δόσεις μαμούθ.
ΙΣΩΣ αυτά στις παραγωγικές ηλικίες να μην έχουν πέραση, αλλά στο πάνω από 60 ετών σώμα των ψηφοφόρων είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικά μέχρι στιγμής. Να θυμίσω πως μέχρι την ηλικία των 60 χρόνων η Ν.Δ. έλαβε στις εκλογές του Ιουνίου κάτω από 12%, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ σε κάποιες κατηγορίες πλησίασε και το 40%. Αντίθετα, στην κατηγορία 60 και άνω, η Ν.Δ. έλαβε 42% και ο ΣΥΡΙΖΑ γύρω στο 12%. Σημειώστε ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με μια κατηγορία ψηφοφόρων που αποτελεί -σχεδόν- το 45% του εκλογικού σώματος.
ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΑ λοιπόν, όταν ένα κόμμα εργάζεται για να κατακτήσει την εκλογική πλειοψηφία, που είναι εντολή διακυβέρνησης, δεν μπορεί να μη σταθεί σ' αυτό το ζήτημα και να μη δράσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Ασφαλώς οι δυσκολίες είναι μεγάλες, μιας και, στη συντριπτική τους πλειονότητα, οι πολίτες αυτής της κατηγορίας είναι ευπρόσβλητοι από την τηλεοπτική εισβολή μέσα στα σπίτια τους. Η ασφάλειά τους είναι σημαντικό κριτήριο επιλογής και θεωρούν το λιγότερο καλύτερο από το τίποτα που τους βομβαρδίζουν ότι αντιπροσωπεύει ο ΣΥΡΙΖΑ. Κατά συνέπεια, για να μπορέσεις να αποκαταστήσεις μια σοβαρή επικοινωνία μαζί τους, πρέπει να πας να τους βρεις εκεί που συχνάζουν, γιατί μέσα στο σπίτι τους είναι δύσκολο να μπεις όπως μπαίνει η πληροφόρηση των νταβατζήδων.
ΑΥΤΟΙ οι πολίτες δεν βλέπουν τη νέου τύπου εισβολή, ούτε αισθάνονται τους δημοκρατικούς περιορισμούς. Πρέπει να πειστούν ότι οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ και όλων των αντιμνημονιακών δυνάμεων είναι όρος επιβίωσης της πατρίδας μας. Όρος επιβίωσης των παιδιών και των εγγονών τους. Προχθές ρισκάρισα μια παρέμβαση. Καθόμουν σε μία παραλιακή καφετέρια στην Κόρινθο και διάβαζα την "Αυγή", όπως κάθε μέρα ένας από τους περίπου 1.600 που νιώθουν την ανάγκη να την αγοράσουν και κυρίως να την διαβάσουν. Δίπλα, μια παρέα συνταξιούχων. Θέμα ήταν η ΕΡΤ. Κάποιοι το προσέγγιζαν μόνο από την πλευρά του αριθμού των εργαζομένων. Ο πιο επιθετικός μιλούσε για λαμόγια. Δυστυχώς, δεν τον διέκοψε κανείς για να το ρωτήσει πώς μπήκαν αυτά τα λαμόγια οι δημοσιογράφοι στην ΕΡΤ και ποιος έλεγξε τις λαμογιές τους. Ο λαός μας θέλει νόμο και τάξη κατέληξε. Εκεί δεν άντεξα και τόλμησα να τον ρωτήσω αν έχει παιδιά και εγγόνια. Μου απάντησε πως έχει. Σας συνιστώ, αγαπητέ κύριε -του είπα-, αν ποτέ τα παιδιά σας μείνουν άνεργα, να τους πείτε να ταΐζουν τα εγγόνια σας με νόμο για μεσημέρι και τάξη για βράδυ.
ΕΙΠΑ καλημέρα και έκανα να φύγω. Μου ζήτησαν να μείνω. Η συζήτηση ευτυχώς δεν άναψε. Όταν, μάλιστα, τους έκανα ανάλυση για το πόσο πλούσια χώρα έπρεπε να είναι και μπορεί να γίνει η Ελλάδα, αν αξιοποιούσε τα μοναδικά συγκριτικά πλεονεκτήματά της (με παραδείγματα και για το νομό Κορινθίας), το ενδιαφέρον κορυφώθηκε και έγιναν πολλές ερωτήσεις. Το θέμα, τους τόνισα, δεν είναι να μοιράσουμε δίκαια τη φτώχεια και τη μιζέρια που μας επιβάλλουν. Το θέμα είναι να δημιουργήσουμε ταχύτατα πλούτο και, αυτόν να μοιράσουμε δίκαια και σωστά. Θέλησαν να με πειράξουν και όταν τους χαιρετούσα, με ρώτησαν: Τι να ψηφίσουμε λοιπόν; Εγώ το έχω βρει, απάντησα. Ψάξτε να βρείτε και εσείς ποια είναι η καλύτερη επιλογή για την πατρίδα μας. Έχασα το μεσημεριανό μπάνιο, αλλά άξιζε τον κόπο. Ήταν ακόμη μια εμπειρία στην επικοινωνία με... πραγματικούς ανθρώπους. Απλές και καθαρές κουβέντες.
