"Tο πρόβλημα της ελλαδικής κοινωνίας σήμερα δεν είναι η X.A." μας διαβεβαίωσε με απόλυτη αυτοπεποίθηση ο Χρ. Γιανναράς την Κυριακή (*). Όχι, ο κίνδυνος δεν είναι η Χ.Α., γιατί "σε κάθε κοινωνία υπάρχει κάποιο ποσοστό ψυχικά προβληματικών ή ανώριμων ατόμων". Προβληματικοί και ανώριμοι, λοιπόν...
Πρόκειται για άρθρο - προσπάθεια συμψηφισμού του κινδύνου από τους εχθρούς της δημοκρατίας με τα σφάλματα, τις ελλείψεις, τις ιδιοτέλειες πολιτικών, κομμάτων, συνδικαλιστών. Διαβάστε : "Tη X.A. τη γέννησε ο χυδαϊσμός του ανδρεϊκού αμοραλισμού, η δημαγωγία τού 'όλα επιτρέπονται'. Tη γέννησε ο εκπασοκισμός της N.Δ., ο έσχατος ευτελισμός της, η πολιτική της ανυπαρξία ώς σήμερα. Tης έδωσε ιστορική σάρκα ο μηδενισμός, η αρνησιπατρία των 'εκσυγχρονιστών' διανοουμένων, η 'Aριστερά' του Kαριερισμού και της 'Προόδου'". Όλοι, όλοι αυτοί μαζί; Τι μένει απ' έξω;
Ο Χρ. Γιανναράς βλέπει τη Χ.Α. ως κάποια θεραπεία (ή τιμωρό) που οι ψηφοφόροι υιοθετούν. Γράφει : "Tο πιθανότερο κίνητρο των ψηφοφόρων της X.A. ήταν να εκδικηθούν την υποκρισία. Nα 'μαυρίσουν' όσους διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους φαρισαϊκότατα όταν εμφανίζονται άλλοι να ασκούν την έμπρακτη και μεθοδική χυδαιότητα, που μόνο το κομματικό σύστημα της μεταπολίτευσης 'δικαιούται' μονοπωλιακά να χρησιμοποιεί (το έχει επιβάλει εκ των πραγμάτων)".
Αρχικά εκπλήσσει και μοιάζει δυσεξήγητο πώς ο Χρ. Γιανναράς από τις ορθές κριτικές για τις συμπεριφορές που έχουν διαμορφώσει κλίμα που διευκολύνει τη Χρυσή Αυγή (τραμπουκισμοί, ύβρεις, ανομίες κ.λπ.) καταλήγει, στο ίδιο άρθρο, να γυαλίζει, να λουστράρει τη βίαιη, αντιδημοκρατική, ολοκληρωτική οργάνωση και τη δράση της. Κάπως σαν αναγκαία λαϊκή αντίδραση.
Ήταν αβλεψία μου. Η απάντηση είναι μέσα στο άρθρο, από την αρχή του. Τα εισαγωγικά στη λέξη δημοκρατία. Παντού, σε όλο το άρθρο, γράφεται "δημοκρατία", πάντα εντός εισαγωγικών. Χωρίς να εξηγείται γιατί. Υποθέτουμε επειδή δεν τη θεωρεί πραγματική δημοκρατία - όχι μόνον την ελληνική, αλλά συλλήβδην και τη νεωτερική «δημοκρατία»! Άρα, μας χρειάζεται γιατρός που θα μας θεραπεύσει ή τιμωρός που θα μας απαλλάξει από τη δημοκρατία εντός εισαγωγικών. Έτσι όλα δένουν.
(*) "Η πολιτική γενεαλογία της βαναυσότητας", "Καθημερινή", Κυριακή 2/6/2013
