Ένα ακόμα τυπικό επεισόδιο στο εξ αρχής κακοστημένο και ολοένα σκανδαλωδώς δαπανηρότερο σήριαλ των Συμβάσεων Παραχώρησης των οδικών αξόνων, χαρακτηρίζει το τμήμα Χωρικού Σχεδιασμού και Υποδομών του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ τα συμφωνητικά που υπεγράφησαν μεταξύ Δημοσίου, παραχωρησιούχων και κατασκευαστών για την επανεκκίνηση των εργασιών.
Σε ανακοίνωσή του επισημαίνει ότι "οι φιέστες καθώς και το 'ευτελές ποσό' (πάνω από 400 εκατ. ευρώ!) του πρώτου πακέτου 'αποζημιώσεων παρελθόντος' προς τους κατασκευαστές, που σκανδαλωδώς θα εισπράξουν ανεξάρτητα από την επανεκκίνηση των έργων που δεν είναι ακόμη απολύτως διασφαλισμένη, αποτελούν την πλέον σαφή ομολογία της παταγώδους αποτυχίας των Συμβάσεων Παραχώρησης που από κοινού Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ - ΛΑΟΣ ψήφισαν το 2007 και εναλλάξ διαχειρίστηκαν τα δύο από αυτά τα κόμματα στην συνέχεια".
Το τμήμα θεωρεί αναγκαία την άμεση επανεκκίνηση των εργασιών στους οδικούς άξονες -ώστε εκτός των άλλων να σταματήσει και η προϊούσα απαξίωση των ήδη εκτελεσμένων έργων- με τη διασφάλιση όμως ότι αυτό δεν θα συντελεσθεί σε βάρος του Δημοσίου. Διατυπώνει, αρχικά, επτά σημαντικά ερωτήματα για το περιεχόμενο, τη σκοπιμότητα και την νομιμότητα των συμφωνιών. Ειδικότερα υπογραμμίζει:
* Η αναστολή των εργασιών στα έργα παραχώρησης απετέλεσε επιλογή και ευθύνη των παραχωρησιούχων σύμφωνα με τις Συμβάσεις Παραχώρησης. Γιατί το Ελληνικό Δημόσιο αποδέχθηκε ως αποκλειστικά δική του την ευθύνη αυτή, αναλαμβάνοντας το ίδιο την καταβολή της σχετικής -και υψηλότατης- αποζημίωσης προς τους κατασκευαστές; (Και έπεται η ακόμη μεγαλύτερη στους παραχωρησιούχους).
* Στις υφιστάμενες συμβάσεις παραχώρησης προβλέπονται διαδικασίες για τον καθορισμό και την καταβολή αποζημιώσεων (αποζημιώσεις για Γεγονότα Απαλλαγής ή Γεγονότα Καθυστέρησης), όπως και για την επίλυση των διαφωνιών που θα αναφύονταν μεταξύ των Μερών. Συνεπώς, τι σκοπιμότητα εξυπηρετούν οι Συμφωνίες αυτές;
* Ποια όργανα και φορείς της Ελληνικής Δημοκρατίας ερωτήθηκαν για τη νομιμότητα των Συμφωνιών αυτών και του περιεχομένου τους; Ποιά είναι η άποψη του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και του Ελεγκτικού Συνεδρίου;
* Είναι δυνατόν το Δημόσιο να αναγνωρίζει προς αποζημίωση έξοδα που συνέβησαν πριν από τη στοιχειοθέτηση των «Γεγονότων Απαλλαγής ή των Γεγονότων Καθυστέρησης»;
* Υπάρχει κάποια από τις τεθείσες «Απαιτήσεις Παρελθόντος Κατασκευαστή» για την οποία δεν αναγνωρίστηκε αποκλειστική ευθύνη του Δημοσίου;
* Αιτιολογούνται καθ' οιονδήποτε τρόπο η συμβατική βάση και τα ποσά των αποζημιώσεων των κατασκευαστών ακόμα και για τα τμήματα των έργων που, απ' ό,τι φαίνεται, δεν θα κατασκευάσουν; Επαρκούν τουλάχιστον τα παραστατικά και οι υπολογισμοί σε ενδελεχή έλεγχο ή αποτελούν πολιτική συμφωνία πακέτο;
* Γιατί οι Συμφωνίες δεν δόθηκαν ακόμα στη δημοσιότητα παρά το γεγονός ότι έχουν αρχίσει να εκταμιεύονται μεγάλα ποσά για πληρωμή αποζημιώσεων; Γιατί ο υπουργός αρνείται να ικανοποιήσει αίτημα βουλευτών της αρμόδιας επιτροπής της Βουλής που ζητούν ενημέρωση;
