Αν μπεις στον πειρασμό να απαντάς στα σοβαρά για τα περί Γκουλάγκ, την πάτησες.
Αντιμετωπίζεις στα ίσα τη βλακεία και τη σκόπιμη κακοποίηση της πραγματικότητας.
Και, ως γνωστόν, η βλακεία είναι ανίκητη.
Οπότε, έχασες.
Όσο για τη σκόπιμη κακοποίηση της πραγματικότητας.
Κι αυτή ψιλο-άπαιχτη μου κάνει.
Ακριβώς της ίδιας ιδεολογικής αλλά και νοητικής επάρκειας είναι οι επινοήσεις του Καλαβρύτων Αμβροσίου.
Ότι το αντιρατσιστικό θα πριμοδοτήσει τον γυμνισμό!
Και την ομοφυλοφιλία, και τα ναρκωτικά, και τον σατανισμό μη σου πω.
Ήξερε λοιπόν τι έλεγε και τι έκανε ο Δέσποτας.
Όταν, την περασμένη εβδομάδα, έβαλε να χτυπούν πένθιμα οι καμπάνες στην Αιγιάλεια.
Βάζουμε στοίχημα ότι τους μισούς τουλάχιστον βουλευτές της Ν.Δ., τους έπεισε;
Από τους συμβούλους του Σαμαρά, όλους.
Εκστασιάζονται οι περισσότεροι τηλεσχολιαστές που η Bild εγκωμιάζει τον Σαμαρά.
Η ίδια Bild που μας περιέλουζε, έως πριν από λίγο, με τα χείριστα.
Και που τη χαρακτήριζαν, οι ίδιοι ακριβώς τηλεσχολιαστές, ως τη ναυαρχίδα του κιτρινισμού στην Ευρώπη.
Με όλα τους τα δίκια. Τότε.
Είδες για να έχει στην πρέσα σύμπασα την Ευρώπη η Μέρκελ;
Πάτωσε το τραγούδι της στη Eurovision.
Εμ βέβαια, ποιος θα της έδινε ψήφο;
Germany one point. Μη σου πω zero points.
Γι' αυτό ακούει τα εξ αμάξης από τον, αισθητικής Bild, Τύπο της.
Εντάξει, πολύ λογικά αντιμετωπίστηκε από τους πάντες η Γιάννα Αγγελοπούλου ως το απόλυτο καρακιτσαριό.
Μόνο που κάποιοι (αρκετοί...) απ' αυτούς την υμνούσαν τότε.
Τότε που περί του ιδίου ακριβώς καρακιτσαριού επρόκειτο.
Μικρή πιάτσα βλέπεις, όλοι γνωριζόμαστε.
Άσε που υπάρχει και μνήμη, ενίοτε.
"Θα έπρεπε να πάει φυλακή ο Τσίπρας, επειδή χειροκρότησε τον Ζίζεκ".
Ποιος το είπε; Α, ο Πάγκαλος.
Δεν έχει σημασία.
Και να πεις ότι ο Σπύρος Χαλβατζής επεδίωκε να γίνει διευθυντής σχολείου;
Να το καταλάβω.
Όμως, καμία σχέση.
Οπότε προς τι η αποκαθήλωση;
Τα μυστήρια των Περισσίων...
Μια φορά πήγε ο Άδωνις να βάλει το θέμα σε θεωρητικό πλαίσιο και πέσατε να τόνε φάτε.
"Άλλο χουντικός, άλλο ναζί" απεφάνθη αναφερόμενος στον συναγωνιστή Βορίδη.
Σωστός...
Μια άλφα μόνο εκλεκτική συγγένεια του ενός με το άλλο.
Όσο πατάει η γάτα.
Ότι ζήλεψε ο Σαμαράς τους Κινέζους, τους ζήλεψε.
Όχι ακριβώς για το οικονομικό θαύμα που πέτυχαν.
Αλλά κυρίως για τις μεθόδους με τις οποίες το κατάφεραν.
Εκεί όπου τι να τους πουν οι πολιτικές επιστρατεύσεις.
Μιλάμε για την εν διαρκή επιστρατεύσει θέση όλων των εργαζομένων.
Με μεροκάματα υπό το μηδέν δε.
Μονάχα να μην έφερε μαζί του την τεχνογνωσία.
Δυναμώνει συνεχώς το αντιμνημονιακό μέτωπο.
Προσχώρησε επ' εσχάτων και ο Ανδρέας Λοβέρδος.
Δηλώνοντας αντιπολίτευση.
Υπεύθυνη πάντως και αντιλαϊκίστικη αντιπολίτευση, διευκρίνισε.
Ε, εδώ μου τα χαλάει.
Του είχανε βάλει, για καιρό, κομματάκι πάγο οι συγκυβερνώντες του Σίμου Κεδίκογλου.
Για κάποιες προωθημένες πολιτικές αλητείες στις οποίες ενεπλέκετο.
Ε, κρατήθηκε όσο μπορούσε το παιδί, δεν άντεξε άλλο.
Και απάντησε διά της θεωρίας "των δύο άκρων" στην ευγενή δράση των χρυσαυγιτών.
Οπότε μήπως να τον ξανα-ανακαλούσαν στην τάξη;
Μια ιδέα λέω.
Στο 40% εκτοξεύτηκε πλέον η ανασφάλιστη εργασία στην Ελλάδα.
Ξέρεις, η μαύρη, η κατάμαυρη.
Μια μικρή πλην ενδιαφέρουσα ψηφίδα στο ελληνικό success story.
Αυτό που, ως γνωστόν, φαντασιώνεται ο Σαμαράς.
Τι θέλει ακριβώς η Φωτεινή Πιπιλή;
Να παραμείνουν ανυπεράσπιστοι οι συνάδελφοί της στη Βουλή;
Τόσοι εαμοβούλγαροι συμμορίτες κυκλοφορούν εκεί μέσα.
Και γιατί, παρακαλώ, να καταθέσουν τα όπλα οι υγιώς σκεπτόμενοι;
Να περιπέσει δηλαδή η εθνικοφροσύνη στο ιστορικό λάθος μιας νέας Βάρκιζας;
Ούτε γι' αστείο.
Η ΕΛ.ΑΣ. κινεί ήδη τις διαδικασίες για την απέλαση δύο εκ των μαχαιρωμένων της Μανωλάδας.
Αυτούς για τους οποίους ο Δένδιας είχε δημοσίως δεσμευτεί ότι ουδείς απελαύνεται.
Εντάξει μωρέ, μια σαχλαμάρα είπε ο υπουργός για να περνάει η ώρα.
Μην το κάνουμε θέμα.
"Διμέτωπο αγώνα" ονόμαζε ο Γεώργιος Παπανδρέου τη θεωρία των "δύο άκρων" τότε.
Πενήντα χρόνια πριν, το 1963.
Τη χρονιά της δολοφονίας του Γρηγόρη Λαμπράκη...
