"Εμένα με ενδιαφέρει -και όλους πρέπει να ενδιαφέρει- το πολιτικό διακύβευμα αυτού του συνεδρίου, το οποίο δεν μπορεί παρά να είναι να δώσεις στην ελληνική κοινωνία το σήμα ότι συγκροτούμε μια αξιόμαχη και φερέγγυα δύναμη, που θα διεκδικήσει την ανασυγκρότηση της χώρας, την ανατροπή αυτής της κυβέρνησης, το σήμα για αλλαγές στην Ευρώπη.
Θα περίμενα από τους συντρόφους της Αριστερής Πλατφόρμας, που εισηγούνται κάτι διαφορετικό, να απαντήσουν σε κάποιες εκκρεμότητες. Αυτή η υπόθεση της αριστερής διακυβέρνησης παραμένει μια ρητορεία, μια έωλη κατάσταση. Αν, για παράδειγμα, πάρουμε 1-2% πάνω από τη Ν.Δ., θα πάμε να πάρουμε την εντολή και αν ναι, τι θα την κάνουμε; Με ποιες συμμαχίες θα συγκροτήσουμε κυβέρνηση;
Δυστυχώς γίνεται μια συνεχώς αρνητική ερμηνεία των Θέσεων, μια αποδόμηση σχεδόν καθημερινή της κεντρικής μας γραμμής. Γίνεται προσπάθεια να φανεί ότι κάποιοι είμαστε διατεθειμένοι να γίνουμε κεντροαριστεροί, να γίνουμε κεντροαριστεροδεξιοί, να πάρουμε λαμόγια πλάι μας. Και αυτή η προσπάθεια αποδόμησης δεν μας αξίζει.
Έχουμε καταλάβει ότι το ΚΚΕ έχει φύγει από τον αντιμνημονιακό αγώνα; Η υπόθεση 'Μνημόνιο' δεν υπάρχει πουθενά. Έφερε, μόλις την προηγούμενη εβδομάδα, πρόταση νόμου στη Βουλή για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, δανειολήπτες κ.ο.κ., και εκεί δεν υπάρχει η λέξη 'Μνημόνιο', δεν υπάρχει η συγκυρία. Το μόνο που υπάρχει είναι ο σοσιαλισμός, η Ε.Ε. Πόσα τέρμινα θα χρειαστούν για να γίνει ρεαλιστική πρόταση η κυβέρνηση της Αριστεράς;
Δίνουμε την εικόνα διφυούς κόμματος, διφυούς φορέα και πρέπει να βγούμε από αυτό, και πρέπει να βγούμε όλοι μαζί, με προσπάθεια και συμφωνίες. Ούτε με επιβολή ούτε όμως με ομηρία".
Π. Λαφαζάνης: Να αποκτήσουμε πάλι ριζοσπαστικότητα
"Το θέμα που πρέπει να μας απασχολεί είναι ότι πάψαμε να έχουμε δυναμική. Ότι ο κόσμος μάς έβλεπε ως ανατρεπτική δύναμη. Οι Θέσεις είναι μία από τα ίδια. Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να ξανααποκτήσει τον συγκρουσιακό προσανατολισμό που είχε, να αποκτήσει πάλι ριζοσπαστικότητα με όρους ταξικούς.
Το συνέδριο, αν είναι αναγκαίο, είναι για να δώσει ξανά αυτή τη συγκρουσιακή ορμή στον ΣΥΡΙΖΑ. Παγίως όταν η αριστερά είχε πολιτικά προβλήματα και δυσκολίες μπροστά της, τότε κατέφευγε στον εσωκομματικό αντίπαλο και εχθρό. Δεν λέω ότι γινόταν με πρόθεση, αλλά γινόταν αυτόματα σχεδόν, για να αντιμετωπιστούν οι καταστάσεις.
Τώρα ανακαλύψαμε τον εσωκομματικό εχθρό, τις συνιστώσες. Η Ν.Δ. δεν ήταν που μιλούσε για "ΣΥΡΙΖΑ των συνιστωσών και της πολυγλωσσίας;". Εμείς θα ακολουθήσουμε τις υποδείξεις της Ν.Δ.; Θα γίνουμε δηλαδή ένα μόρφωμα σαν και αυτά που έχουν καταστρέψει τη χώρα; Θα γίνουμε σαν τα αστικά κόμματα, κάποια από αυτά αρχηγικά, μονολιθικά, συγκεντρωτικά - κάποια από αυτά είναι στον χώρο της Αριστεράς και δεν ονοματίζουμε τώρα. Θα γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ σαν τα κόμματα αυτά;
Αντί τα δημοκρατικά μας πλεονεκτήματα να είναι το θεμέλιό μας, καταστρέφουμε όσα έχουμε κατακτήσει. Άκουσα με έκπληξη να λέγεται από αυτό εδώ το βήμα ότι αν υπάρχει χωριστή λίστα, αυτό ισοδυναμεί με δήλωση πολιτικής διαφοροποίησης από τη δημόσια εικόνα του ΣΥΡΙΖΑ. Αν αυτό μας ενοχλεί, τότε η εναλλακτική λύση είναι το πολιτικό κόμμα-σιωπητήριο και από τέτοια κόμματα μόνο κρίσεις, αδιέξοδα και καταρρεύσεις έρχονται. Η δική μας Αριστερά δεν θα γίνει ποτέ ένα τέτοιο κόμμα. Η δύναμή της είναι η απεριόριστη δημοκρατία, τα δικαιώματα της διαφορετικής άποψης, τα οποία θα υπερασπιστούμε μέχρι τέλους. Τα δημοκρατικά κόμματα απαρτίζονται από αγωνιστές που θυσιάζονται για αυτή την κοινή προοπτική και δεν είναι έτοιμοι να θυσιάσουν τη διαφορετικότητα αυτή".
Γ. Μπαλάφας: Να βρούμε τη σύνθεση
"Προσπαθώ να καταλάβω γιατί τόσο... πάθος κατά των βασικών Θέσεων, υποστηρίζω δηλαδή ότι δεν είναι τόσο μεγάλες οι διαφορές. Πιστεύουν ότι το κόμμα έχει μπατάρει δεξιά και ότι ο Τσίπρας μάς πάει στη σοσιαλδημοκρατία. Αν το πιστεύουν, καλά κάνουν. Για μένα, οι σύντροφοι έχουν απολυτοποιήσει το δεξιό κίνδυνο και έχουν αποσιωπήσει τον αριστερό κίνδυνο. Πρέπει να βρούμε τη σύνθεση. Για τις συνιστώσες δεν είπαμε να αυτοδιαλυθούν εδώ και ένα χρόνο; Αν αυτό γίνει σε 2-3 μήνες, να το δούμε. Ούτε με, ούτε χωρίς ενιαίο ψηφοδέλτιο, βλέπω τραγικά προβλήματα. Επί σειρά ετών οι σύντροφοι του 'Αριστερού Ρεύματος' μας έλεγαν ότι δεν χρειάζονται λίστες".
Αντ. Νταβανέλλος: Ενιαίο κόμμα με συνιστώσες
"Υπήρξαν κυβερνήσεις της Αριστεράς που υπήρξαν καταστροφή για την Αριστερά. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ανάγκη από 4-5 μεγάλες πρωτοβουλίες. Η απεργία των καθηγητών δεν κρίθηκε από τους χειρισμούς της ΟΛΜΕ -όσα λάθη και αν έκαναν-, κρίθηκε στις ηγεσίες της Αριστεράς. Η πρόταση του Αλ. Τσίπρα για γενική πολιτική απεργία διαρκείας είναι σοφή, αλλά έπρεπε να διατυπωθεί μερικές ημέρες πριν. Ο ΣΥΡΙΖΑ, αν δεν πιέσει στο θέμα των δημόσιων σχολείων και της δημόσιας υγείας, αν δεν σταματήσει την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ και του νερού, δεν θα γίνει κυβέρνηση της Αριστεράς με βιωσιμότητα. Με πολιτική συμφωνία ξεπεράσαμε το veto των συνιστωσών, εμείς, ως ΔΕΑ, έχουμε εκπληρώσει τα καθήκοντά μας. Δεν καταλαβαίνω γιατί είναι αντίθετες οι συνιστώσες με το ενιαίο κόμμα".
Ρ. Ρινάλντι: Να ανταποκρίνεται το κόμμα στη συγκυρία
"Στο σχέδιο καταστατικού υπάρχουν στοιχεία που δίνουν έμφαση και κατεύθυνση να υπάρξει μια σημαντική διόρθωση: από το κόμμα στελεχών και παραγόντων να γίνουμε ένα κόμμα με ρίζες στην κοινωνία, μαζικό κόμμα, με ιδιαίτερη έμφαση στην λειτουργία και το ζωντάνεμα των οργανώσεων μελών. Κατατέθηκαν προτάσεις που είναι σε αυτή την κατεύθυνση και επίσης στην κατεύθυνση να κοπούν νοοτροπίες μηχανισμού και καριερισμού, να τεθούν στοιχεία πιο ριζοσπαστικής αντίληψης για την εσωτερική λειτουργία και την ανάδειξη στελεχών... Ο βηματισμός μας πρέπει να γίνει με ανοικτό μυαλό και δημιουργική σκέψη, να δούμε τι μπορεί να σημαίνει κόμμα σύγχρονης εποχής, κόμμα της Αριστεράς του 21ου και του σοσιαλισμού του 21ου. Κόμμα που να ανταποκρίνεται στα καθήκοντα που η φάση ανάπτυξης ή η συγκυρία έχει θέσει στις ελλαδικές συνθήκες, στο επίπεδο ανάπτυξης της κοινωνικής συνείδησης και ιστορικής διαδρομής της ελληνικής Αριστεράς".
Αρ. Μπαλτάς: Χρειάζεται πολιτικό κίνημα ανατροπής
"Δεν υπάρχουν περιθώρια συναίνεσης λόγω Μνημονίου. Η κυβέρνηση δεν υποχωρεί σε κανένα θέμα για λόγους αυταρχισμού. Άρα, χρειάζεται πολιτικό κίνημα ανατροπής και θα χρησιμοποιήσω τον όρο που άκουσα από τον Παναγιώτη Λαφαζάνη και μου αρέσει, για 'νέο κύμα ριζοσπαστικοποίησης'. Η χώρα διανύει οριακό σημείο, με την έρπουσα δημοκρατική εκτροπή. Τώρα ζήσαμε και την προληπτική πολιτική επιστράτευση, που μας φέρνει στα όρια των δημοκρατικών αντοχών της κοινωνίας μας. (σ.σ. παρουσιάζοντας το κείμενο Θέσεων) οι 'προγραμματικοί στόχοι' διευκρινίζω ότι δεν υπονοούν πρόγραμμα, αυτό γίνεται στα αντίστοιχα όργανα, αλλά ούτε και άμεσοι στόχοι πάλης είναι, γιατί αυτοί θα εκδοθούν στην πολιτική απόφαση που θα βγει μετά το συνέδριο. Στην ουσία, είναι τίτλοι δεσμεύσεων".
