Ο κ. Τζαβάρας είναι ένας άνθρωπος απλός, κατά δήλωσίν του. Και σαν άνθρωπος απλός, σκέπτεται απλά. Και έχει επιθυμίες απλές: να τοποθετήσει τον εκλεκτό της (κομματικής) καρδιάς του επικεφαλής του Εθνικού Θεάτρου. Γνωρίζει όμως καλά ότι το να επιβάλει κάποιον του οποίου ο απολογισμός σε ανάλογη δημόσια θέση μόλις απορρίφθηκε, θα ξεσήκωνε, το λιγότερο, έντονες αντιδράσεις. Γι' αυτό, σκεπτόμενος απλά, αφήνει να διαρρεύσει μια πρόταση - πακέτο για τη διοίκηση και την καλλιτεχνική διεύθυνση του Εθνικού, μέσα στην οποία θάλλουν και κάποιες φιγούρες βγαλμένες από ένας Θεός ξέρει ποιο, αραχνιασμένο συρτάρι του σκοτεινού πολιτιστικού μας παρελθόντος. Έτσι, όταν ξεσηκωθούν και οι πέτρες, θα μπορεί να ισχυριστεί απλά: «Πώς σας πέρασε από το μυαλό ότι αυτή θα μπορούσε να είναι η πρότασή μου;» Και όλοι, ανακουφισμένοι που δεν θα ξανακουστούν, και μάλιστα στο νεοκλασικό κτήριο του Ερνέστου Τσίλλερ, τα αλήστου μνήμης «Κυρα-Γιώργαινα, ο Γιώργος σου πού πάει», δεν θα προσέξουν αυτόν που κατευθύνεται δρομαίως να πάρει τα κλειδιά. Τόσο απλά...
Σ.Κ.
