Η μισή καρδιά του Σαμαρά στην Κίνα θα βρίσκεται από μεθαύριο.
Για την άλλη μισή δεν μπορεί, κωλύεται.
Την έχει παραδώσει εδώ κι ένα χρόνο στη Μέρκελ.
Εμ βέβαια, αν δεν βρίσκει παγκάκι ελεύθερο στην Κυψέλη.
Ή αν αναγκαστεί να καθίσει δίπλα σε μετανάστη.
Πώς μπορεί να στιχουργήσει τις ευαισθησίες της η γυναίκα.
Ελάτε στη θέση της.
Άκουσα τις ενστάσεις της, διάβασα και το απομαγνητοφωνημένο των δηλώσεών της.
Ε, πώς να το κάνουμε, ο άνθρωπος ο υποψιασμένος προσέχει περισσότερο τις κουβέντες του.
Προπάντων ο άνθρωπος του πνεύματος.
Οφείλει να ξέρει πώς προσλαμβάνονται, πώς ακούγονται ενδεχομένως όσα λέει.
Πως «αξιοποιούνται» ίσως από τους καλοθελητές.
Για να καταλάβεις, την υπερασπίστηκε ο Φαήλος Κρανιδιώτης.
Το γερμανικό SPD αμφισβητεί τη Σοσιαλιστική Διεθνή του Γιώργου, αν δεν το μάθατε.
Και πρόκειται να ιδρύσει άλλη, προς προοδευτικότερη κατεύθυνση, λέει.
Έλεος πια, πόσα ακόμη χτυπήματα μπορεί ν' αντέξει ο χριστιανός;
Να δεις που οι Γερμανοί κάτι θα μάθανε για τις διαχειριστικές ατασθαλίες του ΠΑΣΟΚ.
Και φυλάγονται.
Ο Βενιζέλος φλερτάρει βέβαια με τη νέα Διεθνή, την αντι-Παπανδρέου.
Όχι, θα κάτσει να σκάσει.
Ενθουσιάστηκε ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ που οι δόκιμοι έψαλαν τον Εθνικό Ύμνο πάνω στο Χριστός Ανέστη το βράδυ της Ανάστασης στη Μητρόπολη.
Και τους απένειμε εύσημα.
Τώρα τι δουλειά έχει ο Ύμνος στην Ανάσταση, θα πρέπει νάσαι ΓΕΕΘΑ για να το καταλάβεις.
Και επιτέλους, από πού κι ώς πού «παρουσιάζουν όπλα» στην Ανάσταση;
Χριστός και όπλα κολλάνε; Αμ δεν κολλάνε.
Όπως και τα όπλα στην υποδοχή του «Αγίου Φωτός».
Με τιμές αρχηγού κράτους, ξέρεις.
Εννοείται πως ο Αρχιεπίσκοπος και η Ιερά Σύνοδος κάνουν πως δεν βλέπουν.
Πως δεν καταλαβαίνουν μάλλον.
Ένα καναδέζικο ταμείο συνταξιούχων αγοράζει το μισό αεροδρόμιο «Ελ. Βενιζέλος».
Για σκέψου, οι Καναδοί συνταξιούχοι αγοράζουν αεροδρόμια.
Πώς είναι εδώ σ' εμάς; Καμία σχέση.
Τρεις μέρες μέσα στη Μεγάλη Εβδομάδα ανέβηκα και κατέβηκα την Κορίνθου-Πατρών.
Εκεί που εγκαινιάστηκαν τα μεγάλα έργα από Σαμαρά- Βενιζέλο χεράκι-χεράκι.
Ε λοιπόν δεν κουνιότανε φύλλο, ούτε εργάτες, ούτε μηχανήματα, τίποτα.
Εντάξει μωρέ, εγκαίνια να κάνουμε κι όλα τ' άλλα βρίσκονται.
Η υγεία πάνω απ' όλα.
Καλή καρδιά επίσης.
Πολύ ενοχλήθηκαν οι συγκυβερνώντες με την υπόθεση ΟΑΕΔ-Κικίλια.
Άκομψο χαρακτήρισε τον χειρισμό το ΠΑΣΟΚ.
Οι δε «κύκλοι» της ΔΗΜ.ΑΡ. φοβούνται, μας είπαν, κομματικοποίηση του Κράτους.
Βλέπεις, όταν μοιράζονται τα πόστα με αναλογία 4-2-1 δεν είναι κομματικοποίηση του κράτους.
Άσε που κάποιος επιφανής (λέμε τώρα) των συγκυβερνώντων αρθρογράφησε λάβρος κατά των «έκτακτων» κοινοβουλευτικών διαδικασιών.
Αμάν πια, ώς πότε θα παριστάνουν τους σχολιαστές των εξελίξεων;
Ας τους πει κάποιος πως είναι συνδιαμορφωτές τους.
Και απολύτως συνυπεύθυνοι, εννοείται.
Πολύ στεναχωριέται η Κριστίν Λαγκάρντ που είναι για εδώ ταμπού η μονιμότητα στο Δημόσιο.
Το είπε ξεκάθαρα, τι, ψέματα θα πει η γυναίκα;
Δε θέλω να την στεναχωρήσω περισσότερο, αλλά έχουμε κι άλλο ταμπού.
Την ανάγκη να τρώμε κάθε μέρα, μία φορά την ημέρα έστω.
Και εμμονή να το πεις, μέσα είσαι.
Για να ισιώσει πάντως, θα της αποκαλύψω ότι όπου νά 'ναι απαλλασσόμαστε από το ταμπού της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.
Καθώς από μεθαύριο Τετάρτη 15 του μηνός λήγει η μετενέργεια, νά 'μαστε καλά να την θυμόμαστε.
Η οποία λήξη της μετενέργειας συμπαρασύρει (προς τα κάτω εννοείται), κι ένα σωρό μισθούς και μεροκάματα.
Εντάξει τώρα; Ηρέμησες, κυρία Χριστίνα μου;
Και κοίτα να δεις, όλοι αυτοί που ζημιώνονται δραματικά από τη λήξη της μετενέργειας δεν συμμερίζονται καθόλου τον ενθουσιασμό του Σαμαρά και του Στουρνάρα.
Για τα καλά λόγια της έκθεσης του ΔΝΤ.
Ούτε για τις εν όψει(!!!) κινεζικές επενδύσεις, να φανταστείς.
Ούτε καν για το γεγονός ότι απαλλάσσονται τα κότερα από τον φόρο πολυτελείας.
Αχάριστοι άνθρωποι, τι να πεις.
Όμως κανένα πρόβλημα, έρχεται το κόμμα Κατσανέβα.
Ηχήστε σάλπιγγες, καμπάνες βροντερές, δονήστε σύγκορμη τη χώρα πέρα ώς πέρα…
