Ξεκινούν οι διαδικασίες για το σχηματισμό κυβέρνησης στην Ιταλία μετά την επιτυχία της κεντροαριστεράς να κατακτήσει τον έλεγχο της προεδρίας της Βουλής και της Γερουσίας, ενώ το «Κίνημα 5 Αστέρων» του Γκρίλο φαίνεται ότι δεν άντεξε τη δημοκρατική πρόκληση της εκλογής των προέδρων της Βουλής και της Γερουσίας και έχασε μερικούς ψήφους στη Γερουσία.
Η Αριστερά Οικολογία Ελευθερία του Βέντολα κατάφερε να αποκτήσει με τη Λάουρα Μπολτρίνι τη θέση του προέδρου της Βουλής, ενώ το Δημοκρατικό Κόμμα απέκτησε τον έλεγχο του προέδρου της Γερουσίας με τον Πιέτρο Γκράσο, που πήρε 16 ψήφους παραπάνω, που μάλλον προέρχονταν από τμήμα των γερουσιαστών του Μπέπε Γκρίλο.
Οι συντηρητικές δυνάμεις του Μπερλουσκόνι και του Μόντι δέχθηκαν μια σκληρή ήττα, εξαιτίας της άρνησης της κεντροαριστεράς να συνδιαλλαγεί μαζί τους, ενώ την ίδια στιγμή ο Καβαλιέρε τρέμει από το φόβο να βρεθεί σύντομα στης φυλακής τα σίδερα, όπως άλλοι τρεις πρώην κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι που έχασαν τη βουλευτική τους ασυλία.
Ο Μπερλουσκόνι φοβάται ότι οι δικαστικές αρχές μπορεί να ζητήσουν από τη βουλή την άρση της βουλευτικής ασυλίας του για να δικαστεί για παραπτώματά που έχει κάνει. Με την ισχυρή πλειοψηφία της Βουλής και της Γερουσίας να ελέγχεται από την κεντροαριστερά και το «Κίνημα 5 Αστέρων» του Γκρίλο το αποτέλεσμα ενός τέτοιου αιτήματος από τη δικαιοσύνη θεωρείται …προεξοφλημένο!
Η δεξιά έχει περάσει το τελευταίο διάστημα σε μια σκληρή επίθεση εναντίον των δικαστών του Μιλάνου, ενώ ο Μπερλουσκόνι ζήτησε να μεταφερθούν οι δίκες του από τη πρωτεύουσα της Λομβαρδίας στη κοντινή Μπρέσια, για να αποφύγει τους «κόκκινους» και "μεροληπτικούς" δικαστικούς και ζήτησε μέχρι πρότινος «καταφύγιο» στο νοσοκομείο για να αποφύγει τη δίκη για τα «μπούνγκα μπούνγκα»
Ο πρόεδρος της δημοκρατίας Ναπολιτάνο «πάγωσε» το Μεγάλο Αδελφό, καθιστώντας σαφές ότι το όποιο πιθανό αίτημα της δικαιοσύνης δεν αποτελεί πολιτική δίωξη. Γεγονός που εξανέμισε κάθε προσπάθεια του Μπερλουσκόνι να βρει στήριξη από τον απερχόμενο το Μάιο, Ναπολιτάνο.
Η εκλογή του Πιέτρο Γκράσο στην θέση του προέδρου της Γερουσίας αποτέλεσε ράπισμα για το Μπερλουσκόνι, γιατί ο Γκράσο αποτελεί έναν από τους πλέον έντιμους δικαστικούς και μάλιστα μιας περιοχής όπως το Παλέρμο της Σικελίας. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι είχε διατελέσει και «Εθνικός Εισαγγελέας εναντίον της Μαφίας», με αποτέλεσμα να αποτελεί τον υψηλότερο Ιταλό αξιωματούχου για την πάταξη το οργανωμένου εγκλήματος. Όταν ο Γκράσο ήταν γενικός εισαγγελέας του Παλέρμο, από το 1999 έως το 2004, συνελήφθησαν 1.779 άτομα και 13 φυγόδικοι που ανήκαν στη λίστα των 30 πιο επικίνδυνων φυγόδικων της Μαφίας. Μεταξύ τους συμπεριλαμβάνεται και ο αιμοδιψής Μπερνάντο Μπροβεντζάνο, που ήταν καταζητούμενος επί 40 χρόνια! Την ίδια περίοδο τα δικαστήρια του Παλέρμο εξέδωσαν 380 ποινές ισοβίων και εκατοντάδες βαριές ποινές σε Μαφιόζους, που φθάνουν συνολικά σε χιλιάδες έτη φυλάκισης. Η "μπερλουσκονική" δεξιά και ο ίδιος ο Καβαλιέρε είναι ορκισμένοι εχθροί του Γκράσο.
Ο Γκράσο εκλέχθηκε με 137 ψήφους υπέρ, 116 κατά και 55 λευκά, στη τέταρτη ψηφοφορία που κερδίζει όποιος έχει τους περισσότερους ψήφους. Γεγονός που καθιστά σαφές ότι γερουσιαστές του Γκρίλο ψήφισαν υπέρ του Γκράσο. Γερουσιαστές του Γκρίλο από τη Σικελία και τη Νότιο Ιταλία υπογράμμισαν ότι δεν τόλμησαν να ψηφίσουν εναντίον του Γκράσο, για να μην αντιμετωπίσουν την οργή του εκλογικού τους σώματος επιστρέφοντας στη Σικελία και τη Νότιο Ιταλία, που δίνεται η μάχη εναντίον της Μαφίας και των άλλων εγκληματικών οργανώσεων.
Η Λάουρα Μπολτρίνι, που εκλέχθηκε πρόεδρος της Βουλής με 327 ψήφους από τους 310 που είχε ανάγκη για να έχει την πλειοψηφία, κερδίζοντας τα χειροκροτήματα και των «γκλιρίνων», είναι δημοσιογράφος και πρώην εκπρόσωπος της Υψηλής Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR).
Οι «γκριλίνοι» πάντως υποστηρίζουν ότι χωρίς την πίεσή τους η κεντροαριστερά δεν θα τα κατάφερνε να εκλέξει δικούς της προέδρους στη Βουλή και τη Γερουσία.
