"Έχουμε επιστροφή στο παραγωγικό υπόδειγμα που οδήγησε στην κρίση: δεν σέβεται το περιβάλλον, επιδιώκει εύκολη οικονομική μεγέθυνση χωρίς να στηρίζεται σε προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας, δεν αναγνωρίζει την επιλογή της βιώσιμης ανάπτυξης. Υποτιμά, δηλαδή, γνώση και καινοτομία. Ο Προϋπολογισμός του 2020 επιβεβαιώνει ότι οι επιβαρύνσεις της μεσαίας τάξης θα συνεχιστούν, ενώ θα δοθούν φορολογικά μπόνους κυρίως στις μεγάλες επιχειρήσεις. Και όλα αυτά με την παραδοχή ότι η ανάπτυξη το επόμενο έτος δεν θα είναι 4%, όπως έλεγε προεκλογικά η κυβέρνηση, αλλά το πολύ 2,8%.
Οι κυβερνήσεις Ν.Δ. δεν έκαναν τίποτα για τη διαφθορά και αυτή είναι η ουσία
Για το σκάνδαλο Νοvartis o κ. Φίλης υποστήριξε: "Ο κ. Γεωργιάδης δήλωσε στην ελβετική τηλεόραση ότι η Novartis δωροδόκησε πολιτικούς, αλλά για το καλό των ασθενών! Στριμωγμένος, κατέφυγε κατόπιν σε αθλιότητες εναντίον του Αλέξη Τσίπρα, που μπροστά στην κατακραυγή αναγκάστηκε να ανακαλέσει νύκτωρ. Παραμένει όμως η πολιτική ουσία: Τίποτα δεν είχαν κάνει οι κυβερνήσεις της Ν.Δ. για τη διαφθορά στον χώρο του φαρμάκου, που ήταν μια από τις κακοδαιμονίες της κρίσης. Τώρα μιλούν για ευθύνες Παπαγγελόπουλου, με προφανή επιδίωξη να ξεχαστεί το σκάνδαλο φοβούμαι. Προφανώς μπορεί να υπήρξαν επικοινωνιακές υπερβολές, αλλά αυτό είναι ένα γενικότερο θέμα του δημόσιου βίου της χώρας. Και αν ακόμα παραδεχτούμε ότι υπήρξαν υπερβολικές δηλώσεις του πρώην υπουργού, αυτές δεν συνιστούν κακόβουλη υπέρβαση αρμοδιοτήτων, πολύ περισσότερο με στόχο τη χειραγώγηση της Δικαιοσύνης".
Ακατανόητο το βέτο Μακρόν όταν τον Ιανουάριο είχε χαιρετίσει θετικά τη συμφωνία είπε ο Νίκος Φίλης μιλώντας για την "απροσδόκητη απόφαση της Ε.Ε". να μην ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με τη Βόρεια Μακεδονία είναι άλλη μια απόδειξη κρίσης προσανατολισμού της Ευρώπης. Πρόκειται για εξέλιξη που δικαιώνει τη συμφωνία των Πρεσπών. Η Ελλάδα δεν πρέπει να αποτελεί μέρος μιας εν δυνάμει εστίας αστάθειας. Όταν μάλιστα στην ευρύτερη περιοχή πολλαπλασιάζονται οι πολεμικές συγκρούσεις, τα προσφυγικά κύματα, το παιχνίδι ανάμεσα στις μεγάλες δυνάμεις που καταλήγει σε ενίσχυση της Τουρκίας, σε βάρος λαών της περιοχής, με πιο χαρακτηριστική την κυνική και ιμπεριαλιστική πολιτική Τραμπ. Η Ελλάδα πρέπει να ακολουθεί στάση αρχών, επιδιώκοντας σταθερότητα και συνεργασία. Η απόφαση της Συνόδου Κορυφής ίσως ενισχύσει τους εθνικιστικούς κύκλους στη γειτονική χώρα, δημιουργώντας εσωτερική αστάθεια που θα επιβραδύνει την εφαρμογή της συμφωνίας.
Αλλαγές στην κατεύθυνση της στήριξης της Δημόσιας Εκπαίδευσης
"Ο διάλογος για την Παιδεία είναι αναγκαίος όπως και η αναζήτηση συναινέσεων, παρά τις διαφορετικές αφετηρίες των κομμάτων. Ο θεσμικός χώρος του είναι η Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής, την οποία όμως παρακάμπτει η κυβέρνηση, την ώρα που προωθεί προβληματικές διατάξεις για την Παιδεία σε άσχετα νομοσχέδια. Την Τρίτη θα συναντηθούμε με την υπουργό Παιδείας. Θεωρούμε αναγκαίο ο διάλογος να επιδιώκει την αναβάθμιση και τον εκδημοκρατισμό της δημόσιας εκπαίδευσης ως κοινωνικού αγαθού. Υποστηρίζουμε τις πολιτικές που ακολουθήσαμε ως κυβέρνηση, είμαστε όμως έτοιμοι να συζητήσουμε αλλαγές, υπό την καθοριστική προϋπόθεση ότι θα ενισχυθεί περαιτέρω η δημόσια εκπαίδευση. Ως κυβέρνηση, πετύχαμε να ανοίξουν τα σχολεία στην ώρα τους με εκπαιδευτικούς και βιβλία και να αυξηθεί η κρατική επιχορήγηση. Καθιερώσαμε, επίσης, σύστημα εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, το οποίο σε ορισμένες πλευρές του υπονομεύεται από την κυβέρνηση. Γιατί καταργήθηκαν πριν εφαρμοστούν τα διετή πανεπιστημιακά προγράμματα τεχνικής εκπαίδευσης; Γιατί καταργήθηκαν οι σχολές ελεύθερης πρόσβασης; Γιατί επανέρχεται η βάση του δέκα; Πρόκειται για κινήσεις που κλείνουν δομές της δημόσιας εκπαίδευσης και στέλνουν χιλιάδες αποφοίτους του Λυκείου ως πελάτες στα διάφορα ιδιωτικά ΙΕΚ ή στα λεγόμενα κολέγια, ακόμα και με τη… βάση του μηδέν."
Τέλος απαντώντας σε ερώτηση για τον ΣΥΡΙΖΑ, ο Νίκος Φίλης υπογράμμισε ότι είναι η ραχοκοκαλιά της Προοδευτικής Συμμαχίας, μέσα από την προγραμματική, ριζική ανανέωσή του, σε απόσταση από τους μνημονιακούς καταναγκασμούς, μπορεί να δημιουργήσει ένα νέο ενδιαφέρον, ιδιαίτερα της νεολαίας, για μια πολιτική προς όφελος των πολλών. Η λύση του πολιτικού προβλήματος δεν είναι προς τα πίσω, με την αναβίωση του αυταρχικού μοντέλου μονοκομματικής αυτοδυναμίας. Είναι αναγκαία η συγκρότηση κοινωνικών και πολιτικών συμμαχιών, που θα οδηγούν και σε κυβερνητικές συνεργασίες στη βάση καθαρών προγραμματικών στόχων: υπάρχει διάκριση ανάμεσα στα αγοραία προγράμματα και εκείνα του κοινωνικού κράτους, δηλαδή ανάμεσα στη Δεξιά και στην Αριστερά.
