«Είναι σαν να έχει ζήσει δέκα πέντε ζωές πριν και να τις κουβαλάει και να τις πηγαίνει στο μέλλον» είπε η Δήμητρα Γαλάνη ανακαλώντας την αίσθηση που της είχε αφήσει η ακρόαση των τραγουδιών των Minor Project, του rock συγκροτήματος με έδρα την Πάτρα, του οποίου τραγουδιστής και βασικός συνθέτης είναι ο Ευστάθιος Δράκος. Πριν ξεκινήσει η προακρόαση ολόκληρου του «Το βαλς των χαμένων μετά», του δίσκου δηλαδή που ερμηνεύει τα τραγούδια του Ευστάθιου Δράκου σε στίχους του Νίκου Μωραΐτη, η οποία πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα το απόγευμα στο «Μικρό Παλλάς», η σπουδαία ερμηνεύτρια είπε ακόμα το πόσο αισθάνθηκε να επικοινωνεί με τα τραγούδια του album μόλις της τα έβαλαν να τα ακούσει οι δύο δημιουργοί τους. Δεν παρέλειψε όμως να θυμηθεί και το πώς γνωρίστηκε με τον Νίκο Μωραΐτη, με αφορμή μια συνέντευξη που της είχε πάρει και στην οποία της είπε δειλά ότι επίσης έγραφε στίχους.
Ο λόγος της πρόσκλησης των εκπροσώπων των ΜΜΕ σε αυτή την εκδήλωση όμως ήταν η προακρόαση του «Το βαλς των χαμένων μετά», τα ίδια τα τραγούδια του είχαν τον πρώτο λόγο και δικαιωματικά κατέλαβαν το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου. Δεν είναι εύκολο και ούτε σώφρων να βγάλεις συμπέρασμα από την πρώτη ακρόαση ενός δίσκου και μάλιστα σε μια ασφυκτικά γεμάτη θεατρική αίθουσα αλλά μπορείς τουλάχιστον να διαπιστώσεις τις αρετές του, όπως συνέβη στη συγκεκριμένη περίπτωση. Τα τραγούδια που έγραψε ο Ευστάθιος Δράκος για τη Δήμητρα Γαλάνη δεν διαφέρουν πολύ από εκείνα που γράφει για το γκρουπ του, τους Minor Project. Οι αναφορές τους δηλαδή είναι στη συντριπτική πλειονότητά τους στη διεθνή rock και ποπ σκηνή και πολύ λιγότερο στην Ελλάδα. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι κατά βάση οι μουσικοί που παίζουν στον δίσκο είναι οι Minor Project και τα μουσικά μέρη ηχογραφήθηκαν στο στούντιό τους στην Πάτρα.
Η συνθετική γραφή όμως του Ευστάθιου Δράκου φέρει έντονο ένα χατζιδακικό στοιχείο και ιδιαίτερα την ευαισθησία του μέγα Μάνου -ο οποίος, επίσης όχι συμπτωματικά, διακρινόταν από έναν ανάλογο πλουραλιστικό «διεθνισμό» μέσα στην αταλάντευτη ελληνικότητα της μουσικής του- που, όπως όλοι μάλλον γνωρίζουμε πολύ καλά, ταιριάζει ιδανικά με την ψυχοσύνθεση αλλά και το ηχόχρωμα της ερμηνεύτριας.
«Μόλις άκουσα τα τραγούδια του Στάθη τα φαντάστηκα με τη φωνή της Δήμητρας και έτσι αποφάσισα να έρθω σε επαφή μαζί του και να του προτείνω να γράψω στίχους ειδικά για εκείνη και αυτός να τους μελοποιήσει» είπε μετά το τέλος της ακρόασης ο «καταλύτης» αυτής της συνεργασίας Νίκος Μωραΐτης. «Είναι περισσότερο και από ένα όνειρο που πραγματοποιείται, ήταν η πιο ανέλπιστη αλλά και ευχάριστη έκπληξη που μπορούσε να συμβεί στην τόσο σύντομη ακόμα διαδρομή μου» είπε εμφανώς αμήχανος, προφανώς ενθουσιασμένος αλλά και πολύ σεμνά ο νεότατος συνθέτης. «Χαίρομαι πάρα πολύ όταν συναντώ τόσο πολύ ταλέντο σε τόσο νέους ανθρώπους. Πιστεύω να βρούμε έναν τρόπο να παρουσιάσουμε και ζωντανά αυτό το υλικό μέσα στο '17» προσέθεσε η Δήμητρα Γαλάνη, θυμίζοντας σε κάποιους από εμάς το εξίσου απροσδόκητο αλλά και ευτυχές επίσης εγχείρημα της ανάλογης συνεργασίας της με τον Κ. Βήτα στο «Μετά» το 2001.
Η εκδήλωση έκλεισε με την ερμηνεύτρια και τον συνθέτη στο πιάνο να αποδίδουν ζωντανά μερικά από τα τραγούδια του δίσκου. Το φινάλε όμως ήταν η έκπληξη που επιφύλαξαν στη Δήμητρα Γαλάνη οι συνεργάτες της, τα κεριά που έσβησε στην τούρτα την οποία της έφεραν ξαφνικά, καθώς προχθές είχε τα γενέθλια της!
