Δεν θα περίμενε κανείς από τις στατιστικές και τις γραφικές παραστάσεις να του επιβεβαιώσουν μια κοινωνική κατάσταση που λίγο-πολύ είναι γνωστή, δεδομένη, ευρέως διαδεδομένη και, σε μεγάλο βαθμό, αποδεκτή για ένα μεγάλο μέρος του κόσμου, τόσο στις αναπτυσσόμενες όσο και σε ορισμένες από τις πιο ανεπτυγμένες χώρες της Ευρώπης και της Β. Αμερικής.
Η πλάστιγγα του καθημερινού εργασιακού φόρτου ανδρών - γυναικών γέρνει μόνιμα προς την πλευρά των γυναικών, που ταυτόχρονα είναι και τα μεγάλα θύματα των μισθολογικών ανισοτήτων ανάμεσα στα δύο φύλα, ούσες κατά κανόνα ανεπαρκώς αμειβόμενες ή... καθόλου αμειβόμενες.
Οι γυναίκες εργάζονται καθημερινά σχεδόν μία ώρα παραπάνω απ' ό,τι οι άνδρες, δηλαδή 39 ημέρες περισσότερο κατά μέσο όρο στη διάρκεια του χρόνου, δείχνουν οι στατιστικές. Και όχι μόνον αυτό: η ψαλίδα της ντε φάκτο οικονομικής "κατωτερότητάς" τους απέναντι στους άνδρες θα χρειαστεί, ούτε λίγο, ούτε πολύ, 170 χρόνια για να κλείσει!
Πρόκειται πράγματι για εντυπωσιακά και αποκαρδιωτικά στοιχεία που προέρχονται από τη βάση δεδομένων του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (WEF) - από την έρευνά του για το χάσμα ευκαιριών και απασχόλησης μεταξύ των δύο φύλων. Σύμφωνα με στοιχεία, το άνοιγμα της ψαλίδας στον τομέα των ίσων ευκαιριών μεταξύ ανδρών και γυναικών, βρίσκεται σήμερα στο υψηλότερο σημείο του από οποιαδήποτε άλλη χρονική περίοδο μετά το 2008, ενώ ο επιπολασμός της πρακτικής της μη αμειβόμενης εργασίας έχει επιβαρύνει κυρίως τις γυναίκες. Σημειώνεται ότι σχεδόν 250 εκατομμύρια γυναίκες εντάχθηκαν στο παγκόσμιο εργατικό δυναμικό κατά την τελευταία δεκαετία.
Σηκώνοντας το μεγαλύτερο βάρος
Η έκθεση του "Φόρουμ" στέκεται σε ένα σημείο: Παρά το γεγονός ότι το ποσοστό αμειβόμενης εργασίας των ανδρών είναι 34% μεγαλύτερο από εκείνο των γυναικών, οι τελευταίες εξακολουθούν να ξοδεύουν περισσότερο από τον χρόνο τους για μη αμειβόμενη εργασία, όπως οι δουλειές του σπιτιού και η φροντίδα των παιδιών ή των ηλικιωμένων. Αν συνυπολογιστεί κι αυτή η απασχόληση, ο έξτρα χρόνος εργασίας των γυναικών ετησίως ξεπερνά τον έναν μήνα!
Στην Ινδία, την Πορτογαλία και την Εσθονία, η "έξτρα" δουλειά των γυναικών μπορεί να φτάσει σε διάρκεια σχεδόν τους δύο μήνες (!) (50 ημέρες), ενώ στη Βρετανία υπολογίζεται σε 12 ημέρες. Σε μόλις έξι χώρες του κόσμου (Σουηδία, Δανία, Νέα Ζηλανδία, Νορβηγία, Ολλανδία, Ιαπωνία) ο χρόνος εργασίας των ανδρών είναι μεγαλύτερος από εκείνον των γυναικών. Τρεις από αυτές είναι σκανδιναβικές, όπου η γονική άδεια μπορεί να μοιραστεί ισοδύναμα μεταξύ ανδρών και γυναικών. Όπως αναφέρει το BBC, η επιμερισμένη γονική άδεια συνδέεται στενά με την ισότιμη συμβολή των γυναικών στην οικονομία σε πολλά μέρη του κόσμου. "Η επιμερισμένη γονική άδεια είναι κάτι καλό, επειδή επιτρέπει στις οικογένειες να προγραμματίζουν τη ζωή τους και να προσαρμόζουν την επαγγελματική σταδιοδρομία τους στην ανατροφή των παιδιών μοιράζοντας καλύτερα τις ευθύνες τους" δηλώνει η Βασελίνα Ράτσεβα, αναλύτρια δεδομένων του WEF.
Ορισμένοι οικονομολόγοι εκτιμούν ότι οι απλήρωτοι εργαζόμενοι που "στελεχώνουν" σήμερα την οικονομία της κατ' οίκον φροντίδας μπορεί να είναι η "κρυμμένη δύναμη" που θα δώσει ώθηση στην οικονομική ανάπτυξη. Η Διεθνής Συνδικαλιστική Συνομοσπονδία εκτιμά ότι, αν το 2% του ΑΕΠ μιας χώρας επενδυθεί στον τομέα της φροντίδας, η απασχόληση θα αυξηθεί από 2,4% σε 6,1%, ανάλογα με τη χώρα. Κάτι τέτοιο θα ισοδυναμούσε με σχεδόν 13 εκατομμύρια νέες θέσεις εργασίας στις Ηνωμένες Πολιτείες, 3,5 εκατομμύρια στην Ιαπωνία και 1,5 εκατομμύριο στη Βρετανία.
