«Η ΑΠΟΦΟΙΤΗΣΗ» του Κριστιάν Μουντζίου. Βραβείο σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ των Καννών γι' αυτή τη νέα «κοινωνική ανατομία» του σπουδαίου Ρουμάνου σκηνοθέτη. Ένας γιατρός προσπαθεί να βοηθήσει με κάθε μέσο την κόρη του, που τελειώνει το σχολείο και έχει ήδη κάνει για λογαριασμό της το «πρόγραμμα» να σπουδάσει με υποτροφία στην Αγγλία. Όμως, λίγο πριν από τις τελικές εξετάσεις, η «τακτοποιημένη» ζωή τους ανατρέπεται, καθώς εκείνη πέφτει θύμα απόπειρας βιασμού, κάποιοι σπάζουν με πέτρες τα τζάμια του σπιτιού και του αυτοκινήτου του γιατρού και έρχεται ξανά στο προσκήνιο η «ενοχλητική» ιστορία με έναν ασθενή... Ο Μουντζίου δείχνει με αριστοτεχνικό «βηματισμό» στην εξέλιξη της ταινίας μια κοινωνία σε κρίση... (Αβάνα, Άστορ, Γαλαξίας, Δεξαμενή, Ίλιον, Κηφισιά Cinemax, Odeon Ατλαντίς).
«ΝΟΣΤΑΛΓΩΝΤΑΣ ΤΟ ΦΩΣ» του Πατρίτσιο Γκουσμάν. Είναι του 2010 αλλά, έστω και αργοπορημένα, αξίζει την αμέριστη προσοχή μας αυτό το αριστουργηματικό ντοκιμαντέρ του Χιλιανού Πατρίσιο Γκουσμάν: Στη Χιλή, στην έρημο Ατακάμα, αστρονόμοι από όλον τον κόσμο συγκεντρώνονται για να παρατηρήσουν τα αστέρια. Ο ουρανός της ερήμου είναι τόσο διάφανος, ώστε τους επιτρέπει να βλέπουν τα όρια του σύμπαντος. Κάπου εκεί βρίσκονται και τα απομεινάρια από τα πρώην μεταλλεία, που μετατράπηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης από τη χούντα του Πινοτσέτ... Κι ενώ οι αστρονόμοι εξετάζουν τους πιο μακρινούς γαλαξίες σε αναζήτηση εξωγήινης ζωής, λίγο πιο πέρα από τα παρατηρητήρια κάποιες γυναίκες σκάβουν στην έρημο σε αναζήτηση αγνοούμενων συγγενών τους... (Τριανόν).
«Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΑΡΑΛΙΑ» των Θάνου Αναστόπουλου, Ντάβιντε ντελ Ντέγκαν. Έξοχο ανθρωπολογικό ντοκιμαντέρ με ποιητικά στοιχεία για μια παραλία στην Τεργέστη, την τελευταία (στην Ευρώπη τουλάχιστον) όπου εξακολουθεί να ισχύει ο διαχωρισμός αντρών και γυναικών, με έναν τοίχο ύψους τριών μέτρων ανάμεσά τους... Η ταινία, που προβλήθηκε στο επίσημο πρόγραμμα του 69ου Φεστιβάλ των Καννών, γυρίστηκε σε διάστημα σχεδόν δύο ετών, παρακολουθώντας συστηματικά τους μόνιμους «θαμώνες» της παραλίας, άντρες και γυναίκες, και το φοβερό, ισοπεδωτικό χιούμορ στις μεταξύ τους συζητήσεις, μαζί με μνήμες της διαχρονικά πολυεθνικής Τεργέστης (Ααβόρα, Ταινιοθήκη της Ελλάδος).
