Της Ελένης Τσερεζόλε
Ο Φρανσουά Ολάντ δεν κάνει πίσω. Ό,τι κι αν γίνει, ο νόμος για τα εργασιακά, ο νόμος «Ελ Κομρί», όπως έχει επικρατήσει να λέγεται, θα περάσει. Το δήλωσε ο ίδιος ο Γάλλος Πρόεδρος της Δημοκρατίας σε ραδιοφωνική του συνέντευξη πριν από λίγα 24ωρα. Όσες διαδηλώσεις κι να γίνουν, όσες διαμαρτυρίες από όπου κι αν ακουστούν, όσες επικρίσεις κι αν εισπράξει εντός κι εκτός Βουλής, ένα σχέδιο νόμου που χαρακτηρίζεται ως «ταφόπλακα» των εργασιακών δικαιωμάτων που έχουν κατακτηθεί εδώ και πολλές πολλές δεκαετίες από τους εργαζόμενους στη χώρα, ο Ολάντ έχει τραβήξει την κόκκινη γραμμή του και δηλώνει αποφασισμένος να μην κάνει πίσω.
Σαν αυτός ο νόμος να έχει υπερβεί τα όριά του και να έχει καταστεί η δοκιμασία εκείνη την οποία θεωρεί ο Γάλλος πρόεδρος ότι μπορεί να του προσδώσει την εικόνα του ισχυρού ηγέτη ενόψει των προεδρικών εκλογών της ερχόμενης άνοιξης. Εξ ου και το γεγονός ότι παρά τις επαναλαμβανόμενες διαδηλώσεις, παρά τους ισχυρούς τριγμούς στο εσωτερικό του κόμματος, παρά τη γενικευμένη κατακραυγή της κοινωνίας, ο Ολάντ στέλνει το μήνυμα ότι ό,τι κι αν γίνει, ο νόμος θα περάσει.
Κωφεύει λοιπόν η κυβέρνηση στις εντυπωσιακές, σχεδόν καθημερινές πλέον, διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα και φαίνεται ότι έχει επιλέξει ένα επικίνδυνο παιχνίδι: εκείνο του αυταρχισμού (απαγόρευση διαδηλώσεων κ.λπ.) και κλιμάκωσης της έντασης και της βίας προκειμένου να εξυπηρετήσει τους στόχους της. Έτσι, εδώ και πολλές μέρες, οι εντυπωσιακές διαδηλώσεις κατά του νόμου Ελ Κομρί, σημαδεύονται από σοβαρά επεισόδια - τέτοια που τείνουν να σκιάσουν το σημαντικό γεγονός ότι ύστερα από πολλούς μήνες οι πολίτες επέστρεψαν μαζικά στις διαμαρτυρίες και τις διαδηλώσεις.
Είναι χαρακτηριστική μάλιστα στην κατεύθυνση αυτή η στήριξη που παρέχει στις αστυνομικές δυνάμεις η κυβέρνηση, επιλέγοντας να αναδείξει μεμονωμένες ακρότητες εις βάρος τους, προκειμένου να απομειώσει και να υπονομεύσει τη δυναμική ενός κινήματος που, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, καλά κρατεί. Την Πέμπτη 128.000, σύμφωνα με την αστυνομία, 400.000 σύμφωνα με τα συνδικάτα, πολίτες κατέβηκαν στους δρόμους σε όλη τη χώρα, ύστερα από το κάλεσμα των συνδικάτων - CGT, Force Ouvriere, Solidaires, FSU, UNEF, FIDL, UNL. Ήταν η έβδομη φορά μέσα σε λιγότερο από έναν χρόνο και η δεύτερη μέσα σε τρεις ημέρες. Η συμμετοχή ήταν αυξημένη σε σχέση με τις προηγούμενες ημέρες. «Η μπάλα βρίσκεται πάντα στο κυβερνητικό στρατόπεδο, πρέπει να αποσυρθεί αυτό το κακό νομοσχέδιο. Είμαστε αποφασισμένοι», τόνισε χαρακτηριστικά ο γ.γ. του μεγαλύτερου συνδικάτου, CGT, Φιλίπ Μαρτινέζ. Και η πίεση βαίνει κλιμακούμενη. Έχουν αποφασιστεί μια ημέρα γενικής απεργίας και δράσεις σε όλη τη χώρα την ερχόμενη Πέμπτη 26 Μαΐου καθώς και απεργία με εθνική διαδήλωση στο Παρίσι την Τρίτη 14 Ιουνίου ημέρα εισαγωγής του νόμου στη Γερουσία.
Από την πλευρά του ο Ολάντ, επιχειρώντας να ενδυθεί το κοστούμι του στιβαρού ηγέτη, απευθυνόμενος στη «βαθιά Γαλλία», παίζοντας το γνωστό χαρτί της αποσταθεροποίησης έναντι της τάξης που εκπροσωπεί η κυβέρνηση, παίζει στην ουσία με τη φωτιά. Η πυρπόληση την Πέμπτη από «αγνώστους» ενός περιπολικού στο κέντρο του Παρισιού (ο ένας από τους δύο επιβαίνοντες αστυνομικούς, που κινδύνευσαν, τραυματίστηκε ελαφρά), έδειξε μέχρι πού μπορούν να φθάσουν τα πράγματα. Πάντως ο πρωθυπουργός Βαλς έσπευσε να απειλήσει τα συνδικάτα ότι οι δυνάμεις της αστυνομίας θα σπάσουν τους αποκλεισμούς των αεροδρομίων, των λιμανιών και των διυλιστηρίων, ενώ τα εγκάλεσε σχετικά με την «ορθότητα» ορισμένων διαδηλώσεων. Για την ορθότητα βέβαια του νομοσχεδίου που έχει προκαλέσει γενική κατακραυγή, κιχ...
