Της Ελένης Τσερεζόλε
Χαράς ευαγγέλια για τη Μαρίν Λεπέν, που είδε τον Αυστριακό ακροδεξιό ομόλογό της Νόρμπερτ Χόφερ να θριαμβεύει στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών που διεξήχθησαν την περασμένη Κυριακή στη χώρα. Με μόνη εξαίρεση τη Βιέννη, σε όλη την υπόλοιπη χώρα ο ακροδεξιός επικράτησε άνετα έναντι των συνυποψηφίων του, ενώ στον δεύτερο γύρο θα αντιμετωπίσει τον οικολόγο, πρώην επικεφαλής των Πρασίνων, Αλεξάντρ βαν ντερ Μπέλεν.
Όποιο πάντως κι αν είναι το τελικό αποτέλεσμα, έστω κι αν ο προεδρικός θώκος στην Αυστρία έχει συμβολικό ρόλο, το 35% που "έγραψε" ο ακροδεξιός όχι μόνο γέμισε με αισιοδοξία τη Λεπέν, που κυνηγάει το ύπατο αξίωμα στη Γαλλία και που όλες σχεδόν οι δημοσκοπήσεις τη φέρνουν να περνάει στον β' γύρο στις προεδρικές εκλογές της επόμενης άνοιξης, αλλά ουσιαστικά της προσέφερε και μια στήριξη σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Η αλήθεια είναι ότι τα δύο κόμματα έχουν ένα βασικό κοινό σημείο: Το γεγονός ότι όσο ανεβαίνουν δημοσκοπικά και κατακτούν κρίσιμες θέσεις εξουσίας, σε τοπικό, και σιγά - σιγά σε εθνικό επίπεδο, τόσο περισσότερο ενδιαφέρονται να "κανονικοποιήσουν" την εικόνα των κομμάτων τους, να "στρογγυλέψουν" τα έντονα ακροδεξιά χαρακτηριστικά τους και να τους εμφανίσουν ως "κανονικούς" πολιτικούς οργανισμούς, έτοιμους να αναλάβουν τα ηνία της εξουσίας.
Στο πλαίσιο αυτό, η Λεπέν ήδη από τη στιγμή που ξεκίνησε την άνοδό της στην προεδρία του κόμματος άρχισε τις... "εκκαθαρίσεις", δείχνοντας, διακριτικά μεν, αποφασιστικά δε, την πόρτα, π.χ., σε διάφορες νεοναζιστικές ομάδες που συνήθιζαν να παρελαύνουν με αναμμένους δαυλούς στις διαδηλώσεις του Εθνικού Μετώπου. Χωρίς να αλλάξει σε τίποτε τον κορμό των ακροδεξιών τοποθετήσεών της και -ειδικά στη σημερινή συγκυρία- προωθώντας ακόμη περισσότερο τις ξενοφοβικές θέσεις της, η Λεπέν αυτοπλασάρεται ως η νέα λύση απέναντι σε αυτό που η ίδια χαρακτηρίζει "παλιό, διεφθαρμένο πολιτικό σκηνικό", δηλαδή τους Ρεπουμπλικανούς του Σαρκοζί και το Σοσιαλιστικό Κόμμα του προέδρου Φρανσουά Ολάντ.
Έτσι, ήταν απολύτως αναμενόμενο το γεγονός ότι, μόλις ανακοινώθηκε το αποτέλεσμα του πρώτου γύρου στις προεδρικές της Αυστρίας, η Λεπέν έσπευσε να το χαρακτηρίσει "εξαιρετικό". Το μυαλό της είναι σίγουρο βέβαια ότι "τρέχει" έναν χρόνο μπροστά, ελπίζοντας να καταγράψει, ύστερα από την επιτυχία του πατέρα της που πέρασε το 2002, για πρώτη φορά στην πολιτική Ιστορία της Γαλλίας, στο δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών, την κατάκτηση της εξουσίας. Το ενδεχόμενο κάποτε ακουγόταν εξωπραγματικό. Στη σημερινή συγκυρία, πλέον, όλα είναι πιθανά.
