Της Ελένης Τσερεζόλε
Η Κριστιάν Τομπιρά παραιτήθηκε τελικά. Αιτία η απόφαση της κυβέρνησης Ολάντ - Βαλς να προχωρήσει στην ψήφιση ενός μέτρου που αποτελούσε επί χρόνια μέρος του οπλοστασίου της Δεξιάς και της Ακροδεξιάς - την έκπτωση από τη γαλλική υπηκοότητα όσων έχουν διπλή υπηκοότητα και θεωρούνται ύποπτοι τρομοκρατίας.
Η αλήθεια είναι ότι αμφιταλαντεύτηκε. Μετά από μια αρχική της τοποθέτηση, αρνητική, είχε διαφανεί ότι μπορούσε να "συμβιβαστεί" με κάποια διαφορετική εκδοχή... Μάλιστα τότε, αυτή η διφορούμενη στάση τής μέχρι πρότινος υπουργού Δικαιοσύνης είχε προκαλέσει επικριτικές ριπές στον Τύπο και κυρίως στο μέσα κοινωνικής δικτύωσης, θεωρώντας ότι έπρεπε να είχε παραιτηθεί. Τελικά, με την απόφασή της να παραιτηθεί, η Τομπιρά είναι φανερό ότι επέλεξε να παραμείνει η "συνείδηση" της Αριστεράς, εγκαταλείποντας τον υπουργικό θώκο και ακολουθώντας τη γνωστή φράση του πρώην υπουργού Εσωτερικών Ζαν Πιέρ Σεβενεμάν, που έλεγε ότι ένας "υπουργός, όταν διαφωνεί με την κυβερνητική πολιτική, ή το βουλώνει, ή παραιτείται".
Η Τομπιρά επέλεξε το δεύτερο και μάλιστα εξέδωσε παράλληλα, μέσα σε πλήρη μυστικότητα, πριν από δύο εβδομάδες, ένα βιβλίο με τον τίτλο "Μουρμουρίζοντας στη νεολαία", που ξεκινά με ένα απόσπασμα από τους "Αθλίους" του Βίκτορος Ουγκό, με το οποίο καλεί τους πολίτες να αντισταθούν στην "άδικη δύναμη", να "κρατήσουν ψηλά το κεφάλι", "αυτό είναι το παράδειγμα που χρειάζονται οι λαοί και το φως που τους συνεπαίρνει". Τυχαίο; Ουδείς μπορεί να πει με βεβαιότητα και σίγουρα η ίδια η συγγραφέας δεν θα δώσει περισσότερες πληροφορίες.
Το βέβαιο είναι ότι το βιβλίο, που είναι ένας λυρικός όσο και οξυδερκής οδικός χάρτης απέναντι στο τρομοκρατικό φαινόμενο, αποτελεί ουσιαστικά μια ενδιαφέρουσα απάντηση απέναντι στην πολιτική του πρωθυπουργού Βαλς. Μια πολιτική καταστολής και παράτασης της κατάστασης εκτάκτου ανάγκης...
Λίγο μετά την παραίτησή της, η Τομπιρά αναχωρούσε για τη Νέα Υόρκη, όπου είχε προγραμματισμένη ομιλία με θέμα "Ισότητα και ελευθερία", όπου μπροστά σε ένα πολυπληθές ακροατήριο μίλησε με την ευφράδεια που τη χαρακτηρίζει για ένα θέμα που γνωρίζει σε βάθος. Όταν ρωτήθηκε για τον Φρανσουά Ολάντ, απάντησε ότι "τον τιμά".
Όλα αυτά ήταν αρκετά για να ξεκινήσουν οι πολιτικοί συντάκτες (και όχι μόνο αυτοί) να γράφουν περί του ενδεχομένου να είναι υποψήφια για την προεδρία της Δημοκρατίας στις εκλογές του 2017. Κάτι τέτοιο όμως μοιάζει μάλλον απίθανο και δεν είναι μόνο το γεγονός ότι περίπου το 75% των Γάλλων θεωρεί ότι δεν θα ήταν καλή υποψήφια, ενώ θετικά κρίνουν μόνο τον νόμο για τον γάμο των ομοφυλόφιλων.
Γενικά το έργο της στο υπουργείο δεν κρίνεται θετικό ακόμη και από τους ψηφοφόρους της Αριστεράς. Μόνο το 39% των ψηφοφόρων του Μελανσόν το 2012 το κρίνουν θετικά και το 52% εκείνων που ψήφισαν Ολάντ. Παρ' όλα αυτά, η Τομπιρά κάθε άλλο παρά σχεδιάζει να αποσυρθεί από την ενεργό πολιτική. Και θα λέει πλέον ελεύθερα τη γνώμη της, χωρίς τους περιορισμούς του υπουργικού αξιώματος...
Παραμένοντας πιστή στην ιστορία της. Εκείνη της ανυπότακτης...
