Ένας από τους κορυφαίους διευθυντές φωτογραφίας του παγκόσμιου κινηματογράφου, ο ουγγρικής καταγωγής και πολιτογραφημένος Αμερικανός Βίλμος Ζίγκμοντ, έφυγε από τη ζωή την Πρωτοχρονιά, σε ηλικία 85 ετών. Πολυβραβευμένος, υπήρξε υποψήφιος για Όσκαρ τέσσερις φορές, κερδίζοντας το χρυσό αγαλματίδιο για τις «Στενές επαφές τρίτου τύπου» το 1978. Οι άλλες τρεις ήταν για τον «Ελαφοκυνηγό» (1979), για το «The River» (1985) και για τη «Μαύρη Ντάλια» (2007). Έφτασε στην Αμερική το 1957, μετά τη συντριβή της ουγγρικής εξέγερσης του 1956 από τους Σοβιετικούς. Ξεκίνησε να δουλεύει ως φωτογράφος και σε b-movies, κατά τη δεκαετία του '60, μέχρι να τον εμπιστευτεί ο Ρόμπερτ Άλτμαν για το «McCabe & Mrs. Miller» ("Η έντιμος κυρία και ο χαρτοπαίκτης") το 1971.
Ξεδίπλωσε το ταλέντο του στις "Στενές επαφές τρίτου τύπου" του Στίβεν Σπίλμπεργκ, κερδίζοντας το Όσκαρ, παρά το γεγονός ότι η συνεργασία του με τον Σπίλμπεργκ ήταν εξαιρετικά προβληματική, με αποτέλεσμα να μη συνεργαστούν σε άλλη ταινία. Συνεργάστηκε με τον Μάικλ Τσιμίνο για τον «Ελαφοκυνηγό», με τον Τζον Μπούρμαν στο "Όταν ξέσπασε η βία", με τον Ντε Πάλμα στο "Blow out" και στη "Μαύρη Ντάλια".
Το 2003 η Διεθνής Ένωση Κινηματογραφιστών (International Cinematographers Guild), συμπεριέλαβε τον Ζίγκμοντ στους δέκα κορυφαίους διευθυντές φωτογραφίας, με τη μεγαλύτερη επίδραση στον τομέα τους. "Ενθαρρύνω πάντα τους σπουδαστές κινηματογράφου που ενδιαφέρονται για τη διεύθυνση φωτογραφίας να σπουδάσουν γλυπτική, ζωγραφική, μουσική, συγγραφή και άλλες τέχνες. Το σινεμά αποτελείται από όλες αυτές τις τέχνες, σε συνδυασμό. Η διεύθυνση φωτογραφίας είναι σκληρή δουλειά. Αν δεν εμπλακείς ολοκληρωτικά, μπορεί να γίνει μια πολύ μίζερη δουλειά".
