Live τώρα    
Τα Χριστούγεννα του «Πολέμου των άστρων»
  • Μείωση μεγέθους γραμματοσειράς
  • Αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς
Εκτύπωση

Τα Χριστούγεννα του «Πολέμου των άστρων»

«Joy» του Ντέιβιντ Ο. Ράσελ

«Star Wars: Η δύναμη ξυπνάει» (Star Wars: The Force Awakens)

Σκηνοθεσία: Τζέι Τζέι Έιμπραμς

Ερμηνεία: Χάρισον Φορντ, Ντόμναλ Γκλίσον, Άντι Σέρκις, Μαρκ Χάμιλ, Όσκαρ Άιζακ, Κάρι Φίσερ, Ντέιζι Ρίντλεϊ, Τζον Μπογιέγκα, Λουπίτα Νιόνγκο, Άντονι Ντάνιελς, Πίτερ Μέιχιου

«Επιστροφή στις ρίζες» για την κινηματογραφία - μυθολογία που εγκαινίασε στα 1977 ο Τζορτζ Λούκας, και πριν από τρία χρόνια πέρασε στην ιδιοκτησία της εταιρείας Ντίσνεϊ. Η επανεμφάνιση των αρχικών πρωταγωνιστών (Χάρισον Φορντ, Κάρι Φίσερ, Μαρκ Χάμιλ) συνδυάζεται με τον περιορισμό της χρήσης ψηφιακών εφέ και με μια διάθεση να τονιστεί το αφηγηματικό στοιχείο, χωρίς να λείπει, φυσικά, η δράση. Ο Τζ. Τζ. Άμπραμς («Lost», «Super 8») που σκηνοθετεί, ήταν μόλις 11 ετών όταν πρωτοπαρουσιάστηκε στις οθόνες ο «Πόλεμος των άστρων». Καταφέρνει να διαχειριστεί τον μύθο με άνεση, χρησιμοποιεί εύστοχα τους ηθοποιούς, παλιούς και νέους, και κόντρα στα «ψηφιακά παιχνίδια» αναδεικνύει σαν αναπόσπαστο στοιχείο της ιστορίας που αφηγείται το φυσικό σκηνικό της ερήμου του Άμπου Ντάμπι ή τα μοναδικά τοπία της Ισλανδίας... Χορταστικό θέαμα, που αξίζει τα λεφτά του.

«Joy»

Σκηνοθεσία: Ντέιβιντ Ο. Ράσελ

Ερμηνεία: Τζένιφερ Λόρενς, Ρόμπερτ Ντε Νίρο, Μπράντλεϊ Κούπερ, Έντγκαρ Ραμίρεζ, Ιζαμπέλα Ροσελίνι, Νταϊάν Λαντ, Βιρτζίνια Μάντσεν, Ελίζαμπεθ Ρομ

Όπως και στον «Οδηγό διαπλοκής», ο Ντέιβιντ Ο. Ράσελ βασίζεται και πάλι σε μια αληθινή ιστορία, της εφευρέτριας, business woman και «βασίλισσας" του telemarketing Τζόι Μανιάνο, η οποία στη δεκαετία του '90 πατεντάρισε τη μαγική σφουγγαρίστρα και την πολλαπλή κρεμάστρα ρούχων - μεταξύ 100 συνολικά εφευρέσεων. Φυσικά, το θέμα της ταινίας ξεφεύγει από τις εφευρέσεις και αγγίζει το «αμερικάνικο όνειρο», τον έρωτα και το τίμημα που πρέπει να πληρώσεις για την αναρρίχηση στην κορυφή... Ο σκηνοθέτης ακολουθεί την ηρωίδα του σε μια πορεία τεσσάρων δεκαετιών, καθώς εξελίσσεται από χωρισμένη μητέρα σε επιτυχημένη επιχειρηματία. «Την γνωρίζουμε αρχικά ευάλωτη και κάπως ανασφαλή, και καταλήγει ψυχρή και δυνατή... είναι ο αρχηγός της οικογένειας».

«Η μητέρα μου» (Mia Madre)

Σκηνοθεσία: Νάνι Μορέτι

Ερμηνεία: Τζον Τουρτούρο, Τζούλια Λαζαρίνι, Νάνι Μορέτι, Μαργκερίτα Μπάι, Μπεατρίς Μαντσίνι, Στέφανο Αμπάτι, Ενρίκο Ιανιέλο

Ανάμεσα στο δράμα και στην κομεντί, ο Μορέτι σκιαγραφεί τις προσπάθειες μιας σκηνοθέτιδας να διαχειριστεί το γύρισμα της τελευταίας της ταινίας, με πρωταγωνιστή έναν Αμερικανό ηθοποιό, όσο και τα οικογενειακά της προβλήματα, καθώς η μητέρα της είναι βαριά άρρωστη. Επιπέον, η κόρη της διανύει την εφηβεία, με τα δικά της προβλήματα... Προφανώς, η ηρωίδα είναι το alter ego του Νάνι Μορέτι, που επιλέγει να μείνει πίσω από την κάμερα και καταφέρνει εδώ να ξαναβρεί τον καλό εαυτό του, έπειτα από κάποια «στραβοπατήματα».

«Ένας άλλος κόσμος»

Σκηνοθεσία: Χριστόφορος Παπακαλιάτης

Ερμηνεία: Τζέι Κέι Σίμονς, Χριστόφορος Παπακαλιάτης, Αντρέα Οσβαρτ, Μαρία Καβογιάννη, Μηνάς Χατζησάββας, Ταουφίκ Μπαρόμ, Νίκη Βακάλη

Ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης πρωταγωνιστεί και σκηνοθετεί, προσφέροντας σε μία συσκευασία τρεις ιστορίες αγάπης (που στο φινάλε συγκλίνουν απρόσμενα) ανάμεσα σε Έλληνες και ξένους, σε μια Ελλάδα «στα άκρα», με χαρακτήρες που συνθλίβονται από τις συνέπειες της κρίσης. Εξαιρετική η Μαρία Καβογιάννη, ως «νοικοκυρά της διπλανής πόρτας» δίπλα στον βραβευμένο με Όσκαρ Τζέι Κέι Σίμονς. Και ο Μηνάς Χατζησάββας, στην τελευταία του κινηματογραφική εμφάνιση, στον δύσκολο ρόλο ενός «νοικοκυραίου χρυσαυγίτη». Η ταινία περιλαμβάνει ταυτόχρονα κάποιες προφανείς «αστοχίες» και ευκολίες - π.χ. ο πρόσφυγας από τη Συρία που διασώζει μια Ελληνίδα φοιτήτρια, η οποία και τον ερωτεύεται, όχι μόνο είναι χριστιανός αντί του τυπικού μουσουλμάνου, αλλά έχει συνεχώς κι ένα αγαθό χαμόγελο, σαν να έχει ξεπηδήσει από κάποια μέτρια παραγωγή της Ντίσνεϊ- αλλά και ευφυείς, δραματουργικά, επιλογές, όπως τη στιγμή που η Μαρία Καβογιάννη αντικρίζει τον χρυσαυγίτη άντρα της να έχει επιστρέψει στο σπίτι με ένα ματωμένο πουκάμισο. Μόλις συνειδητοποιεί ότι το αίμα δεν είναι δικό του αλλά ανήκει σε κάποιον μετανάστη, που ο άντρας της τσάκισε στο ξύλο, αρπάζει το πουκάμισο και τρέχει να το πλύνει: Αυτό που μοιάζει με πράξη υποταγής είναι η θρυαλλίδα της απελευθέρωσης, καθώς επιστρέφοντας με το καθαρό πουκάμισο στα χέρια έχει πάρει την απόφαση να εγκαταλείψει τον θύτη άντρα της και να χαράξει τη δική της πορεία... (η ταινία προβάλλεται από την προηγούμενη εβδομάδα).

«Point Break»

Σκηνοθεσία: Έρικσον Κορ

Ερμηνεία: Έντγκαρ Ραμίρεζ, Λουκ Μπρέισι, Τερέσα Πάλμερ, Ρέι Ουίνστοουν

Ριμέικ της αστυνομικής περιπέτειας του 1991 που είχε σκηνοθετήσει η Κάθριν Μπίγκελοου και ανέδειξε τον Κιάνου Ριβς. Την σκηνοθεσία εδώ έχει αναλάβει ο χολιγουντιανός διευθυντής φωτογραφίας Έρικσον Κορ, ο οποίος δίνει έμφαση στο θεαματικό στοιχείο, με δύσκολες λήψεις σε «απρόσιτα» σημεία του πλανήτη...

Ένας πράκτορας του FBI αναλαμβάνει να διεισδύσει σε μια παράτολμη ομάδα extreme sports, που φαίνεται να έχει σχέση με μια σειρά εντυπωσιακών και «παράξενων» ληστειών -για παράδειγμα, έκλεψαν ένα τεράστιο φορτίο χαρτονομισμάτων από ένα μεταφορικό αεροπλάνο μόνο και μόνο για να τα σκορπίσουν στον αέρα... Πρόκειται για μια ομάδα που επιδιώκει να λειτουργήσει σαν «εκδικητές της Γης», με σαμποτάζ σε μεταλλεία και επιχειρήσεις τις οποίες θεωρούν οικολογικά επιβλαβείς. Δεν είναι και πολύ πειστικά όλα αυτά, αλλά η ταινία στοχεύει στο θέαμα και στον εντυπωσιασμό - και σε τρεις διαστάσεις φυσικά.

«Πόλεμος και ειρήνη» (Voyna i mir)

Σκηνοθεσία: Σεργκέι Μπονταρτσούκ

Ερμηνεία: Λουντμίλα Σαβέλεβα, Βιατσεσλάβ Τιχόνωβ, Σεργκέι Μπονταρτσούκ

Το κλασικό μυθιστόρημα του Τολστόι στη σοβιετική υπερπαραγωγή του 1966, η οποία μέχρι σήμερα δεν είχε προβληθεί στις ελληνικές αίθουσες στην ολοκληρωμένη της βερσιόν, των 427 λεπτών. Όπως είναι γνωστό, το μυθιστόρημα του Τολστόι αναφέρεται στους Ναπολεόντειους πολέμους, αρχίζει με την μάχη του Άουστερλιτς και ολοκληρώνεται με την ήττα του Ναπολέοντα. Μέσα από την ιστορία πέντε οικογενειών της αριστοκρατίας, ο Τολστόι αφήνει να διαφανούν οι βαθύτερες σκέψεις του για την ανθρώπινη μοίρα.

Οι επιλογές των ηγετικών μορφών του πολέμου, του Ναπολέοντα και του Κουτούζοφ, περνούν σε δεύτερο επίπεδο, προκειμένου να δοθεί έμφαση στους απλούς ανθρώπους που θεωρούνται «η κινητήρια δύναμη της Ιστορίας». Πρόκειται για μια υπερπαραγωγή στην οποία χρησιμοποιήθηκαν πάνω από 120.000 κομπάρσοι.

Το φιλμ τιμήθηκε με το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΓΝΩΜΕΣ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

EDITORIAL

ΑΝΑΛΥΣΗ

SOCIAL

ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΣΥΝΔΡΟΜΩΝ
ΨΗΦΙΑΚΟΣ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ 2.0