«Αυτό που θέλω είναι να κάνω τους μουσικούς μου να αγαπήσουν βαθιά τη μουσική που θα παίξουμε μαζί, να αφοσιωθούν εξ ολοκλήρου στο μήνυμά της», είχε δηλώσει ο Κουρτ Μαζούρ, θρυλικός μαέστρος και ένας από τους τελευταίους μιας μακράς ιστορικής παράδοσης μεγάλων διευθυντών ορχήστρας, που πέθανε στα 88 του χρόνια.
Διηύθυνε κάποιες από τις σημαντικότερες ορχήστρες του κόσμου, ενώ ιστορικές παραμένουν οι συναυλίες που έδωσε μετά το τρομοκρατικό χτύπημα της 11ης Σεπτεμβρίου στους δίδυμους πύργους με τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Νέας Υόρκης, της οποίας υπήρξε διευθυντής από το 1991 έως το 2002. Το πέρασμά του από όλες τις ορχήστρες υπήρξε ιδιαίτερα σημαντικό και πετυχημένο, ενώ ξεχώρισε τόσο για την διδασκαλία της μουσικής και της τεχνικής της όσο και για τη διδαχή του ανθρωπισμού και του ήθους.
Γεννημένος το 1927 στην πόλη Μπριγκ της Σιλεσίας, ο Κουρτ Μαζούρ ήθελε να ακολουθήσει τη σταδιοδρομία του πιανίστα, αλλά ένα ατύχημα στο χέρι του τον έκανε να στραφεί στη διεύθυνση ορχήστρας, προς έκπληξη της οικογένειάς του λόγω του συνεσταλμένου χαρακτήρα του. Καθοριστικό ρόλο έπαιξε η στιγμή που παρακολούθησε για πρώτη φορά συναυλία συμφωνικής μουσικής.
Αρχικά συνεργάστηκε με γερμανικές ορχήστρες όπως της Δρέσδης και της Λειψίας, υπήρξε μουσικός διευθυντής της Εθνικής Ορχήστρας της Γαλλίας, της Φιλαρμονικής Ορχήστρας του Λονδίνου κ.ά.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του δέχθηκε διάφορες επιθέσεις, εξαιτίας των οποίων αποφάσισε να αποχωρήσει λέγοντας: «Είπαν τα πάντα για μένα. Ότι ήμουν κομμουνιστής, αντισημίτης, δικτάτορας. Σε μια ορχήστρα ο μουσικός διευθυντής πρέπει να έχει την πραγματική καλλιτεχνική εξουσία, την οποία να μοιράζεται με τους μουσικούς του. Δεν έκανα ποτέ κάτι εναντίον των μουσικών μου, παρ' ότι μερικές φορές πρέπει να τους επιβάλλεσαι».
Ο Κουρτ Μαζούρ είχε εμφανιστεί στην Ελλάδα δίνοντας συναυλίες στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και στο Ηρώδειο.
Τα τελευταία χρόνια τον ταλαιπωρούσαν επιπλοκές της νόσου του Πάρκινσον από την οποία έπασχε, ενώ τον Απρίλιο του 2012 έχασε την ισορροπία του στη διάρκεια συναυλίας με την Εθνική Ορχήστρα της Γαλλίας στο Theatre de Champs Elysees στο Παρίσι, με αποτέλεσμα να «πέσει» επάνω στην πρώτη σειρά θεατών.
