Της Ελένης Τσερεζόλε
Μπορεί τα φώτα της δημοσιότητας να έχουν πέσει στους πρόσφυγες από τη Συρία, οι οποίοι αναζητούν καλύτερη τύχη στην Ευρώπη ενώ μαίνεται ο εμφύλιος στην πατρίδα τους, ωστόσο σημαντικός είναι ο αριθμός των κατοίκων της Ερυθραίας που επιλέγουν να εγκαταλείψουν τη χώρα τους για να γλυτώσουν από μια αυταρχική κυβέρνηση. Ένα καθεστώς άκρως μυστικοπαθές, που βρίσκεται μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, υπό την ηγεσία ενός πρώην αντάρτη στρατιωτικού διοικητή, του Ισαΐα Αφεβέρκι. Πρόκειται για καθεστώς το οποίο ο ΟΗΕ, με έκθεσή του τον περασμένο Ιούνιο, κατηγορεί για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Οι κατηγορίες περιλαμβάνουν καταγγελίες για βασανιστήρια, παρακολουθήσεις και στράτευση διαρκείας εκ μέρους του καθεστώτος - κάτι που παραπέμπει σε ένα ιδιότυπο είδος δουλείας. Παράλληλα, η κυβέρνηση της χώρας βρίσκεται στο στόχαστρο των κατηγοριών του ΟΗΕ σχετικά με τρομοκρατικές δράσεις της Αλ Κάιντα στη Σομαλία.
Αν και το καθεστώς απορρίπτει κατηγορηματικά τις κατηγορίες αυτές, το γεγονός παραμένει: χιλιάδες κάτοικοι της Ερυθραίας, κάθε ηλικίας, επιλέγουν την ξενιτιά προκειμένου να ξεφύγουν από τον "παράδεισο" του καθεστώτος και να βοηθήσουν τις οικογένειές τους που έχουν μείνει πίσω.
Και για τον σκοπό αυτό, δεν διστάζουν να διασχίσουν τη Σαχάρα και τη Μεσόγειο, μία από τις πιο επικίνδυνες οδούς μετανάστευσης παγκοσμίως. Περίπου 5.000 κάτοικοι της χώρας των 4,5 εκατομμυρίων επιχειρούν αυτή τη διαδρομή κάθε μήνα... Ο αριθμός των ανθρώπων που εγκαταλείπουν τη μικρή και βασανισμένη (απέκτησε την ανεξαρτησία της ύστερα από 30 χρόνια απελευθερωτικού αγώνα κατά της Αιθιοπίας, που είναι 30 φορές μεγαλύτερή της) χώρα της Αφρικής βαίνει σταθερά αυξανόμενος. Πάνω από το 1/4 των ανθρώπων που έφθασαν στην Ιταλία, την περίοδο Ιανουαρίου - Σεπτεμβρίου φέτος, ήσαν πολίτες της Ερυθραίας, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες. Μάλιστα, σύμφωνα με συγκλίνουσες πηγές ανθρωπιστικών οργανώσεων, η μεγάλη πλειοψηφία των 3.000 ανθρώπων που χάθηκαν φέτος στη Μεσόγειο προέρχονταν από τη μικρή αφρικανική χώρα...
Τίποτε ωστόσο δεν αποθαρρύνει τους κατοίκους της Ερυθραίας, που είναι μισοί - μισοί, χριστιανοί και μουσουλμάνοι, από το να αναζητήσουν καλύτερη τύχη, κυρίως σε ευρωπαϊκές χώρες. Όμως, αν και κατά τη δεκαετία του 1980 οι πρόσφυγες από την Ερυθραία ήσαν ευπρόσδεκτοι στην Ευρώπη, σήμερα, υπό το βάρος των νέων δεδομένων των μεγάλων μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών, τα πράγματα έχουν αρχίσει να αλλάζουν, με αρκετές χώρες να κλείνουν τη "στρόφιγγα" της αποδοχής προσφύγων από την Ερυθραία. Αυτή ακριβώς είναι η στάση της Βρετανίας, που κλείνει τις πόρτες της και κατά το δεύτερο τετράμηνο του χρόνου δέχθηκε 29% των αιτούντων άσυλο έναντι 77% το προηγούμενο τετράμηνο...
Υπάρχουν πάντως κι εκείνοι οι αναλυτές που θεωρούν ότι το ίδιο το καθεστώς δεν βλέπει με κακό μάτι το αυξανόμενο κύμα μετανάστευσης, στο μέτρο και τον βαθμό που αυτό στηρίζει, μέσω συναλλάγματος, μια αναιμική οικονομία, απαλλάσσοντας, με τον τρόπο αυτό, την κυβέρνηση από την άσκηση αποτελεσματικής οικονομικής πολιτικής.
Όπως και να έχουν τα πράγματα, η μεγάλη έξοδος από την αφρικανική αυτή χώρα δεν θα σταματήσει, καθώς οι κάτοικοί της θα συνεχίσουν να αναζητούν την τύχη τους στη Γηραιά ήπειρο, έστω και με κίνδυνο της ζωής τους...
