Επιμέλεια: Φοίβος Κλαυδιανός
* Έπειτα από τρεις και πλέον μήνες στην κυβέρνηση, οι συζητήσεις με τους εταίρους έχουν ενταθεί αυτές τις ημέρες και πολλοί μιλούν για μια επερχόμενη συμφωνία. Πιστεύετε ότι πράγματι είμαστε κοντά σε συμφωνία και πότε θα κλείσει;
Η προσπάθειά μας για την εξεύρεση μιας αμοιβαία επωφελούς συμφωνίας δεν ξεκίνησε τις τελευταίες ημέρες. Από την πρώτη στιγμή που ορκίστηκε η κυβέρνηση έχουμε επιδοθεί σε έναν αγώνα δρόμου, έναν αγώνα δύσκολο, που είναι την ίδια στιγμή και ταχύτητας, και αντοχής. Στόχος μας ήταν και παραμένει ένας έντιμος συμβιβασμός, που δεν θα παραβιάζει τις «κόκκινες γραμμές» της κυβέρνησης και θα δίνει χώρο και χρόνο για την εφαρμογή μιας πολιτικής υπέρ της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ανάπτυξης. Η όποια καθυστέρηση στην επίτευξη αυτού του συμβιβασμού έχει να κάνει με έναν και μόνο λόγο και αυτός είναι οι πολιτικές διαφορές μεταξύ κυβέρνησης και θεσμών. Αντίθετα με ό,τι ακούγεται στο εξωτερικό, το κυρίαρχο πρόβλημα ποτέ δεν ήταν η έλλειψη προτάσεων από την ελληνική πλευρά. Διότι για να θέσεις στο τραπέζι τής διαπραγμάτευσης συγκεκριμένες και αναλυτικές προτάσεις σε ένα ευρύ φάσμα πεδίων, χρειάζεται πρώτα να έχεις συμφωνήσει ένα συνολικό πλαίσιο μέσα στο οποίο αυτές εντάσσονται - αν η άλλη πλευρά δεν δέχεται ότι μερικές προτάσεις πρέπει να είναι σε άλλη λογική και σε κάποιο βαθμό να αναιρούν την προηγούμενη συμφωνία, τότε δεν καταλαβαίνω τι σημαίνει γι' αυτούς ότι έχουν κάθε καλή πρόθεση να επιδείξουν «ευελιξία» στη διαπραγμάτευση. Θεωρώ λοιπόν ότι έπειτα από εβδομάδες επίπονων διαπραγματεύσεων, αν υπάρχει η πραγματική βούληση από την άλλη πλευρά, θα φανεί ότι η συζήτηση έχει φτάσει σε ένα στάδιο που η συμφωνία είναι πια πολύ κοντά και στο προσεχές διάστημα θα κλείσει.
* Ποιο θα είναι το περιεχόμενο αυτής της συμφωνίας; Τι αναμένετε σε περίπτωση που ο συμβιβασμός δεν είναι έντιμος, αλλά επώδυνος;
Η συμφωνία αναμένεται να καλύπτει πολλά πεδία πολιτικής και όχι 4-5 πράγματα. Σε κάθε πεδίο δίνουμε μια σκληρή μάχη στο επίπεδο των τεχνικών κλιμακίων και του Brussels Group προκειμένου να πείσουμε για την ορθότητα των θέσεών μας και ότι οι προτάσεις μας δεν είναι αποσπασματικές αλλά αποτελούν μέρος ενός συνολικού σχεδίου. Όπως έχουμε πει και στο παρελθόν, υπάρχουν σημεία συμφωνίας με τους θεσμούς, -όπως π.χ. η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, σημεία όπου υπάρχει συμφωνία για τον στόχο αλλά διαφορά ως προς τα μέσα- π.χ. πώς αντιμετωπίζεται το πρόβλημα των "κόκκινων" δανείων, και σημεία όπου υπάρχει πολιτική απόκλιση, όπως τα εργασιακά και το ασφαλιστικό. Το ακριβές περιεχόμενο της συμφωνίας δεν μπορεί να αποσαφηνιστεί τώρα, εκτιμώ μάλιστα ότι κάποια ζητήματα θα παραμείνουν ανοιχτά μέχρι την τελευταία στιγμή. Τότε θα μπορούν να γνωρίζουν όλοι και όλες και να κρίνουν αν πράγματι πρόκειται για έναν έντιμο συμβιβασμό ή, με πιο πολιτική γλώσσα, αν οι όποιες παραχωρήσεις μπορούν να ενσωματωθούν σε ένα πολιτικό σχέδιο για το μέλλον. Νομίζω, όμως, ότι η αξιολόγηση της τελικής συμφωνίας από όλα τα μέρη -κυβέρνηση, κόμμα, αλλά πρωτίστως από την κοινωνία- οφείλει να έχει ένα βασικό κριτήριο. Δεν πρέπει να χαθούμε στις λεπτομέρειες ούτε σε μια λογιστική ανάλυση κόστους - οφέλους, αλλά να δούμε τη συνολική εικόνα. Αν η τελική συμφωνία επιτρέπει στην κυβέρνηση να ξεδιπλώσει το πρόγραμμά της στο επόμενο διάστημα, χτίζοντας σε αυτά που έχει ήδη πετύχει τόσο σύντομα -αντιμετώπιση ανθρωπιστικής κρίσης, επανεκκίνηση της οικονομίας με τη ρύθμιση οφειλών, ενίσχυση της δημοκρατικών δικαιωμάτων και της διαφάνειας, π.χ. με τα νομοσχέδια για τις φυλακές και την ΕΡΤ-, τότε πιστεύω ότι το πρόσημο θα είναι θετικό.
