Το έργο "Οι Σύντροφοι του Χρόνου - Comrades of Time" της εικαστικού Andrea Geyer σε επιμέλεια δρ Σωζήτας Γκουντούνα παρουσίασε η Μη Κερδοσκοπική Εταιρία "Out of the Box Intermedia", στο πλαίσιο του διεθνούς συνεδρίου "Ζιλ Ντελέζ και Φελίξ Γκουαταρί: Επωδοί Ελευθερίας" την Παρασκευή 24 Απριλίου 17.30-19.30μμ στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών και το Σάββατο 7.30-11.00μμ στο Μουσείο Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, ( Παλιό Πανεπιστήμιο, ή Οικία Κλεάνθους ).
Η παράσταση διερευνά την εννοιακή καινοτομία του Gilles Deleuze, όπως αυτη αποτυπώνεται στον όρο «Η Χρονοεικόνα» και στη θεώρηση του φιλοσόφου για το χρόνο και τη σχέση του με την κινηματογραφική εικόνα. Η Andrea Geyer διερευνά τη ένοια της «Χρονοεικόνας» ως πολιτική, ιστορική και πολιτιστική κατασκευή σε συνεργασία με επτά γυναίκες της Νέας Υόρκης που απαγγέλουν μονολόγους που αποτελούνται από ομιλίες, επιστολές και δοκίμια 1916-1941, που γράφτηκαν από αρχιτέκτονες, συγγραφείς, φιλοσόφους και πολιτικούς, κατά τη διάρκεια των έντονων χρόνων της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, η εμπειρία αυτών των χρόνων μετατρέπεται σε μια πολιτιστική ηχώ που εμφανίζεται στο παρόν.
Η ομάδα των νεαρών γυναικών μοιράζονται το ίδιο γραφείο, κατ' επέκταση σύμφωνα και με τον ορισμό του Boris Groys είναι «Οι Σύντροφοι Του Xρόνου». Η ομάδα των νεαρών γυναικών μοιράζονται το ίδιο γραφείο, κατ' επέκταση σύμφωνα και με τον ορισμό του Boris Groys είναι «Οι Σύντροφοι Του Xρόνου».
Το γραφείο τους θυμίζει το design του Marcel Breuer για το Bauhaus και αντιπροσωπεύει τη σύνδεση μεταξύ των νεαρών γυναικών, γεγονός που υποδηλώνει μια μορφή συλλογικής εργασίας. Οι φωνές των πρωταγωνιστών ταλαντεύονται μεταξύ του προβληματισμού και της προφητείας, ενώ μιλούν για την πολιτική κατάσταση που επικρατεί στη χώρα. Οι θεατές είναι συχνά, αν όχι πάντα ενεργοί, και αντιμετωπίζονται ως σύντροφοι, φίλοι ή συνάδελφοι.
Το πολιτικό φαντασιακό είναι ένα επαναλαμβανόμενο θέμα και μια διαρκής αναζήτηση. Μέσω της συναισθηματικής ταύτισης και την ίδια στιγμή της αποξένωσης από τα κείμενα της Έλεν Στόκερ, της Ρόζας Λούξεμπουργκ, του Άλφρεντ Ντέμπλιν, της Ελισάβετ Σούσμαν, του Βάλτερ Μπένγιαμιν, της Άλις Σάλομον, του Σίγκμουντ Φρόιντ και του Τζορτζ Γκρος, οι γυναίκες ενσαρκώνουν την εμπειρία της νεότερης ιστορίας. Μέσω αυτής της μπρεχτικής ρήξης, η καλλιτέχνης είναι σε θέση να δημιουργήσει ένα χώρο προβληματισμού, στον οποίο το άτομο εσωτερικέυει την ιστορική και πολιτική γνώση.
Η Δημοκρατία της Βαϊμάρης αντηχεί σαν ηχώ σε όλο το έργο, ως η εποχή της συλλογικής αφύπνισης και της φαντασίας όλων των στρωμάτων της κοινωνίας. Με τον διαφαινόμενο σχηματισμό και την ανασύσταση των εξτρεμιστικών δυνάμεων, οι νέες δυνάμεις της νεαρής Δημοκρατίας προσπάθησαν να κινητοποιήσουν τους ανθρώπους εστιάζοντας στις πνευματικές τους ικανότητες και στην ευθύνη τους για την πρόοδο της κοινότητας.
Με τη μεταφορά αυτών των ιστορικών κειμένων στον παρόν, η γραμμικότητα της ιστορίας διαταράσσεται και η εμπειρία των ιστορικών χρόνων μεταφέρεται στο παρόν. Όπως και σε προηγούμενα έργα της, η Andrea Geyer μεταφέρει τη μνήμη στον εδώ και στο τώρα, αυτή η χειρονομία παράγει εγγύτητα, αφενός, αλλά και κάνει τον θεατή να αναγνωρίζει την απόσταση από τον ιστορικό χρόνο.
Ζιλ Ντελέζ και Φελίξ Γκουαταρί: Επωδοί Ελευθερίας
Διεθνές συνέδριο
Πάντειο Πανεπιστήμιο, Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος
Για πρώτη φορά στην Ελλάδα, διεξήχθη ένα διεθνές συνάδριο για τη φιλοσοφία των Ντελέζ και Γκουαταρί. Για τρεις ημέρες, 170 ομιλητές και ομιλήτριες από όλον τον κόσμο συζήτησαν θέματα όπως: Τί σημαίνει η προτεραιότητα της διαφοράς και του γίγνεσθαι πάνω στο είναι; Είναι νοητή η διαφοροποίηση δίχως το πρότερο δεδομένο υποκειμένων και αντικειμένων με καθορισμένη ταυτότητα; Αν ο χρόνος είναι επανάληψη, κάτω από ποιες συνθήκες η επανάληψη παράγει διαφορά; Πότε το ένα και το πολλαπλό συναντιούνται; Ποια πολιτική είναι συμβατή με την προσμονή μιας νέας κατάστασης πραγμάτων από την εξάντληση του δυνατού, και ποιο μαρξιστικό φαντασιακό στηρίζει αυτήν την προσμονή; Ποια φεμινιστική θεωρία και πράξη ενσωματώνεται στη ρήση ότι όλα τα γίγνεσθαι της εξατομίκευσης πρέπει να περνούν μέσα από το γίγνεσθαι – γυναίκα; Ποια γλώσσα και ποια γραφή επιτρέπουν να μιλήσεις για τον/την άλλο/η, όταν ο/η άλλος/η είναι απών/ούσα; Ποιος είναι ο λαός που δεν έχει ακόμη φθάσει; Ποια τέχνη, ποιος κινηματογράφος και ποια επιστήμη μιλούν τη γλώσσα αυτών των προβλημάτων;
Ιστότοπος συνεδρίου:
http://deleuzeandguattariathens2015.blogspot.gr/p/about.html
Διοργάνωση: Πάντειο Πανεπιστήμιο, Πανεπιστήμιο Αθηνών, ΑΠΘ, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Πανεπιστήμιο Trent (Ontario, Canada), Γαλλικό Ινστιτούτο, Πρεσβεία του Καναδά.
