Η ΕΠΟΧΗ
Η λιτότητα ως παρελθόν, παρόν και μέλλον για τη Ν.Δ.
(...) από αυτό το πρίσμα μπορεί να εξηγηθεί η ακόλουθη ανατριχιαστική σκληρή διατύπωση από την ομιλία του κ. Σαμαρά στην Κ.Ο. της Ν.Δ: «Εμείς δεν θέλουμε ο ΣΥΡΙΖΑ να φύγει ως θύμα ανατροπής. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένοχος εξαπάτησης του ελληνικού λαού! Και θέλουμε να υποστεί όλες τις συνέπειες της εξαπάτησής του. Θέλουμε ο ΣΥΡΙΖΑ να πιει το πικρό ποτήρι των συνεπειών αυτής της εξαπάτησης μέχρι και την τελευταία γουλιά, γιατί μόνο τότε θα ηττηθεί οριστικά ο λαϊκισμός». Ο πολιτικός που μπορεί να εκστομίσει τέτοια λόγια, δεν νοιάζεται για την απόρριψη της πολιτικής τού αντιπάλου του από το εκλογικό σώμα. Ενδιαφέρεται για την επικράτηση ενός παγκόσμιου δόγματος, όποιο κι αν είναι το τίμημα για τη δική του χώρα. Γιατί, προφανώς, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κυβέρνηση, «το πικρό ποτήρι μέχρι την τελευταία γουλιά» θα το πιει και η νόμιμη κυβέρνηση, και μαζί της οι λαϊκές τάξεις (αυτές, ειδικά, καλά να πάθουν, γιατί ρέπουν προς τον «λαϊκισμό»...) Για μια ακόμη φορά η Δεξιά, υπό την ηγεσία Σαμαρά, αποδεικνύεται πολιτική δύναμη που έχει πολύ πιο αδύνατους δεσμούς με την πλειονότητα της κοινωνίας, σε σύγκριση με τους δεσμούς που αναπτύσσει με εξωχώριες δυνάμεις που υπηρετούν συχνά ασύμβατα συμφέροντα και επιδιώξεις με τα συμφέροντα και τις επιδιώξεις των εγχώριων λαϊκών τάξεων. Με την «άνεση» που της δίνει αυτή η θέση της, μπορεί να τοποθετείται σταθερά με την πλευρά των δανειστών και των δυναστών, όπως διαπιστώνουμε και στην τρέχουσα περίοδο.
Ελπίδα τους ο φόβος
Γι' αυτό και, όχι μόνο προεκλογικά αλλά και μετεκλογικά, καταφυγή της ηγεσίας της Ν.Δ. βλέπουμε να είναι ο φόβος. Ο φόβος που παραλύει τη λογική, που θολώνει τη σκέψη. Είναι η μόνη ελπίδα της. Δείτε ένα ακόμα πιο ανατριχιαστικό απόσπασμα από την ομιλία του κ. Σαμαρά: «Στην κοινωνία δεν υπάρχουν αυτοί που ελπίζουν στον ΣΥΡΙΖΑ κι εκείνοι που φοβούνται από τον ΣΥΡΙΖΑ [σ.σ.: αν αποδεχθεί έναν τέτοιο διαχωρισμό, ξέρει ότι είναι χαμένος]. Στη συντριπτική πλειονότητα της κοινωνίας, μέσα σε κάθε πολίτη συνυπάρχει η ελπίδα για κάτι καλύτερο με το φόβο για κάτι χειρότερο (...) Όταν οι προσδοκίες καταρρεύσουν, θα κυριαρχήσει ο φόβος». Εκεί έχει εναποθέσει τις ελπίδες του αυτός ο απίστευτος ακροδεξιός, που βρέθηκε επικεφαλής ενός κόμματος της Κεντροδεξιάς - σύμφωνα με τον αυτοπροσδιορισμό του. Δεν μπορούμε να προδικάσουμε τι θετικό θα αφήσει ο ΣΥΡΙΖΑ με το πέρασμά του από την κυβέρνηση, παρ' ότι θα αγωνιστούμε όλοι για το καλύτερο. Μπορούμε, όμως, να προβλέψουμε ότι η Ν.Δ., ένα κόμμα που επιμένει να διεκδικεί την ψήφο του λαού τοποθετούμενο σταθερά στην απέναντι όχθη από εκείνον, επιμένοντας σε πολιτικές που τον καταστρέφουν, και προβάλλοντάς τις σαν μόνες σωτήριες, είναι πολύ πιθανό υπό αυτές τις συνθήκες να έχει την τύχη του ΠΑΣΟΚ.
Άρθρο του Χ. Γεωργούλα, 15.3.2015
