"Τον Διαγόρα δεν τον βλέπω, είναι καλά;" ρωτούσε φίλη από το διπλανό πηγαδάκι, προχθές το βράδυ στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης, στην επίσημη πρεμιέρα τού Η Λίλα λέει του Σιμώ, σε σκηνοθεσία Βασίλη Μαυρογεωργίου και Μαριάννας Κάλμπαρη. Προφανώς και δεν ήταν καλά. Όλοι το γνώριζαν, ειδικά στο Θέατρο Τέχνης, το οποίο διεύθυνε από το 2004 ώς τον περασμένο Σεπτέμβριο που ο ίδιος παρέδωσε τη σκυτάλη στη Μαριάννα Κάλμπαρη. Και στη Σχολή του Θεάτρου Τέχνης τον περίμεναν να επιστρέψει. Πριν ένα μήνα διέκοψε τα μαθήματα. Οι μαθητές του, οι συνάδελφοί του πίστευαν ότι θα ήταν προσωρινή η διακοπή. Ο καρκίνος τον ταλαιπωρούσε καιρό. Αντιστεκόταν. Μέχρι χθες το πρωί, που άφησε την τελευταία του πνοή, σε ηλικία 76 χρονών, στο σπίτι, ανάμεσα στην οικογένειά του.
Ο κόσμος του θεάτρου, του κινηματογράφου, της τηλεόρασης, τον οποίο αγάπησε και από τον οποίο αγαπήθηκε, θα βρεθεί στο πλάι της οικογένειάς του και θα τον αποχαιρετήσουν το Σάββατο στις 12 το μεσημέρι από το Α' Νεκροταφείο της Αθήνας.
Το Θέατρο Τέχνης σίγησε χθες το βράδυ, καθώς οι παραστάσεις του τόσο στο Υπόγειο όσο και στη Φρυνίχου δεν πραγματοποιήθηκαν. Όπως ανακοινώθηκε "Εμείς οι φίλοι, συνεργάτες αλλά και οι μαθητές του, επιθυμούμε να τον αποχαιρετήσουμε και στο θέατρο, τον φυσικό του χώρο.
Τη Δευτέρα, 6.30 μ.μ. στο Υπόγειο (Πεσμαζόγλου 5) θα πραγματοποιηθεί από τους μαθητές της δραματικής σχολής που τόσο αγαπούσε, εκδήλωση αφιερωμένη στη μνήμη του. Η εκδήλωση θα είναι ανοιχτή στο κοινό".
Από τους πιο φινετσάτους ανθρώπους του ελληνικού θεάτρου, ευγενής, γενναιόδωρος και χιουμορίστας, ο σκηνοθέτης Διαγόρας Χρονόπουλος άφησε το στίγμα του σε όλους τους χώρους που δραστηριοποιήθηκε και μια στάμπα γοητείας επίσης. Όμως το θέατρο το αγάπησε πολύ. "Το θέατρο είναι η ζωή μου και κάποτε τα παράτησα όλα γι' αυτό: γραφεία παραγωγής σίριαλ, διαφημίσεις και μάλιστα σε περιόδους που μου απέφεραν σημαντικά κέρδη. Κοντά του έχω ζήσει έντονα και νιώθω γεμάτος " έλεγε σε συνέντευξή του στην Εφημερίδα του Φεστιβάλ Αθηνών. Δεν είναι τυχαίο που στο θέατρο έδωσε όλες τις δυνάμεις του μέχρι το τέλος.
Γεννήθηκε το 1936 στην Ιερουσαλήμ. "Την Ιερουσαλήμ της Παλαιστίνης", όπως πάντα έλεγε. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Θέατρο στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν. Το 1965 πήγε στο Παρίσι, όπου παρακολούθησε και εργάστηκε στο Λαϊκό Θέατρο της Γαλλίας. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας συμμετείχε σε ανεξάρτητη ομάδα αντίστασης, ενώ το 1971 συνελήφθη και καταδικάστηκε σε φυλάκιση.
Από τις αρχές του 1966 μέχρι το '71 ήταν υπεύθυνος του Τμήματος Οπτικοακουστικών Μέσων της ΑΔΕΛ, μιας από τις μεγαλύτερες διαφημιστικές εταιρείες στην Ελλάδα. Από το 1975 συμμετέχει ως ιδρυτικό μέλος στην ίδρυση του Θεσσαλικού Θεάτρου και σκηνοθετεί πολλές από τις παραστάσεις του. Είχε σκηνοθετήσει παραστάσεις αρχαίου θεάτρου για το Ηρώδειο και την Επίδαυρο, αλλά και πολλά σύγχρονα έργα. Διετέλεσε αναπληρωτής καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου επί Κούρκουλου, διευθυντής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος και διευθυντής του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου. Έχει διατελέσει μέλος και πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών. Σκηνοθέτησε ταινίες, σίριαλ, ντοκιμαντέρ για την ΕΡΤ, ενώ στήριξε δυναμικά τον αγώνα των εργαζομένων της ΕΡΤ.
"Ακάματος εργάτης της τέχνης"
Τα θερμά του συλληπητήρια στην οικογένειά του και στη μεγάλη οικογένεια του ελληνικού θεάτρου εξέφρασε ο αναπληρωτής υπουργός Πολιτισμού Νίκος Ξυδάκης μόλις πληροφορήθηκε τον θάνατό του. Στη δήλωσή του επισημαίνει: "Η οικογένεια του θεάτρου έχασε σήμερα έναν άνθρωπό της. Ο Διαγόρας Χρονόπουλος, παραγωγός, σκηνοθέτης, ηθοποιός, ακάματος εργάτης της τέχνης, άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμα του ως καλλιτέχνης και δάσκαλος· μεταξύ άλλων, ως διευθυντής στο Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν αλλά και ως διευθυντικό στέλεχος στο Εθνικό Θέατρο, στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και στο Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας ανέπτυξε αντιστασιακή δράση και το 1971 συνελήφθη και καταδικάστηκε σε φυλάκιση. Η προσφορά του υπήρξε μεγάλη στον χώρο της τηλεόρασης αλλά και του κινηματογράφου, ενώ στάθηκε πάντα με τρυφερότητα στους νέους καλλιτέχνες".
Τη βαθιά του λύπη εξέφρασε επίσης το Τμήμα Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ.
To Θέατρο Τέχνης επισημαίνει στην ανακοίνωσή του: "Ανέλαβε τη διεύθυνση του Θεάτρου Τέχνης σε μια από τις πιο δύσκολες στιγμές της ιστορίας του Θεάτρου Τέχνης μετά από την πρόκληση του Γιώργου Λαζάνη. Πίστεψε στο Θέατρο Τέχνης, το αγάπησε και το στήριξε με όλες του τις δυνάμεις".
Η Mαριάννα Κάλμπαρη δήλωσε: "Ο θάνατος του Διαγόρα ήταν κάτι πάρα πολύ ξαφνικό και για μας. Γνωρίζαμε πως ήταν άρρωστος, όμως μέχρι πριν λίγες μέρες ερχόταν στη Σχολή του θεάτρου... Ήταν κάτι πολύ άγριο. Πρόκειται για μια πολύ μεγάλη απώλεια και για το Θέατρο Τέχνης, επικεφαλής του οποίου βρέθηκε σε μια πολύ κρίσιμη περίοδο, αλλά και για μένα προσωπικά.
Ο Διαγόρας, με τον οποίο είχα πολύ στενή σχέση, μου έδωσε μια μεγάλη ευκαιρία, προτείνοντάς με ως διάδοχό του. Θα τον θυμάμαι πάντα..."
Ανακοινώσεις επίσης εξέδωσαν το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδας και το Ποτάμι.
