ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΠΑΪΚΟΥ
Ποιος μιλάει περισσότερο; Ο Βαρουφάκης ή ο Σόιμπλε;
Δύσκολο το κουίζ, χάνεις τον λογαριασμό.
Πάντως ο δικός μας στον Τράγκα και τον Χίο δεν έχει εμφανιστεί.
Ακόμη...
Όσο για το -καθολικό- ερώτημα πότε προλαβαίνει και να «υπουργεύει».
Ουδέν πρόβλημα, στο αυτοκίνητο ανάμεσα σε δύο κανάλια.
Άσε που κάποιος θα πρέπει να ενημερώσει τον Γιάνη Βαρουφάκη και για τα στοιχειώδη.
Τι πάει να πει, ας πούμε, συνέντευξη Τύπου.
Και ποιος ακριβώς ο ρόλος του δημοσιογράφου σ' αυτήν.
Εκείνος της γλάστρας πάντως επ' ουδενί.
Δεν ήταν νομικά αναγκαίο να έρθει η συμφωνία για ψήφιση στη Βουλή επιμένουν κάποιοι.
Και μάλλον έχουν δίκιο.
Εντάξει, μήπως όμως ήταν πολιτικά αναγκαίο;
Ξέρετε, αν είναι να επιστρέψουμε στη διάκριση του «νόμιμου» από το «ηθικό» ή του «νόμιμου» από το «πολιτικό»...
...Χαιρετίσματα.
Αν είναι δε να επικαλούμαστε τη ρύθμιση Παπανδρέου για την υπογραφή Παπακωνσταντίνου...
...Διπλά χαιρετίσματα.
Υπάρχει, ξέρετε, ένα κριτήριο - οδηγός, αλάνθαστο.
Τι θα πρότεινε επί του θέματος ο ΣΥΡΙΖΑ αν ήταν στην αντιπολίτευση.
Τόσο απλά...
Λοιπόν, ας σταματήσει η πλάκα. Τώρα.
Η πλάκα, σύμφωνα με την οποία "η 'Αυγή' γράφει ετούτο", "η 'Αυγή' λέει το άλλο".
Προκειμένου να υποστηρίξει ή να κατηγορήσει, ή να σχολιάσει, ή να παρωδήσει, ή δεν ξέρω 'γω τι.
Όπως μεταδίδεται συχνά - πυκνά από κανάλια, από ραδιόφωνα, από εφημερίδες, από σάιτ.
Ε, λοιπόν, για να εξηγούμαστε, η "Αυγή" δεν γράφει τίποτα.
Ο συγκεκριμένος αρθρογράφος, ο σχολιαστής, ο σκιτσογράφος γράφει.
Τον οποίον η "Αυγή" δεν διανοείται, φυσικά, να λογοκρίνει.
Η "Αυγή" η οποία εκφράζεται μονάχα από τη γενική πολιτική της κατεύθυνση και από το ανυπόγραφο «κύριο άρθρο» της.
Η "Αυγή" η οποία είναι, άλλωστε, εδώ και πολλά - πολλά χρόνια (από τη δεκαετία του '80 συγκεκριμένα), «εφημερίδα της Αριστεράς» και όχι δημοσιογραφικό όργανο του όποιου κόμματος.
Χρειάζεται άραγε να διευκρινίζονται τα αυτονόητα;
Ε, λοιπόν, φαίνεται ότι χρειάζεται.
Η δίκη Παπακωνσταντίνου στο Ειδικό Δικαστήριο σε πλήρη εξέλιξη.
Η δίκη του Εφραίμ και των υπόλοιπων για το Βατοπέδι, πήρε μια μικρή αναβολή.
Πώς το λένε αυτό; Deja vu νομίζω...
Το μεταναστευτικό παραείναι σοβαρό και ευαίσθητο ζήτημα.
Ώστε να μπορεί ν' αντέξει «κακουχίες» κάθε λογής.
Από πολιτικούς ερασιτεχνισμούς.
Ως δεξιο-ακροδεξιές προβοκάτσιες.
Αν καταφέρουμε να αποφυλακίσουμε τον Μιχαλολιάκο και τον Παππά.
Είμαστε άξιοι της μοίρας μας.
Και το πολιτικό σύστημα, και η Δικαιοσύνη, και όλοι μας.
Ο Βενιζέλος καρατόμησε, λέει, τον Απόστολο Κακλαμάνη και κάμποσους ακόμη από την Κ.Ε. του ΠΑΣΟΚ.
Ε, λοιπόν, το 'χει τερματίσει ο τύπος.
Δεν καταλαβαίνει Χριστό για το τι είναι σήμερα ο ίδιος και τι το κόμμα του.
Πού το κατάντησε δηλαδή.
Με βούλευμα καθάρισε ο Θέμος για τα 5 εκατομμύρια ευρώ, τα επιλήψιμα.
Αλλά είπαμε, η Δικαιοσύνη είναι τυφλή.
Στραβομάρααα...
Καλό είναι που η πρόεδρος της Βουλής μένει προσηλωμένη στους κοινοβουλευτικούς τύπους.
Αρκεί να μην περνάει σε υπερβολές.
Και πάντως, υπάρχουν πάντα στην πολιτική οι λεγόμενες «κατ' οικονομίαν λύσεις».
Οι οποίες κινούνται στα όρια της νομιμότητας και καλά κάνουν.
Προκειμένου να υπηρετηθούν υπέρτερες αξίες.
Ως «ακραία βάναυση» χαρακτηρίζει ο Νόαμ Τσόμσκι την αντίδραση της Ε.Ε. απέναντι στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.
Για να συμπληρώσει πως «η λιτότητα είναι, έτσι κι αλλιώς, ένας πόλεμος ταξικός».
Έτσι, για να μην ξεχνιόμαστε...
