Η μετανάστευση, η λιτότητα, η δημοκρατία είναι προβλήματα που αντιμετωπίζονται με διαφορετικούς όρους σε διαφορετικές περιοχές του πλανήτη. Στην Τυνησία και την Αίγυπτο το αίτημα για δημοκρατία συνδέθηκε με την ανάγκη αποτίναξης απολυταρχικών καθεστώτων. Αντίθετα, στη Νότια Ευρώπη η συρρίκνωσή της προέκυψε ως απόρροια των πολιτικών λιτότητας. Η εντύπωση που δημιουργείται κατά την αφήγηση αυτών των γεγονότων από τα ΜΜΕ, ότι πρόκειται για διακριτά θέματα δεν είναι πανάκεια. Στην πραγματικότητα πρόκειται για επιμέρους εκφράσεις της δομικής καπιταλιστικής κρίσης που χαρακτηρίζει την εποχή μας και η οποία δυσχεραίνει τις συνθήκες ζωής και εργασίας, αλλά προκαλεί και πολέμους και κύματα προσφυγιάς.
Αυτή την ενότητα που διατρέχει τις ανάγκες, τους αγώνες και τις επιθυμίες στα βόρεια και τα νότια της Μεσογείου θέλησε να καταδείξει η δεύτερη ευρωμεσογειακή συνάντηση της Αριστεράς, που έγινε στην Κωνσταντινούπολη το περασμένο Σαββατοκύριακο.
Η Μάιτε Μόλα, η Μαρίσα Ματίας, ο Φάμπιο Αμάτο και η Νατάσα Θεοδωρακοπούλου -μερικοί εκ των εκπροσώπων των κομμάτων της Ευρωπαϊκής Αριστεράς- και μαζί τους ο Χαλίντ Μπερκέτ αντιπρόεδρος της κυβέρνησης στο Κομπάνι, ο Αλά Σουκράλα, γνωστός ως γιατρός της πλατείας Ταχρίρ και στέλεχος του αδερφού Σοσιαλιστικού κόμματος της Αιγύπτου, ο Μιχιάρ Κατάν από το Δημοκρατικό Μέτωπο της Παλαιστίνης και η Μούνα Ματχάρι από το Λαϊκό Μέτωπο της Τυνησίας, ο Ναμπίλα Μουνίμπ, εκ μέρους του απελευθερωτικού κινήματος της Δυτικής Σαχάρας και πολλοί άλλοι, συνομίλησαν επί δυο ημέρες για όλα τα θέματα που ενώνουν τους λαούς της Μεσογείου.
"Παρατηρήσαμε την επιθυμία για προοδευτική αλλαγή" αναφέρει το ψήφισμα της Συνόδου, αντιστικτικά προς το βάθεμα της καπιταλιστικής κρίσης. Αποτιμώντας τις εξελίξεις των τελευταίων ετών, οι δυνάμεις της Αριστεράς συμφωνούν ότι στην Αίγυπτο αντιδραστικές δυνάμεις έκαναν "πειρατεία" ανάσχεσης της επαναστατικής δημοκρατικής αντίστασης που αναπτύχθηκε από το 2011 και έπειτα. Ο ρόλος του πολιτικού Ισλάμ, όπως εκφράζεται κυρίως από τις χώρες του Κόλπου, συνδέεται με την υλοποίηση των στρατηγικών ιμπεριαλιστικών σχεδίων της εποχής μας και εμποδίζει την ταξική πάλη. Γι' αυτό και η Σύνοδος αποφάσισε να χαιρετίσει ιδιαίτερα την κουρδική αντίσταση στο Κομπάνι, ενώ απορρίπτει κάθε ενδεχόμενο στρατιωτικής ιμπεριαλιστικής επέμβασης στη Συρία από την Τουρκία, τις πετρομοναρχίες του Κόλπου, τις ΗΠΑ και τους Ευρωπαίους.
Η μεσογειακή Αριστερά καταδικάζει σθεναρά την κατασκευή του τείχους από το Ισραήλ και την αποικιοποίηση της Παλαιστίνης με την επέκταση των εποικισμών και ζητάει την αναγνώριση του κράτους της Παλαιστίνης με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ. Η σύνοδος χαιρετίζει την εκλογή του ΣΥΡΙΖΑ, την οποία και διέγνωσε ως το πιο θετικό σημάδι της εποχής μας μαζί με τους αγώνες σε Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία και Βέλγιο.
Χαλίντ Μπερντέ, αντιπρόεδρος της τοπικής κυβέρνησης του Κομπάνι
* Πώς είναι τα πράγματα στο Κομπάνι σήμερα;
Στην πρώτη φάση, στόχος ήταν να βγει το Ισλαμικό Κράτος από το Κομπάνι και επετεύχθη. Τώρα προσπαθούμε να τους απωθήσουμε από τα χωριά της περιοχής, από τα οποία εξαρτάται η πόλη μας, αφού στηρίζεται σε αγροτοκτηνοτροφικές εργασίες. Η πόλη έχει ισοπεδωθεί, όμως οι ανθρώπινες ανάγκες εξαρτώνται πολύ από την ικανότητα να διατηρήσουμε μια οικονομία. Το ISIS προσπάθησε να κλέψει τη σοδειά και τα ζώα και δεν τα κατάφερε, όμως ο κόσμος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την επαρχία και μόλις των 1/3 των κατοίκων παρέμεινε για να υποστηρίξει τους μαχητές του YPG. Τώρα επιστρέφει σιγά - σιγά ο κόσμος και προσπαθεί να ξαναφτιάξει τη ζωή του.
* Τι χρειάζεστε από τη διεθνή κοινότητα;
Η διεθνής κοινότητα μας υποστήριξε στρατιωτικά. Τώρα χρειαζόμαστε ανθρωπιστική βοήθεια κάθε είδους, προκειμένου να αντιμετωπίσουμε τα άμεσα προβλήματα. Ταυτόχρονα, εξετάζουμε τα σχέδια ανοικοδόμησης. Μια επιτροπή που αποτελείται από μηχανικούς, νομικούς και τεχνικούς καταγράφει τη ζημιά και σύντομα θα εκδώσει ένα πόρισμα βάσει του οποίου θα ζητήσουμε βοήθεια. Ανάλογα με τη βοήθεια που θα έρθει, θα δούμε αν θα ξαναχτιστεί όλη η πόλη ή αν μερικά κομμάτια της θα πρέπει να χτιστούν από την αρχή σε άλλα σημεία. Θα παρουσιαστούν τα σχέδια σε συνελεύσεις γειτονιών και, αφού πάρουμε τη γνώμη των κατοίκων, θα δούμε τι θα κάνουμε.
Άμεσα πρέπει η διεθνής κοινότητα να ασκήσει πίεση στην Τουρκία να ανοίξει ένα διάδρομο. Ο αγώνας ενάντια στους ισλαμιστές απαιτεί όπλα και οδούς διέλευσης.
Μούνα Ματχάρι, Λαϊκό Μέτωπο Τυνησίας
* Τρία χρόνια μετά την επανάσταση, ποιες είναι οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Αριστερά στη χώρα;
Είμαστε το τέταρτο κόμμα με 50 βουλευτές στο Κοινοβούλιο, όμως οι δυνάμεις μας στην κοινωνία ανταποκρίνονται σε τρίτο κόμμα. Κληθήκαμε να συμμετάσχουμε σε κυβέρνηση εθνικής ενότητας προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι φονταμενταλιστές ισλαμιστές, αλλά αρνηθήκαμε, επιμένοντας οτι είμαστε το αντίθετο και των δύο. Περιμένουμε τον νέο εκλογικό νόμο προκειμένου να χαράξουμε στρατηγική για τις επερχόμενες δημοτικές εκλογές, όμως στο μεταξύ ανοίγουμε τις οργανώσεις μας και προετοιμάζουμε το συνέδριο που θα αποφασίσει την πολιτική και οικονομική πλατφόρμα πάνω στην οποία θα κινηθούμε.
* Πόσο σοβαρό είναι το πρόβλημα του ισλαμισμού στη χώρα;
Πολύ σοβαρό, επειδή είναι δομικό. Οι σαλαφί χρηματοδοτούν τις κοινωνικές οργανώσεις τους και κάνουν μαθήματα στα παιδιά. Το 40% του τυνησιακού ΑΕΠ έρχεται από το παράνομο εμπόριο, έτσι οι σαλαφιστές χρηματοδοτούν τις κοινωνικές οργανώσεις τους από το εμπόριο όπλων και ναρκωτικών. Το πρόβλημα με τους σαλαφιστές είναι ότι φτιάχνουν ρίζες στον κόσμο. Ζητάμε να μπουν τα τζαμιά υπό κρατικό έλεγχο γιατί έχουν καταληφθεί από ισλαμιστές και γίνονται φυτώρια τρομοκρατών. Μάλιστα, έχουν ήδη δολοφονήσει δύο ηγέτες μας.
Αλά Σουκράλα, Σοσιαλιστικό Κόμμα Αιγύπτου
* Στην Αίγυπτο σήμερα συντελείται μια αντεπανάσταση. Πώς σας επηρεάζει αυτό;
Τέσσερα χρόνια εξέγερσης κούρασαν τον κόσμο και δυστυχώς έλειψε το σχήμα μιας Αριστεράς που θα μπορούσε να αναλάβει την κατάσταση. Πρώτα έκαναν "πειρατεία" οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι και τώρα το παλιό καθεστώς. Το παρήγορο είναι ότι έμεινε η δυνατότητα των ανθρώπων να αυτοοργανώνονται. Δημιουργήθηκαν 2.000 ανεξάρτητα συνδικάτα τα τελευταία τρία χρόνια, τα οποία αγωνίζονται ενάντια στη διαφθορά και απαιτούν δικαιώματα. Αυτό μας κάνει να πιστεύουμε ότι ίσως στις τοπικές εκλογές να καταφέρουμε να καταγράψουμε δυνάμεις. Αντίθετα, πρόκειται να μποϊκοτάρουμε τις εθνικές εκλογές, οι οποίες θα κερδηθούν από τους σαλαφιστές και τις παλιές δυνάμεις του καθεστώτος. Ο Σίσι μας θέτει διαρκώς στο δίλημμα: δημοκρατία ή ασφάλεια και σταθερότητα. Προσπαθούμε να οικοδομήσουμε την αριστερή ενότητα πατώντας στη συνάντηση κομμάτων και σωματείων.
