ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΠΑΪΚΟΥ
Σε μια χώρα που ο Λαφαζάνης ψηφίζει και ο Κυριάκος καταψηφίζει τον Παυλόπουλο για Πρόεδρο.
Ε, απ' αυτή τη χώρα, όλα να τα περιμένεις.
Τελικά, αυτή την Ευρώπη θέλουμε;
Την Ευρώπη των απειλών, των εκβιασμών, των τελεσιγράφων;
Την Ευρώπη της βίαιης κατίσχυσης των ισχυρών επί των αδύναμων;
Τι να σου πω, αλλιώς τα ξέραμε.
Αλλιώς τα είχαμε φανταστεί.
Αλλά μάλλον η φαντασία μας τα φταίει.
Το χειρότερο, και το πλέον δυσοίωνο για την ευρωπαϊκή προοπτική, η στάση των ευρωσοσιαλιστών.
Των μασκαρεμένων σε ευρωδεξιούς, με προβιά διάτρητη και κακόγουστη.
Εντέλει, τι τα θες, η σημερινή Ελλάδα μόνη σηκώνει όλο το βάρος.
Για την ελπίδα στην Ευρώπη.
Εντέλει, κωλοτούμπες κάνει ο Τσίπρας ή μας πάει στα βράχια;
Ας αποφασίσουν τελικά.
Δεν μπορεί το πρωί κωλοτούμπες και το βράδυ στα βράχια.
Και τα δύο μαζί και ταυτοχρόνως, κομματάκι δύσκολο.
Εντάξει, ο Παυλόπουλος τον Δεκέμβρη του 2008 δεν επέλεξε την άγρια σύγκρουση και το αίμα.
Για ν' ακούσει τότε τα εξ αμάξης από τους δικούς του.
Ακόμη χειρότερα και αγριότερα από τα κανάλια.
Εντάξει, αποκήρυξε δημόσια τη θεωρία των δύο άκρων.
Εντάξει, έβγαλε αντισυνταγματικό τον ΕΝΦΙΑ.
Εντάξει, διατήρησε συχνά διακριτές αποστάσεις από την ακροδεξιά ατζέντα του σαμαρέικου.
Αυτά να κρατήσουμε.
Έτσι, για παρηγοριά...
Σαν να μου φαίνεται ότι καλύτερα τα καταφέρνουμε στη Eurovision παρά στα Eurogroup.
Δεν είναι η ώρα να σκεφτεί ο Βαρουφάκης ν' αλλάξει συμβούλους;
Αντί της Παναρείτη, ας πούμε, να πάρει την Παπαρίζου.
Μια ιδέα λέω.
Ο Τζίγκερ δήλωσε ότι στηρίζει Τσίπρα.
Τώρα, είναι καλό αυτό;
Απλώς ρωτάω.
Οι «πολυμετοχικοί» δεν έχουν ανοίξει ακόμη τα χαρτιά τους. Γιατί άραγε;
Δεν άκουσα κανένα κόμμα, αλλά κανένα, να λέει μισή κουβέντα για την ιταμή πρόκληση Σόιμπλε.
Για τη βάναυση προσβολή στον λαό μας.
Την πάπια, κανονικά.
Τυχαίο; Δεν νομίζω.
Εκείνον τον άστεγο, που βρέθηκε απανθρακωμένος.
Που κάηκε, ανάβοντας χαρτιά τη νύχτα, μπας και ζεσταθεί.
Δεν πάνε λέω 'γω τη φωτογραφία του πεσκέσι στο Eurogroup;
Συνημμένη στη νέα πρόταση.
Το είπε στα σοβαρά ο Τσίπρας ότι θα φέρει στη Βουλή το πρώτο νομοσχέδιο με τη διαδικασία του κατεπείγοντος;
Ελπίζω να του ξέφυγε.
Γιατί, ξέρεις, το επόμενο βήμα είναι οι Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου.
Ούτε να το σκέφτομαι.
Ο Σαμαράς έφαγε πόρτα από το Ποτάμι κι από το ΠΑΣΟΚ ή μου φαίνεται;
Εκεί που επιχείρησε να στήσει μέτωπο των «φιλοευρωπαϊκών δυνάμεων» λέει.
Την άλλη μέρα Σταύρος και Βαγγέλης πήγαν στον Τσίπρα και δήλωσαν στήριξη.
Δηλαδή, τίποτα να μην του βγαίνει πια του Αντώνη; Τίποτα;
Με τον Μουρούτη, τον Χρύσανθο και τον Σταμάτη έμεινε.
Για τον Φαήλο δεν παίρνω όρκο.
Και ο Καραμανλής καρφί στο μάτι του, εννοείται.
Όσοι φαντασιώνονται μπουρλότα, ψυχραιμία.
Κι αν επιμένουν σε πυρομανείς φαντασμαγορίες, υπάρχει λύση.
Ας κάνουνε Κούγκι το σπίτι τους, όχι τη χώρα.
Ή ας προσέχουν τις κουβέντες τους, ακόμα καλύτερα.
Και είναι, που λες, και οι άλλοι, που πιέζουν για άνευ όρων συμβιβασμό με τον Σόιμπλε.
Ξέρεις τώρα εσύ ποιοι «άλλοι».
Οι εραστές της γνωστής θεωρίας «ευρώ πάση θυσία».
Μόνο που παραλείπουν να διευκρινίσουν «πάση θυσία» τίνος.
Της ελληνικής κοινωνίας προφανώς, τίνος άλλου;
Και στους οποίους η λέξη «αξιοπρέπεια» της χώρας και του λαού της δεν λέει και πολλά.
Κάπως σαν ακραίο και ανεπίτρεπτο σεχταρισμό τη λογαριάζουν...
