Του Αργύρη Παναγόπουλου
Να βάλουμε στο κέντρο της πολιτιστικής και πολιτικής ταυτότητας μιας προοδευτικής πολιτικής δύναμης το άτομο που εργάζεται, γιατί δεν αποτελεί ένα πισωγύρισμα, αλλά ένα βλέμμα για το μέλλον, υποστηρίζει στο τελευταίο του βιβλίο ο πρώην υφυπουργός Οικονομικών της Ιταλίας Στέφανο Φασίνα με τίτλο: «Η Εργασία πριν απόλα. Η οικονομία, η αριστερά, τα δικαιώματα», που θα παρουσιάσει ο σύλλογος «Κόκκινα Τριαντάφυλλα της Ευρώπης» την Κυριακή 11 Ιανουαρίου στις 18.00 στο Πολιτιστικό Πολυχώρο Καφέ «Αίτιο» στην οδό Τζιραίων 8-10 στου Μακρυγιάννη, στάση μετρό Ακρόπολης.
Ο Στ. Φασίνα βρίσκεται στην Ελλάδα, στην πρώτη γραμμή της μάχης των δυνάμεων της εργασίας και της προόδου εναντίον της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων που προωθεί η Τρόικα σε όλη την Ευρώπη και υπέγραψε στην Ιταλία το κάλεσμα στήριξης του ελληνικού λαού για να αποφασίσει ελεύθερος τη κυβέρνησή του. Στη παρουσίαση του βιβλίου του θα συμμετέχει και ο δημοσιογράφος του εργατικού και εργασιακού ρεπορτάζ της «Αυγής» και του «στοΚόκκινο» Ανδρέας Πετρόπουλος, ενώ θα συντονίσει η Κλαίρη Πηνίου Σαρατσένη.
«Δεν βρισκόμαστε μέσα σε μια μακριά κρίση, αλλά στη μέση μιας μεγάλης μετάβασης. Ανάμεσα στο 2007 και το 2008 έσπασε μια ισορροπία», εκτιμά ο Στ. Φασίνα, προβλέποντας ότι προωθήθηκε για μια 30ετία πίσω από τις πλάτες μας από το νεοφιλελεύθερο στο μακροοικονομικό, κοινωνικό και περιβαλλοντολογικό επίπεδο.
Για το ηγετικό στέλεχος της αριστερής πτέρυγας του Δημοκρατικού Κόμματος «η βαθιά αιτία της ρήξης δεν είναι ο αδηφάγος και ανεύθυνος χρηματοοικονομικός τομέας. Είναι η υποβάθμιση οπισθοχώρηση της εργασίας , των πατεράδων και των γιών, και η επακόλουθη πτώση της ανισότητας των εισοδημάτων, του πλούτου, της κοινωνικής κινητικότητας και αναπόφευκτα της οικονομικής, επικοινωνιακής και πολιτικής εξουσίας».
Για το Φασίνα «η επιμονή των Ευρωπαίων συντηρητικών και μεγάλους τμήματος των τεχνοκρατιών στη νεοφιλελεύθερη συνταγή για να βγούμε από το τούνελ – είναι διαρκώς πιο φανερό – μας οδηγεί στο τέλος του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου και των δημοκρατιών των μεσαίων τάξεων, πέρα από την κατάρρευση του ευρώ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι δυνάμεις της κεντροαριστεράς για μια μεγάλη περίοδο έτρεξαν πίσω από τις μόδες της στιγμής: υποχώρηση της πολιτικής για την αυτορρύθμιση της οικονομίας, δαιμονοποίηση της δημόσιας παρέμβαση, «λιγότερα στους πατεράδες και περισσότερα στους γιούς», αρχειοθέτηση του κόμματος του συλλογικού διανοούμενου υπέρ ενός κενού επικοινωνιακού ηγετισμού».
Ο πρώην υφυπουργός Οικονομικών της Ιταλίας βλέπει μια ελπίδα εκτιμώντας «ότι από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού και την Ευρώπη οι προοδευτικές δυνάμεις σηκώνουν το κεφάλι και κοιτάνε χωρίς ιδεολογικές παρωπίδες τους αντιπάλους, τη πραγματικότητα: τις αβάστακτες ανισότητες, τις αντιφάσεις, τις συγκρούσεις. Ιστορική ευθύνη του Δημοκρατικού Κόμματος και των άλλων πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων της ευρωπαϊκής κεντροαριστεράς είναι να κατευθύνουν προς μια προοδευτική οριοθέτηση τη τρέχουσα μετάβαση για να αποδώσουν εκ νέου την αξιοπρέπεια στο άτομο που εργάζεται. Για να πλεύσουμε μακρά προς τη σωστή πορεία, η πυξίδα είναι ο νέος εργατικός ανθρωπισμός»..
Για το Φασίνα, που παρακολουθεί με ενδιαφέρον ότι κινείται στα αριστερά, «χρειαζόμαστε ένα νέο εργατικό ανθρωπισμό, μια πολιτιστική και πολιτικ αναζήτηση, πριν ακόμα από μια προγραμματική καταγραφής, για να πλέξουμε τον ιστό μιας κοινωνικής συμμαχίας σε εθνικό, ευρωπαϊκό και γιατί όχι σε παγκόσμιο επίπεδο».
Ο Στέφανο Φασίνα είναι υπεύθυνος του Τμήματος Οικονομίας και Εργασίας του Δημοκρατικού Κόμματος από το 2009, διετέλεσε για σειρά ετών οικονομολόγος του ΔΝΤ και οικονομικός σύμβουλος του ιταλικού υπουργείο Οικονομικών επί Τσιάμπι, Περνάκι, Παντόα Σιόπα και Βίσκο.
