Το περίφημο βλέμμα με το οποίο κοίταζε τον Χάμφρεϋ Μπόγκαρτ, με σκυμμένο το κεφάλι και σηκώνοντας τα μάτια προς τα πάνω, έσβησε για πάντα... Η Λωρήν Μπακόλ πέθανε προχθές το βράδυ στη Νέα Υόρκη, σε ηλικία 89 ετών. Μαζί της χάθηκε ένα ολόκληρο κομμάτι της κινηματογραφικής βιομηχανίας του Χόλιγουντ, καθώς ήταν μία από τις τελευταίες μεγάλες σταρ που βγήκαν από τα αμερικάνικα στούντιο.
Γεννημένη το 1924, από εβραϊκή οικογένεια της Νέας Υόρκης, η Betty Joan Perske έπαψε να είναι απλώς ένα όμορφο μοντέλο για να γίνει η μυθική γυναίκα με τη χαρακτηριστική βαριά φωνή και το κοφτερό βλέμμα το 1944, όταν ο σκηνοθέτης Χάουαρντ Χωκς την ανακάλυψε στις σελίδες του περιοδικού μόδας Harper's Bazaar.
Ακολουθώντας τη συμβουλή του, άλλαξε το όνομά της σε Λωρήν Μπακόλ και έκανε ένα εκρηκτικό ντεμπούτο στην ταινία του To Have and Have Not (ελλ. τίτλος: Η Σειρήνα της Μαρτινίκας), όπου πρωταγωνίστησε δίπλα στον Χάμφρεϋ Μπόγκαρτ, με τον οποίο παντρεύτηκε αμέσως μετά. Από την πρώτη αυτή παρουσία στην οθόνη δημιούργησε τον τύπο γυναίκας που ο συμπρωταγωνιστής της θα χαρακτήριζε "ατσάλι με καμπύλες"... Το ζευγάρι θα μείνει μαζί, στην τέχνη και τη ζωή, μέχρι τον θάνατο του "Μπόγκι", το 1957.
Επόμενη ταινία τους Ο μεγάλος ύπνος (The Big Sleep, 1946), όπου ο Μπόγκαρτ ερμήνευε τον ντετέκτιβ Φίλιπ Μάρλοου του Ρέιμοντ Τσάντλερ και η Μπακόλ την πλούσια διαζευγμένη. Παράλληλα, πρωταγωνίστησε σε ταινίες με μερικούς από τους σημαντικότερους άνδρες ηθοποιούς της εποχής, όπως τον Κερκ Ντάγκλας, τον Γκάρυ Κούπερ, τον Τζον Γουέιν ή τον Γκρέγκορυ Πεκ, ενώ το 1953 έπαιξε πλάι στην Μέριλυν Μονρόε και την Μπέττυ Γκρέιμπλ στο μιούζικαλ Πώς να παντρευτείτε έναν εκατομμυριούχο.
Σταθερός υποστηρικτής των φιλελεύθερων Δημοκρατικών, το 1947 συμμετείχε μαζί με τον Μπόγκαρτ στην καμπάνια υπεράσπισης των "Δέκα του Χόλιγουντ" και το 1947 βρέθηκαν στην Ουάσιγκτον προκειμένου να διαμαρτυρηθούν ενάντια στον μακαρθισμό. Όταν όμως ο Χ. Μπόγκαρτ πήρε αποστάσεις και αποφάσισε να καταθέσει στην Επιτροπή Αντιαμερικανικών Ενεργειών, τον στήριξε στην απόφασή του να δημοσιοποιήσει άρθρο με τίτλο "Δεν είμαι κομμουνιστής"...
Μολονότι δεν σταμάτησε σχεδόν ποτέ να παίζει στον κινηματογράφο ή στην τηλεόραση, ακόμη και σε προχωρημένη ηλικία (π.χ. το 2003 πήρε μέρος στο Dogville του Λαρς φον Τρίερ), μονάχα μία φορά ήταν υποψήφια για Όσκαρ β' γυναικείου ρόλου (για το Ο καθρέφτης έχει δύο πρόσωπα, 1997), ενώ το 2009 η Αμερικανική Ακαδημία κινηματογράφου της απένειμε τιμητικό Όσκαρ για το σύνολο της καριέρας της.
