Στην ευθύνη της τρόικας για την καταστροφή του φυσικού κεφαλαίου της Ελλάδας ως αποτέλεσμα πολιτικών και μέτρων των Μνημονίων που οδηγούν σε βαθύτερη κρίση εστιάζει το WWF με νέα επιστολή προς τη διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Κρ. Λαγκάρντ, τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Χ.Μ. Μπαρόζο και τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μ. Ντράγκι.
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην επιστολή, η οποία υπογράφεται από τους Τ. Λονγκ, διευθυντή του Γραφείου Ευρωπαϊκής Πολιτικής του WWF, και Δ. Καραβέλλα, διευθυντή του WWF Ελλάς, "από το 2010, οπότε τέθηκε σε εφαρμογή το πρώτο Πρόγραμμα Οικονομικής Προσαρμογής, γινόμαστε μάρτυρες μιας σημαντικής απώλειας πολιτικών και νομοθεσίας για την προστασία του περιβάλλοντος και υποβάθμισης της ποιότητας ζωής συνολικά. Η σαρωτική κατάργηση της νομοθεσίας για το περιβάλλον, η εντεινόμενη ανασφάλεια δικαίου, η αδιαφάνεια σε σχέση με το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος των μέτρων λιτότητας, η συνεχής αποδυνάμωση των ήδη αδύναμων μηχανισμών και υπηρεσιών περιβαλλοντικής διαχείρισης και ελέγχου και η απουσία συνεκτικού πλαισίου για μια ζωντανή οικονομία, είναι το ανυπολόγιστο κόστος των μέτρων που έχουν επιβληθεί έως σήμερα".
Η οργάνωση, για του λόγου το αληθές, παραθέτει "τον καταιγισμό νομοθετικών πρωτοβουλιών διαφορετικών υπουργείων, που έχουν ως αποτέλεσμα:
* Τη συνεχή υποβάθμιση του καθεστώτος περιβαλλοντικής αδειοδότησης.
* Την υποβάθμιση του καθεστώτος διατήρησης προστατευόμενων φυσικών βιοτόπων (όπως τα εθνικά πάρκα και οι περιοχές Natura 2000).
* Τον αποχαρακτηρισμό οικολογικά πολύτιμων δασικών και παράκτιων εκτάσεων.
* Τη δίχως τέλος και χωρίς καμία περιβαλλοντική μέριμνα νομιμοποίηση παράνομων κατασκευών, ακόμα και μέσα σε προστατευόμενες περιοχές.
* Τη συνεχή άρνηση του κράτους να εισπράξει τα ανυπολόγιστου ύψους εκατομμύρια ευρώ από πρόστιμα για την ανέγερση αυθαιρέτων στην παράκτια ζώνη και σε δασική γη.
* Την ιδιωτικοποίηση οικολογικά σημαντικών και νομικά προστατευόμενων περιοχών μέσω του ΤΑΙΠΕΔ, πολλές από τις οποίες είναι χαρακτηρισμένες ως Natura 2000, με κατεύθυνση την ανάπτυξη παραθεριστικών κατοικιών και τουριστικών εγκαταστάσεων.
* Την εκ βάθρων αναθεώρηση του πλαισίου χωροταξικού σχεδιασμού, ώστε να επιτραπεί η ταχεία έγκριση μεγάλων επενδύσεων, κυρίως στον τομέα του τουρισμού, σε αντίθεση με τους ειδικούς ή τοπικούς κανόνες χρήσεων γης και προστασίας της φύσης".
Στην επιστολή γίνεται εκτενής αναφορά και στο νομοσχέδιο για τον αιγιαλό και την παραλία, μνημονιακή υποχρέωση, που "επιτρέπει τη σαρωτική υποβάθμιση της παράκτιας ζώνης, προκρίνοντας ένα μοντέλο τουριστικής ανάπτυξης που βασίζεται στην κατασκευή μεγάλων τουριστικών συγκροτημάτων και τουριστικών χωριών". Μοντέλο που στην περίπτωση της Ισπανίας έχει αποδειχθεί περιβαλλοντικά καταστροφικό και οικονομικά μη βιώσιμο, υπενθυμίζει η οργάνωση.
