Συνέντευξη στον Θάνο Μαντζάνα
Μία από τις όχι πολύ συχνές συναυλίες της Μαριέττας Φαφούτη και της οκταμελούς Κουκουμπάντας της (τρία άτομα εκ των οποίων οι δύο είναι επίσης κοπέλες στα φωνητικά και τα κρουστά συν κιθάρα, keyboards/samplers, τρομπόνι, μπάσο και ντραμς) θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο στο «KooKoo» στο Γκάζι και όσο και αν η ίδια επιμένει ότι ο κυριότερος λόγος για να την παρακολουθήσει κάποιος/α είναι επειδή θα παρευρεθεί και η θεία της η Καίτη από την Άμφισσα η οποία τυχαίνει να είναι η φανατικότερη οπαδός της (!) θα προσπεράσω το απολαυστικά αυτοσαρκαστικό χιούμορ της και θα πάω σε έναν πολύ ουσιαστικότερο ο οποίος δεν είναι άλλος από το γεγονός ότι θα ακουστούν για πρώτη φορά τραγούδια από τον τρίτο δίσκο της ο οποίος έρχεται μετά από το θαυμάσιο περυσινό «Homemade Joy».
Μια ακόμα πλευρά του ταλέντου της Μαριέττας Φαφούτη είναι η σύνθεση διαφημιστικών jingles όπως το πολύ γνωστό και αγαπημένο της Aegean, το «Take Me There», για το οποίο μάλιστα τιμήθηκε με τον Χρυσό Ερμή στην κατηγορία μουσικής για διαφημίσεις κατά την απονομή των Ermis Awards 2013 το βράδυ της Τρίτης 17 Δεκεμβρίου ενώ στην ίδια τελετή της απενεμήθηκε επίσης και ο Αργυρός Ερμής για το «Follow Me To My World» της διαφήμισης της Cosmote. Πάνω απ' όλα όμως είναι μια από τις αληθινά καλύτερες εκπροσώπους της αυθεντικής ποπ με αγγλικό στίχο στην χώρα μας, χωρίς ποτέ να πέφτει στην παγίδα της σοβαροφάνειας αλλά με όλη την σπιρτάδα και το κέφι τα οποία την διακρίνουν ως άνθρωπο, μιλάει με ενθουσιασμό για την επόμενη δουλειά της που θα κυκλοφορήσει την άνοιξη αλλά και για την θετική διάθεση και ενέργεια και τελικά την ευεξία που την γεμίζει απλά το να κάνει μουσική!
Πόσο διαφορετική ήταν η ψυχολογική και συναισθηματική σου διάθεση όταν έγραφες αυτό τον δίσκο σε σχέση με εκείνη κατά τη σύνθεση του προηγούμενου και, αν επιτρέπεται, γιατί;
Η ψυχολογική και συναισθηματική μου διάθεση ήταν και είναι ίδια με του προηγούμενου δίσκου αν προσθέσουμε έξτρα ανυπομονησία και ενθουσιασμό. Έχω τη μπάντα και τον παραγωγό μου που λατρεύω και εμπιστεύομαι τυφλά και έχουμε αφήσει ελεύθερη όλη τη δημιουργικότητα και την τρέλα μας για τα νέα τραγούδια. Έχω αποφασίσει να μην αυτολογοκριθώ ούτε στο ελάχιστο και αυτό έχει δώσει στα τραγούδια μία δυναμική που ούτε η ίδια δεν φανταζόμουν. Κάνουμε αυτό τον δίσκο επειδή τον αγαπάμε και όχι επειδή πρέπει!
Και πόσο διαφορετικό αντίστοιχα, τόσο στιχουργικά όσο και μουσικά, αναμένουμε να είναι το νέο album σε σχέση με το προηγούμενο;
Στιχουργικά θα είναι σίγουρα ένα βήμα πιο μπροστά καθώς θα υπάρχει η στιχουργική συμβολή και άλλων ανθρώπων που γνωρίζουν την αγγλική γλώσσα πολύ καλύτερα από εμένα. Ως προς τη μουσική η διαφορετικότητα έχει να κάνει με τον σουρεαλισμό και τη ρυθμικότητα, δοκιμάζουμε πιο έντονους ρυθμούς, πιο ασυνήθιστους και επικρατεί μία απέραντη ελευθερία στους συνδυασμούς οργάνων και μουσικών στιλ. Υπάρχει πολύ χιούμορ, τρομακτικές ιστορίες, ιστορίες φαντασίας...Παίρνω ρόλους ασυνήθιστους, γίνομαι η γυναίκα εκδικήτρια, σκοτώνω, σκοτώνομαι, αποκτώ υπερφυσικές δυνάμεις και ένα σωρό άλλα τέτοια!
Η μπάντα σου έχει περισσότερα ή νέα μέλη σε σχέση με όπως την ξέραμε ως τώρα; Γιατί προχώρησες σε αυτές τις αλλαγές; Και τι το τόσο σημαντικό πιστεύεις ότι προσθέτει η παραγωγή του Θοδωρή Ζευκιλή στην μουσική σου ώστε να συνεργάζεσαι μαζί του για μιαν ακόμα φορά και να μην δοκιμάζεις να συμπράξεις με κάποιον άλλο παραγωγό;
Η μπάντα μου είναι οι άνθρωποί μου, είναι οι φίλοι που λατρεύω, θαυμάζω και νιώθω απέραντα τυχερή που είναι στη ζωή μου. Όποιο νέο μέλος/αντικαταστάτη υπάρξει έχει περάσει και από τις αντίστοιχες δοκιμασίες παρέας – αγάπης - φιλίας. Τα βασικά μέλη της μπάντας είμαστε εννέα και αν βάλεις και τους αντικαταστάτες φτάνουμε τους δώδεκα. Όσο για τον Θοδωρή είναι...οικογένειά μου πια! Λατρεύω τη φαντασία, τη δημιουργικότητα, το ταλέντο, την ευελιξία και την ασφάλεια που δημιουργεί σε όσους συνεργάζεται οπότε δεν θα τα άφηνα όλα αυτά για να δοκιμάσω απλά κάτι διαφορετικό. Μπορεί να δημιουργηθούν αμέτρητοι και τελείως διαφορετικοί δίσκοι από έναν και μόνο παραγωγό.
Η συναυλία σου στο «KooKoo» θα αποκαλύψει μια μάλλον καινούργια αγάπη σου για τις διασκευές τραγουδιών άλλων ή κάνω λάθος;
Η αλήθεια είναι πως παλαιότερα αισθανόμουν αμήχανα να λέω τραγούδια άλλων γιατί δεν νιώθω σε καμία περίπτωση «τραγουδίστρια». Αλλά ο φόβος και η αμηχανία με τον καιρό έφυγαν και τώρα πια διασκευάζουμε και...διασκεδάζουμε!
Τα τέσσερα περίπου τελευταία χρόνια ήταν πολύ δύσκολα και σκληρά για όλους μας εδώ στην Ελλάδα, άρα υποθέτω και για εσένα. Πώς λοιπόν υπό αυτές τις συνθήκες βρίσκεις το θάρρος και από πού αντλείς την δύναμη για να σκορπίζεις «νιφάδες ακατέργαστης αγάπης και εορταστικού χορευτικού ντελίριου»;
Το ένα δεν αναιρεί το άλλο...Τον φόβο, τη στενοχώρια και την αδικία δεν θα τα αντιμετωπίσεις με φόβο αλλά με ελπίδα. Αυτό είναι που χρειαζόμαστε για να βγούμε αλώβητοι από όλες αυτές τις άσχημες καταστάσεις, παρ' όλο τον θυμό και τη θλίψη που έχουμε μέσα μας να προσπαθήσουμε με νύχια και με δόντια να πάρουμε δύναμη και να τη μεταλαμπαδεύσουμε τόσο στους ανθρώπους που αγαπάμε όσο και στους συνανθρώπους μας. Και επίσης να δράσουμε, να μην είμαστε μόνο λόγια! Είναι πολύ απλό πλέον να προσφέρουμε βοήθεια και συμπαράσταση στο συνάνθρωπό μας, το ελάχιστο για εμάς μπορεί να είναι πολύ σημαντικό για κάποιον άλλον άνθρωπο. Ως άνθρωπος λοιπόν προσπαθώ να κάνω όσα περισσότερα μπορώ, να δηλώνω παρούσα και να δρω αντιστοίχως. Σαν μουσικός από την άλλη προσπαθώ να κάνω πράγματα που δίνουν χαρά και ελπίδα τόσο σε εμένα όσο και στους υπόλοιπους ανθρώπους...
Και κατά την γνώμη μου η Μαριέττα Φαφούτη καταφέρνει με την μουσική της να πραγματοποιεί αυτή την τόσο ευγενική και τελικά απολύτως αλτρουιστική φιλοδοξία της εύκολα και σε πολύ μεγάλο βαθμό!
