Ξημερώματα Σαββάτου, έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 91 ετών, και κηδεύθηκε αυθημερόν μια θρυλική μορφή της πνευματικής ζωής της Θεσσαλονίκης, ο ζωγράφος, γραφίστας, μεταφραστής, ποιητής και πεζογράφος Κάρολος Τσίζεκ.
Γεννημένος το 1922 στην ιταλική Μπρέσια, από γονείς Τσέχους που κατάγονταν από τη νότια Βοημία, εγκαταστάθηκε μαζί με την οικογένειά του στη Θεσσαλονίκη το 1929. Σπούδασε ιστορία και αρχαιολογία και αργότερα ιταλική γλώσσα και φιλολογία στο ΑΠΘ, στο Ιταλικό Τμήμα του οποίου δίδαξε την περίοδο 1961-1988. Το 1940 γνωρίστηκε με τον Νίκο Γαβριήλ Πεντζίκη και υπήρξε βασικός συνεργάτης του ιστορικού περιοδικού της Θεσσαλονίκης Κοχλίας (1945-48). Όμως ο Τσίζεκ, που είχε μαθητεύσει πλάι στον λιθογράφο Γιάννη Σβορώνο, θα καθιερωθεί στον σχεδιασμό και την επιμέλεια εκδόσεων λίγα χρόνια αργότερα, μέσα από τη συνεργασία του με τον Ντίνο Χριστιανόπουλο, αρχικά στο περιοδικό Διαγώνιος (1958-1983) και, αργότερα, στις ομώνυμες εκδόσεις.
Την ελληνική ιθαγένεια απέκτησε μόλις το 1987, ενώ το 2002 βραβεύτηκε από το τσεχικό κράτος για το μεταφραστικό του έργο και το 2004 αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτωρ του Ιταλικού Τμήματος του ΑΠΘ.
Από τα τελευταία έργα του, η ποιητική συλλογή Στίχοι έρωτα και αγάπης κυκλοφόρησε το 2005 από τις εκδόσεις Μπιλιέτο και πριν από λίγους μήνες από την Κίχλη η συλλογή πεζογραφημάτων Η λιμνοθάλασσα της Γεωργικής Σχολής και άλλες αφηγήσεις.
"Πολυειδή της τέχνης", χαρακτηρίζει τον Κάρολο Τσίζεκ ο κριτικός λογοτεχνίας Αλέξης Ζήρας, τονίζοντας ότι παρέμενε "πάντοτε μέσα στα συμφραζόμενα του μοντερνισμού", ενώ ο εκδότης του θεσσαλονικιού περιοδικού Εντευκτήριο Γιώργος Κορδομενίδης, μιλώντας για τη θητεία του στη γραφιστική, σημειώνει πως "δημιούργησε ένα προσωπικό και αναγνωρίσιμο στυλ, που τον καθιέρωσε ως έναν από τους σημαντικότερους μεταπολεμικούς γραφίστες".
