«Gravity»
Σκηνοθεσία: Αλφόνσο Κουαρόν
Ερμηνεία: Σάντρα Μπούλοκ, Τζορτζ Κλούνεϊ
Δύο αστροναύτες «χαμένοι στο Διάστημα», μια ιστορία επιβίωσης: Ο Μεξικανός Αλφόνσο Κουαρόν ξεδιπλώνει με εντυπωσιακή άνεση το σκηνοθετικό ταλέντο του, ξεστρατίζοντας από την «πεπατημένη» του Χόλιγουντ και αντλώντας από την πολύτιμη εμπειρία και την προβληματική ταινιών όπως το «2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος» του Στάνλεϊ Κιούμπρικ και το «Σολάρις» του Αντρέι Ταρκόφσκι. Σινεμά «εσωτερικό» και ταυτόχρονα με ποιητικές ανάσες, με την ανθρώπινη ύπαρξη κόντρα στην απεραντοσύνη του σύμπαντος, το οποίο εικονίζεται (σε αντίθεση με τη «μυθολογία» του είδους) εχθρικό προς την ανθρώπινη ύπαρξη.
Η Σάντρα Μπούλοκ πρωταγωνιστεί (και εντυπωσιάζει με την ερμηνεία της) ως δρ Ράιαν Στόουν, γιατρός - μηχανικός στο πρώτο της διαστημικό ταξίδι, συνοδευόμενη από τον βετεράνο αστροναύτη Ματ Κοβάλσκι (Τζορτζ Κλούνεϊ), στην τελευταία του πτήση, πριν από τη συνταξιοδότηση. Αλλά, σ' έναν φαινομενικά συνηθισμένο διαστημικό περίπατο, έρχεται το απρόοπτο που ανατρέπει τα πάντα... Το διαστημικό λεωφορείο καταστρέφεται, αφήνοντας τους Στόουν και Κοβάλσκι ολομόναχους να στροβιλίζονται στο απέραντο σκοτάδι του διαστήματος. Ο μόνος δρόμος για τη σωτηρία ίσως να βρίσκεται ένα βήμα «ακόμη παραπέρα», στην απειλητική απεραντοσύνη του σύμπαντος...
Η αρρώστια της κοινωνίας πίσω από τις κλειστές πόρτες
«Miss Violence»
Σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Αβρανάς
Ερμηνεία: Θέμης Πάνου, Ελένη Ρουσσινού, Ρένη Πιττακή, Χλόη Μπολότα, Γιώτα Φέστα, Μηνάς Χατζησάββας, Σίσυ Τουμάση, Καλλιόπη Ζωντανού, Κωνσταντίνος Αθανασιάδης
Ο Αλέξανδρος Αβρανάς (γεννημένος το 1977) εμφανίστηκε στον κινηματογράφο μας με το «Without», πρώτη του ταινία, το 2008, κερδίζοντας επτά κρατικά βραβεία στη Θεσσαλονίκη. Ωστόσο, η ταινία δεν βγήκε ποτέ στις αίθουσες - άλλη μια απόδειξη για τις βαθύτερες παθογένειες του εγχώριου κινηματογραφικού συστήματος. Τον Αλέξανδρο Αβρανά δεν τον έκαμψαν οι δυσκολίες και πέντε χρόνια αργότερα εντυπωσίασε τους πάντες στο Φεστιβάλ Βενετίας, τον περασμένο Σεπτέμβριο, όπου πρωτοπαρουσιάστηκε το «Miss Violence», κερδίζοντας το βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας - και ο πρωταγωνιστής του, Θέμης Πάνου, το βραβείο καλύτερης ανδρικής ερμηνείας.
Στο ξεκίνημα της ταινίας, ένα εντεκάχρονο κορίτσι την ημέρα των γενεθλίων του θα πηδήξει από το μπαλκόνι στο κενό, διακόπτοντας με ένα αιματηρό φινάλε το πάρτι γενεθλίων, μπροστά σε όλη την οικογένεια...
Πίσω από τις κλειστές πόρτες ενός αθηναϊκού διαμερίσματος, στο κέντρο της πόλης, ο φακός του Αβρανά θα αποκαλύψει βήμα-βήμα μια εξαιρετικά δυσλειτουργική οικογένεια, φέρνοντας στο μυαλό του θεατή, αναπόφευκτα, τον «Κυνόδοντα» του Γιώργου Λάνθιμου. Ωστόσο, αντί για τη συνθήκη της πλήρους απομόνωσης που είχαμε στην ταινία του Λάνθιμου και την οργουελική μεταγλώσσα της «εσωτερικής», αφασικής συνεννόησης, που διαρρήγνυε την ουσιώδη σχέση με τη ρεαλιστική συνθήκη, εδώ η οικογένεια της ταινίας του Αβρανά είναι μονίμως «ανοιχτή» στην κοινωνία: Φαίνεται όμως πως η αρρώστια που κρύβει στα σωθικά της είναι και αρρώστια της ίδιας της κοινωνίας. Αποκαλύπτεται σταδιακά ο φαύλος κύκλος της απόλυτης εξουσίας μέσα στην οικογένεια, εξουσίας από τον πατέρα σήμερα ή από τη μητέρα αύριο... Ψυχολογική και φυσική βία, αιμομιξία, σεξουαλική εκμετάλλευση, μαζί με αδιαφορία ή κοντόφθαλμο βλέμμα από τον περίγυρο και τις κοινωνικές υπηρεσίες... «Ο κύκλος της βίας, η οποία δεν έχει φύλο, όπως φύλο δεν έχει και η εξουσία, είναι αναπόφευκτο να συνεχιστεί αν δεν υπάρξει κάποιας μορφής εξέγερση», μας είχε πει ο Αλέξανδρος Αβρανάς στη Βενετία. Σκληρή ταινία, αλλά και αποτελεσματική, θα έλεγα, που λειτουργεί κάπως σαν το νυστέρι του χειρουργού, που ανοίγει την πυορροούσα πληγή...
«Όλα χάθηκαν» (All Is Lost)
Σκηνοθεσία: Τζέι Σι Τσάντορ
Ερμηνεία: Ρόμπερτ Ρέντφορντ
Ρεσιτάλ ερμηνείας από τον μεγάλο Ρόμπερτ Ρέντφορντ, που πρωταγωνιστεί εδώ στην (δεύτερη μόλις, μετά τον «Δρόμο του χρήματος» το 2011) ταινία ενός νέου σκηνοθέτη, ο οποίος δημιουργεί εξαιρετικές προσδοκίες για τις μελλοντικές δουλειές του.
Κάπου στον Ινδικό Ωκεανό, ένας ιστιοπλόος μεγάλης ηλικίας, που κάνει ένα μοναχικό ταξίδι, θα ξυπνήσει απότομα για να ανακαλύψει ότι το 12 μέτρων σκάφος του έχει παρασυρθεί έρμαιο στη μέση του ωκεανού, έπειτα από σύγκρουση με κοντέινερ πλοίου. Με τα όργανα πλοήγησης και τον ασύρματο να έχουν καταστραφεί, ο άνδρας πλέει, άθελά του προς την κατεύθυνση μιας βίαιης καταιγίδας. Θα καταφέρει να μπαλώσει το ρήγμα στο σκάφος, και επιστρατεύει την εμπειρία του και το ναυτικό του ένστικτο. Χρησιμοποιώντας μόνο έναν εξάντα και ναυτικούς χάρτες για να προσδιορίσει τη διαδρομή του, αναγκάζεται να αφεθεί στα ρεύματα του ωκεανού για να τον μεταφέρουν σε έναν θαλάσσιο δρόμο, ελπίζοντας να συναντήσει κάποιο διερχόμενο σκάφος. Αλλά με τον ανελέητο ήλιο, τους καρχαρίες γύρω του και τις ελάχιστες προμήθειες σε τρόφιμα, θα συνειδητοποιήσει ότι βρίσκεται αντιμέτωπος με τη θνητότητά του...
«10η ημέρα»
Σκηνοθεσία: Βασίλης Μαζωμένος
Ερμηνεία: Άλι Χαϊδάρι, Ιόλη Δημητρίου
Ο Βασίλης Μαζωμένος ξεκίνησε να γυρίζει την ταινία του πριν την «εκτόξευση» της Χρυσής Αυγής: Είναι μια ταινία φιξιόν, που επικεντρώνεται σε ένα πρόσωπο, έναν Αφγανό μετανάστη στην Αθήνα, αντλώντας ωστόσο την «πρώτη ύλη» της από αμέτρητες αληθινές ιστορίες που εκτυλίσσονται στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Ο Αλί επιβιώνει στην Αθήνα μαζεύοντας παλιοσίδερα. Με οδηγό τη μνήμη, θα κάνουμε το ταξίδι του προς τα πίσω, στην πατρίδα του (τα γυρίσματα της ταινίας έφτασαν μέχρι το Αφγανιστάν), ενώ εκείνος μοιάζει να προσπαθεί να αγγίξει το «δυτικό όνειρο», με έντονες μέσα του τις αναμνήσεις από την πατρίδα. Ιδιαίτερη βαρύτητα μέσα στην ταινία έχει η καταγραφή της τελετής της Ασούρα, ημέρας μνήμης και πένθους για τους περισσότερους μουσουλμάνους.
«Εγώ κι Εσύ» (Io e Te)
Σκηνοθεσία: Μπ. Μπερτολούτσι
Ερμηνεία: Τέα Φάλκο, Τζάκοπο Όλμο Αντινόρι, Σόνια Μπεργκαμάσκο, Βερόνικα Λαζάρ, Τομάζο Ράνιο, Πίπο Ντελμπόνο, Ροντόλφο Κορσάτο
Η τελευταία ταινία του σπουδαίου Ιταλού σκηνοθέτη, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του συγγραφέα Νικολό Αμανίτι. Κεντρικός χαρακτήρας, ένας εσωστρεφής έφηβος που δυσκολεύεται να επικοινωνήσει με τους ανθρώπους γύρω του, ακόμα και με την οικογένειά του. Ανακοινώνει στους δικούς του ότι θα ταξιδέψει στο βουνό, αλλά τελικά αντί γι' αυτό κρύβεται στο υπόγειο του σπιτιού, απομονωμένος από τους πάντες... Δυστυχώς, η εταιρεία διανομής επέλεξε να κάνει τη δημοσιογραφική προβολή στην Αθήνα καθυστερημένα, ενώ ήδη βρισκόμασταν, όπως οι περισσότεροι συνάδελφοι, στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης...
