Μετά από 14 χρόνια σιωπής, το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά σήκωσε αυλαία σε μια λαμπρή τελετή το βράδυ της Τρίτης.
Πλήθος Πειραιωτών βρέθηκαν γύρω από το προαύλιο του θεάτρου, ωστόσο η παρουσία του Αντ. Σαμαρά και η προσπάθεια αυτή η σπουδαία στιγμή για την πόλη και τους κατοίκους της να μετατραπεί σε κυβερνητική και κοσμική φιέστα δημιούργησαν μια ιδιότυπη "καραντίνα" που ανάγκασε τους πολίτες να παρακολουθήσουν από "απόσταση ασφαλείας" στο πεζοδρόμιο.
Τα φώτα του σπουδαίου πολιτιστικού μνημείου, που φέρει την υπογραφή του Ιωάννη Λαζαρίμου και στολίζει την πόλη από το 1884, άναψαν ξανά, υπό τους ήχους του Μάνου και του Μίκη ερμηνευμένους από την ορχήστρα του Πολεμικού Ναυτικού και την παιδική χορωδία του ωδείου Τερψιθέας.
Η εμβληματική κεντρική αίθουσα, στα πρότυπα του Theatre d' Odeon των Παρισίων, με την πλατεία και τα 23 επιβλητικά θεωρεία με τις χρυσές λεπτομέρειες, υπό τον μοναδικό θόλο με το φως του τεράστιου πολυελαίου που σώζεται από τον 19ο αιώνα, γέμισε ξανά.
Στη σκηνή, μοναδική στην Ελλάδα και από τις ελάχιστες στην Ευρώπη όπου διασώζονται -σε μεγάλο βαθμό- οι μηχανισμοί του θεάτρου μπαρόκ, την αυλαία άνοιξε η παράσταση "Δρόμοι του Πειραιά" σε σκηνοθεσία Φωκά Ευαγγελινού, με τη συμμετοχή σημαντικών καλλιτεχνών, όπως ο Στ. Φασουλής, ο Γ. Μπέζος, η Ε. Κοκκίδου και ο Γ. Ζουγανέλης, αλλά και των μουσικών του Πολεμικού Ναυτικού, της Φιλαρμονικής Ορχήστρας του Δήμου Πειραιά και της Παιδικής και Νεανικής Χορωδίας του Ωδείου Τερψιθέας. Μια παράσταση - ταξίδι στην ιστορία του Δημοτικού Θεάτρου που είναι απόλυτα συνυφασμένη με αυτήν της πόλης του Πειραιά, αλλά και της Ελλάδας.
Από την "μπελ επόκ" της πόλης του λιμανιού, των μόλις 27.000 κατοίκων το 1895, όταν επί δημαρχίας Θεόδωρου Ρετσίνα το θέατρο εγκαινιάζεται, στα χρόνια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου με την κατάληψή του από τον γαλλικό στρατό, στη μετατροπή του σε χώρο φιλοξενίας των Μικρασιατών προσφύγων το 1922, τις σοβαρές ζημιές από τον βομβαρδισμό του Πειραιά το '44 και βέβαια τις ένδοξες δεκαετίες που ακολούθησαν . Φυσικά δεν θα μπορούσαν να λείπουν οι εργάτες του λιμανιού, αλλά και η ομάδα του Ολυμπιακού.
Από την Κυβέλη,τη Μαρίκα Κοτοπούλη, την Κατίνα Παξινού, τον Αλέξη Μινωτή και τον Αιμίλιο Βεάκη έως τον Μάνο Κατράκη, την Έλλη Λαμπέτη και τον Δημήτρη Χορν, τον Χατζιδάκι και τον Θεοδωράκη, το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά πιάνει το νήμα και ξεκινάει τη "δεύτερη ζωή" του, υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Παναγιώτη Τζαμαργιά, με στόχο να παίξει κεντρικό ρόλο για τον πολιτισμό και την πόλη του Πειραιά.
Η επίσημη πρώτη για το κοινό είναι σήμερα, με την παράσταση "Δρόμοι του Πειραιά" και έκθεση φωτογραφίας της Μαρίας Κούκου. Ακολουθεί πλούσιο πρόγραμμα με την "Ομήρου Ιλιάδα" σε σκηνοθεσία Στ. Λιβαθινού ( 6 έως 30 Νοεμβρίου) και δεκάδες παραστάσεις που περιλαμβάνουν θέατρο, οπερέτες και όπερα, καταλήγοντας σε αφιέρωμα στην "Ξακουστή τετράδα του Πειραιά" στο τέλος Μαΐου.
