Ο Τζιμ Τζάρμους, ο εξηντάχρονος πλέον "πάπας" του αμερικανικού ανεξάρτητου κινηματογράφου, έρχεται για πρώτη φορά (τουλάχιστον επίσημα) στην Ελλάδα, για την ελληνική πρεμιέρα της τελευταίας του ταινίας, «Μόνο οι εραστές μένουν ζωντανοί» (Only Lovers Left Alive), που θα γίνει στη Θεσσαλονίκη, στην έναρξη του 54ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου, την Παρασκευή 1η Νοεμβρίου. Η προβολή θα γίνει στο "Ολύμπιον", της πλατείας Αριστοτέλους.
Στην ταινία, που έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο Φεστιβάλ των Καννών τον περασμένο Μάιο πρωταγωνιστούν η Τίλντα Σουίντον, ο Τομ Χίντελστον, η Μία Γουασικόφσκα και ο Τζον Χερτ. Πρόκειται για μια "ανορθόδοξη" ερωτική ιστορία, μια "ερωτική επιστολή" αφιερωμένη στην επί χρόνια σύντροφο του σκηνοθέτη, Σάρα Ντράιβερ, που αντλεί στοιχεία από το είδος των ταινιών βαμπίρ και λειτουργεί ως αλληγορία για τη συντροφικότητα, την τέχνη και τη σημερινή ιστορική περίοδο "παρακμής" της ανθρωπότητας. Το ζευγάρι των εραστών περιπλανιέται ανά τους αιώνες στο περιθώριο της κοινωνίας, σε έναν κόσμο που πλέον τους προκαλεί μόνο σύγχυση. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το γεγονός ότι στην παραγωγή της ταινίας συμμετέχει η ελληνική εταιρεία Faliro House, του Χρήστου Β. Κωνσταντακόπουλου.
Το «Μόνο οι εραστές μένουν ζωντανοί» θα βγει στις ελληνικές αίθουσες στις 2 Ιανουαρίου 2014.
Γεννημένος στο Άκρον του Οχάιο το 1953, ο Τζάρμους παρακολουθεί αρχικά μαθήματα δημοσιογραφίας, όμως σύντομα εγκαταλείπει το Άκρον και πηγαίνει στη Νέα Υόρκη για να σπουδάσει αγγλική και αμερικανική λογοτεχνία. Στο πλαίσιο ενός ειδικού προγράμματος σπουδών πηγαίνει στο Παρίσι και εκεί "μυείται" στο γαλλικό σινεμά, αλλά και στις ταινίες των μεγάλων δημιουργών από όλο τον κόσμο. Επιστρέφοντας στη Νέα Υόρκη εγγράφεται στο κινηματογραφικό τμήμα του New York University και σύντομα δουλεύει δίπλα στον Νίκολας Ρέι ("Επαναστάτης χωρίς αιτία") και γνωρίζει τον Βιμ Βέντερς. Το 1984 σκηνοθετεί το "Πέρα από τον Παράδεισο" και κερδίζει τη Χρυσή Κάμερα πρωτοεμφανιζόμενου δημιουργού στο Φεστιβάλ των Καννών. Οι επόμενες ταινίες του («Στην παγίδα του νόμου», «Ο νεκρός», «Καφές και τσιγάρα») τον καθιερώνουν στον χώρο του ανεξάρτητου αμερικανικού κινηματογράφου. Το 2005 στο Φεστιβάλ των Καννών κερδίζει το Μεγάλο Βραβείο της κριτικής επιτροπής για την ταινία του "Τσακισμένα λουλούδια", όπου φαίνεται να εγκαταλείπει πρόσκαιρα το "ανεξάρτητο" σινεμά.
