Η καταστροφική μανία της μνημονιακής πολιτικής Αρβανιτόπουλου στην εκπαίδευση δεν αφήνει τίποτα στο πέρασμά της. Η κατάργηση και των καλλιτεχνικών μαθημάτων στερεί χώρους οξυγόνου από την παιδεία και ετοιμάζεται να οδηγήσει, αν δεν ανατραπεί εγκαίρως, γενιές Ελληνόπουλων στον καιάδα της αμάθειας και της απαιδευσιάς, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Με την ανακοίνωση του σχεδίου του υπουργού Παιδείας για τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, και τη διάθεσή του για διαβούλευση (!) τόσο τα εικαστικά όσο και η μουσική εξοβελίζονται από το γυμνάσιο. Κατά την κυβερνητική λογική, άλλωστε, η εκπαίδευση των Ελληνόπουλων ισοδυναμεί με αφόρητη πολυτέλεια και επιβάλλεται να εναρμονιστεί με τις απαιτήσεις της αγοράς. Σ' αυτό το πλαίσιο δεν υπάρχει σπιθαμή ελεύθερου χώρου προκειμένου να ανθίσει η καλλιτεχνική εκπαίδευση. Ποιος λογαριάζει άλλωστε τη ρήση του Καντίνσκι, ότι "η Δημιουργία ενός έργου είναι δημιουργία ενός κόσμου". Τι κι αν ο Πλάτωνας είχε προσδώσει ύψιστο ρόλο στη μουσική για την πορεία του ανθρώπου προς την κατάκτηση της αρετής. Στην "Πολιτεία" του, ο φιλόσοφος ήταν πεπεισμένος ότι οι νέοι μέσω της μουσικής θα οδηγούνταν στη φιλοσοφία ώστε οι αποφάσεις τους και σαν άρχοντες και σαν φύλακες να ήταν οι σωστότερες και δικαιότερες. Στον κόσμο των κυβερνώντων μας δεν χωράνε ούτε χρώματα, ούτε ήχοι, ούτε δημιουργία. Όσο για σωστότερες και δικαιότερες αποφάσεις, ούτε λόγος να γίνεται. Εδώ τα πάντα πωλούνται σε τιμή ευκαιρίας. Η γνώση μάλιστα και η δημιουργία πωλούνται όσο-όσο, οι άτιμες.
Στον χορό των αντιδράσεων για την κατεδάφιση της εκπαίδευσης ήρθε να προστεθεί και η φωνή του Συλλόγου Μουσικών της ΚΟΑ, που με ανακοίνωσή του "καταδικάζει απερίφραστα την απόφαση" με την οποία "η ελληνική πολιτεία "εν έτει 2013 καταργεί τη μουσική εκπαίδευση από τη Β' και Γ' Γυμνασίου αβασάνιστα". Αναρωτιέται μάλιστα ο ΣΥΜΚΟΑ αν "αιτία είναι η άγνοια της μεγάλης σημασίας της μουσικής και της θετικής επίδρασής της στον άνθρωπο ή είναι ο δρόμος που οδηγεί τους νέους εσκεμμένα στην αμάθεια και μακριά από την αρετή" και κάνει λόγο για μια απόφαση που "φτωχαίνει την εκπαίδευση των παιδιών μας, τους στερεί τις ευεργετικές ιδιότητες της μουσικής και δίνει άλλο ένα τεράστιο πλήγμα στον κλάδο μετά τον θάνατο της Ορχήστρας των Χρωμάτων, των Ορχηστρών και της Χορωδίας της ΕΡΤ". Καταλήγοντας επισημαίνει: "Κι αν η μουσική αρχίζει να φαντάζει περιττή και κλείνουν οι ορχήστρες, οι χορωδίες, αλλά και οι θέσεις εργασίας στον δημόσιο τομέα, τότε αυτό το τσουνάμι θα χτυπήσει αναμφίβολα και τον ιδιωτικό τομέα, την ιδιωτική εκπαίδευση της μουσικής, τα ωδεία, τις μουσικές σχολές, τα μουσικά καταστήματα, τους κατασκευαστές οργάνων και έτσι άλλος ένας τεράστιος τομέας, που δεν ανήκει στο Δημόσιο, θα πληγεί θανάσιμα επίσης... Μέχρι να φτάσουμε στην απόλυτη σιωπή;". Για τον ΣΥΜΚΟΑ "υπάρχει καιρός ακόμα για να ξανανοίξουν οι ορχήστρες και η Χορωδία της ΕΡΤ, να επανασχεδιαστεί το ωρολόγιο πρόγραμμα των σχολείων και να ξαναμπεί, αναδιαρθρωμένα, η Μουσική στις αίθουσες των σχολείων". Όμως δεν υπάρχει η πολιτική βούληση.
