Του Γεράσιμου Λυκιαρδόπουλου
Ήρθε στ' όνειρό μου ο Μανόλης "καιρό έχουμε να τα πούμε
και να σε δω" ήταν οι πρώτες του κουβέντες. Αδυνατισμένος,
απλά ρούχα, σκοτεινός και θυμωμένος.
Ήταν κάπου σε μιαν άγνωστη πλατεία, λαϊκά μαγαζιά, μικρο-
πωλεία, τσαγκαράδικα και μαυρισμένα από τη φλόγα και το αμό-
νι χαλκουργεία.
Δεν έκατσε πολύ κοντά μου. Χάθηκεν όπως ήρθε.
Την άλλη νύχτα ξανάρθε - άλλος δεν κατέβηκε μαζί του????
Τα 'παμε πάλι για λίγο, προφανώς έψαχνε (που το βρήκε τελικά)
κάποιο πρόσωπο επιζών και ανεξίτηλο από το παρελθόν, με τα
μάτια μιλήσανε σαν κάποιο μαντάτο ανταλλάξανε.
Κατόπιν έκατσε στο διπλανό καφενείο ήπιε καφέ και γρή-
γορα γρήγορα (μην τον πάρουν είδηση οι πεινασμένοι και σή-
μερα χαφιέδες) εξαφανίστηκε.
Πού πήγε;
Μάλλον στα ποιήματά του.
Μάρκος Μέσκος
Θεσσαλονίκη, 8.6.13
