Ο Σωτήρης Παλάσκας είναι ένας νέος, ανερχόμενος συγγραφέας. Μεγάλωσε στο χωριό Εμμανουήλ Παππά των Σερρών με μητέρα δασκάλα και πατέρα συγγραφέα-μελετητή κοινωνικών θεμάτων.
Διαβάζοντας τις πρώτες σελίδες φαίνεται ότι το μυθιστόρημα απευθύνεται σε παιδιά. Το στόρι του μυθιστορήματος -πολύ ευρηματικό- σε προϊδεάζει γι’ αυτό, διότι έχει σχέση με την αναζήτηση ενός θαμμένου θησαυρού σε κάποιο νησί του Νοτιοανατολικού Αιγαίου. Μέσα από την αναζήτηση για την επίλυση του μυστικού που πλανάται στη μικρή κοινωνία του νησιού αναδεικνύονται οι αρνητικές εμπειρίες του ελληνικού λαού που τραυμάτισαν τη συνείδησή του και διέλυσαν τον ιστό χιλιάδων οικογενειών.
Αναμνήσεις και επιθυμίες
Ο συγγραφέας δεν σταματά στην περιγραφή του ιστορικού χρόνου και στην εξιστόρηση των γεγονότων που διαδραματίστηκαν τα τελευταία ογδόντα χρόνια αλλά παρεμβαίνει πολύ προσεκτικά με τη δική του ματιά που δεν είναι άλλη από την παρουσίαση των γεγονότων της ελληνικής κοινωνίας και την επίδραση που ασκούν στους πολίτες μέχρι και σήμερα. Πολλές φορές αφήνει στον αναγνώστη, που έρχεται κοντά στην πραγματικότητα της εποχής, να εξαγάγει το αυτονόητο συμπέρασμα.
Χωρίς περιττές εκφράσεις και εικόνες περιγράφει με γλαφυρό τρόπο το περιβάλλον μέσα στο οποίο αναπτύσσονται τα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα των νέων, οι έρωτες των γονιών τους, οι ανεκπλήρωτες επιθυμίες, που συνδέονται αριστοτεχνικά με τις αναμνήσεις του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος. Όλα τα παραπάνω διαμορφώνουν μια φυσική ροή στην εξέλιξη των γεγονότων, χωρίς να παρακάμπτονται οι συνθήκες καθώς και το πολιτικό περιβάλλον των διώξεων και της παρανομίας, του κράτους της Δεξιάς και των δωσίλογων.
Με κινηματογραφικό τρόπο
Ειδικότερα, ο συγγραφέας, με ειρωνικό και σατιρικό τρόπο μέμφεται τους κομματάρχες του κομματικού κράτους που πλούτισαν από το χρηματιστήριο των εκσυγχρονιστών του Σημίτη.
Επίσης, με πολύ σεμνές και όχι αφοριστικές διατυπώσεις, αναφέρεται:
- Στις διώξεις και φυλακίσεις των κοινωνικών αγωνιστών, που παλεύουν για ένα καλύτερο αύριο της ελληνικής κοινωνίας.
- Στη γερμανική και ιταλική κατοχή της χώρας μας.
- Στον αφορισμό της Εθνικής Αντίστασης από τους νικητές.
- Στη φοιτητική νεολαία που συνέβαλε καθαριστικά στην ανατροπή της φασιστικής δικτατορίας των συνταγματαρχών.
- Στην αποκατάσταση της αστικής δημοκρατίας και στην άνοδο του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος του Ανδρέα Παπανδρέου.
- Στη δικαίωση της Εθνικής Αντίστασης και στην αναγνώριση των μαχητών της.
Ο Σωτήρης Παλάσκας, με έναν δικό του κινηματογραφικό τρόπο, φέρνει στη θύμησή μας τα σπουδαιότερα διεθνή γεγονότα που σημάδεψαν την ανθρωπότητα: Περεστρόικα, Τιεν Αν Μεν, το Τείχος του Βερολίνου. Χωρίς, βέβαια, να ξεχνά τον «κουτσονόμο», την κυβέρνηση Τζαννετάκη, το «βρόμικο ’89», την οικουμενική κλπ.
Μέσα από την επεισοδιακή αναζήτηση του «κρυμμένου θησαυρού» αναδεικνύονται οι πολυτάραχες δεκαετίες μετά τον Εμφύλιο για την εδραίωση της δυτικής δημοκρατίας στη χώρα μας, για τη συλλογική λήθη, που έθεσε τα θεμέλια η πρώτη περίοδος κυβέρνησης του Ανδρέα Παπανδρέου.
Ο συγγραφέας κατορθώνει με εύληπτο τρόπο να αναδείξει την αγωνία μιας χώρας και ενός λαού που αλλάζει, χωρίς να το αντιλαμβάνεται, ότι οι αγώνες και οι θυσίες του βρέθηκαν στα χέρια των δανειστών μας που έκαναν τους πλούσιους πλουσιότερος και τους φτωχούς φτωχότερους. Και όπως ο ίδιος αυτοκριτικά σημειώνει, «Η Αλλαγή δεν είναι τελικά αυτό που νομίζαμε, είναι κάτι άλλο, αργήσαμε λίγο να το καταλάβουμε».
Οι χαρακτήρες που διαμορφώνει το χέρι του συγγραφέα μάς παραπέμπουν σε μας τους ίδιους, στον διπλανό και στην διπλανή μας. Συναντάμε ιδέες και ήρωες από πολλά μυθιστορήματα του παρελθόντος που διευκολύνουν, ειδικά τον νεαρό αναγνώστη, την παρακολούθηση «όχι μόνο της ενηλικίωσης των πρωταγωνιστών του, αλλά και την ενηλικίωση της ελληνικής κοινωνίας».
Τέλος, οφείλω να σημειώσω ότι η δομή του μυθιστορήματος είναι σεναριογραφική, οι χρόνοι και οι τόποι εναλλάσσονται σαν σε κινηματογραφική ταινία με υπόκωφη μουσική και διατηρούν το ενδιαφέρον του αναγνώστη μέχρι την τελευταία σελίδα.
ΥΓ.: Οι αναφορές στα ιστορικά γεγονότα στηρίζονται σε πλούσια βιβλιογραφία.
