Εκτεθειμένα από χθες στον δημόσιο διάλογο είναι τα έργα των έξι καλλιτεχνών που προκρίθηκαν ως υποψήφιοι για το Βραβείο ΔΕΣΤΕ 2013 και θα παραμείνουν στις αίθουσες του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης έως τις 30 Σεπτεμβρίου, προκειμένου το κοινό να βιώσει και να επεξεργαστεί τα τεκμήρια, τα ίχνη και τις εντυπώσεις της καλλιτεχνικής δημιουργίας των Μαρίας Θεοδωράκη, Ηλία Παπαηλιάκη, Michail Pirgelis, Κώστα Σαχπάζη, Αλέξανδρου Τζάννη και Μαριάννας Χριστοφίδου.
Σκοπός του διετούς βραβείου, όπως τόνισε κατά τη χθεσινή παρουσίαση των έργων ο σύμβουλος του Ιδρύματος ΔΕΣΤΕ, καθηγητής Αρχιτεκτονικής Γιώργος Τζιρτζιλάκης, είναι να προωθήσει το διάλογο ανάμεσα στην ελληνική πολιτιστική παραγωγή και τη διεθνή καλλιτεχνική δημιουργία, "να βάλει, όπως λέμε στερεότυπα, τη σύγχρονη ελληνική τέχνη στον ευρωπαϊκό χάρτη".
Από τη μεριά του, ο συλλέκτης και ιδρυτής του ΔΕΣΤΕ Δάκης Ιωάννου, που "παλεύει", όπως είπε, με τους νέους από το 1999, όταν θεσμοθετήθηκε το βραβείο, τόνισε ότι στόχος του είναι η δημιουργία μιας πλατφόρμας πάνω στην οποία να βασιστούν οι νέοι καλλιτέχνες και να δημιουργήσουν με τις δικές τους δυνάμεις. Σημείωσε πάντως πως από τους περίπου 50 εικαστικούς που έχουν μέχρι σήμερα επιλεγεί για το βραβείο, οι περισσότεροι κάνουν διεθνή καριέρα.
Τέλος, η Σάντρα Μαρινοπούλου παρατήρησε πως είναι η τρίτη χρονιά που το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης φιλοξενεί το βραβείο ΔΕΣΤΕ, μια συνεργασία διαλόγου που είναι βέβαιη πως θα συνεχιστεί.
Οι έξι καλλιτέχνες που επελέγησαν από την ελληνική επιτροπή, ανάμεσα σε 30-35 άλλους, για το βραβείο χρησιμοποιούν στις δημιουργίες τους ποικίλες φόρμες, από αυτήν της κλασικής ζωγραφικής μέχρι εννοιολογικές εγκαταστάσεις, πάντα σε έναν ανοιχτό προβληματισμό για τα υλικά και τις τυπολογίες τους, τις σχέσεις εικόνας και αντικειμένου κ.ά.
Η Μ. Θεοδωράκη, στο έργο της, αναπτύσσει δράσεις που αφορούν τον καθορισμό και τη διεκδίκηση της ατομικής ταυτότητας σε πεδία όπως ο δημόσιος χώρος και το έργο άλλων καλλιτεχνών.
Ο Η. Παπαηλιάκης επικεντρώνεται στην έννοια της εικόνας και τη σχέση της με το φυσικό αντικείμενο, σχεδιάζοντας αποσπάσματα μορφών ή μέρη συνόλων και δημιουργώντας μικρού ή μεσαίου μεγέθους πίνακες.
Ο M. Pirgelis διερευνά την ευθραυστότητα της πτήσης δημιουργώντας μια "σύγχρονη αρχαιολογία", χρησιμοποιώντας κομμάτια αποσυρμένων αεροσκαφών.
Χειρονομίες, φόρμες, ιδέες και υλικά στα γλυπτικά αντικείμενα του Κ. Σαχπάζη χρησιμοποιούνται για να σχηματίσουν ένα αντικείμενο που υπονομεύει την ίδια του τη μορφή.
Χρησιμοποιώντας απλά υλικά και δίνοντάς τους φουτουριστικά στοιχεία, ο Α. Τζάννης επιδιώκει να μιλήσει για τον χρόνο, ενώ η Μ. Χριστοφίδου αντιμετωπίζει τις εικόνες ως οπτικά τεκμήρια ιστοριών και τόπων που παρέχουν χώρο για μετατόπιση, ετεροχρονισμό και μεταφορά σε διαφορετικά μέσα και τρόπους παραγωγής.
Κατά τα χθεσινοβραδινά εγκαίνια, η ομάδα Nova Melancholia, η οποία διακρίνεται για την πολυεπίπεδη και υβριδική γλώσσα της, παρουσίασε μια περφόρμανς βασισμένη στο έργο του Ζακ Ντεριντά Αποχαιρετισμός στον Εμμ. Λεβινάς.
