Το σώμα μιλά. Με τις στάσεις και τις κινήσεις του δηλώνει τον παρορμητισμό και την εγκράτειά του, τη μνήμη των καλών και των κακών εμπειριών που κουβαλά από τα μικράτα του, τα συνειδητά ή τα ανομολόγητα θέλω του. Το σώμα είναι το πρωταρχικό μέσο επικοινωνίας μας με τον Άλλο, τον οικείο μας και τον ξένο. Η γλώσσα του καθρεφτίζει το είναι μας και αποκαλύπτεται απρόβλεπτα, όταν αυτό τραυματίζεται από κακοποιητικές συμπεριφορές, εγκλωβίζεται σε επιβεβλημένα έξωθεν ασφυκτικά όρια, όσο καλά και αν το κρύβουμε πίσω από επιτηδευμένες και καλά πεπαιδευμένες κοινωνικές επεμβάσεις και συμβάσεις, ενδύματα ή καλλωπίσματα.
Το σώμα «χωρίς φτιασίδια και μανδύες της ζωής»
Η φωτογράφος Αντιγόνη Σολομωνίδου-Δρουσιώτη το παρουσιάζει γυμνό «χωρίς φτιασίδια και μανδύες ζωής», καθώς λέει η ίδια, στην τελευταία της έκθεση στο βιβλιοπωλείο Φωταγωγός, στο κέντρο της Αθήνας. Ο τίτλος «ΨΥΧΟ-ΓΡΑΦΙΕΣ / SOUL-PICS» δείχνει εξαρχής τους στόχους της, τους ενταγμένους μέσα στο πλαίσιο αυτής της μορφής της τέχνης που άρχισε να καθιερώνεται ως αυτόνομο είδος στα τέλη του 19ου αιώνα. Η δημιουργός ανοίγει έναν δικό της δρόμο, βαδίζοντας στα χνάρια των εκπροσώπων του γαλλικού κινήματος της ουμανιστικής φωτογραφίας του 20ού αιώνα. Θέτει, όπως αυτοί, στο επίκεντρό της τον άνθρωπο, επιλέγει ως «μοντέλα» της καθημερινούς αλλά αποκλειστικά δικούς της ανθρώπους, τους καταγράφει σε ασπρόμαυρες λήψεις, σε αντίθεση όμως με αυτούς όχι στους δρόμους της πόλης, αλλά σε ατμοσφαιρικά, εσωτερικά ή εκρηκτικά, φυσικά τοπία. Και προπάντων εστιάζει τον φακό της στο σώμα τους και στη γλώσσα του. Ακολουθώντας στη διάρκεια της μακρόχρονης πορείας της την εξέλιξη της τέχνης και των μέσων υλοποίησής της από το φιλμ στην ψηφιακή τεχνολογία και επεξεργασία.
Ο θεατής αντικρίζει γυναικεία σώματα που του φανερώνουν αποσπασματικά και ανοίκεια τη μία τους πλευρά ή μοιάζουν να τον αποστρέφονται, γυρίζοντάς του την πλάτη. Προβάλλουν τον ερωτισμό τους απλά και ανεπιτήδευτα μέσα από τις καμπύλες γραμμές και την ομορφιά των θηλών που κοσμούν τα στητά στήθη τους, όπως τα ενώτια στ’ αυτιά τους. Δείχνουν τη νωχελικότητα του ημικλινούς πάνω στα σκαλοπάτια κορμιού που με τον φωτισμό μεταλλάσσεται σε λευκό τμήμα του χώρου.
Δρουν απελευθερωτικά με τις χορευτικές κινήσεις τους μπροστά στα ιερά και ανάμεσα στους τοίχους της τάξης του Νηπιαγωγείου του οικήματος Σχολής Παλιών Καλογραιών, όπου έχει φοιτήσει, και διαλύουν μέσα στο φως τον σκοτεινό, καταδυναστευτικό χαρακτήρα τους. Αφήνουν τις σκιές των αποτυπωμάτων των χεριών τους και των κορμιών τους πάνω σε λείες, σαν διάφανες κουρτίνες του ντους, επιφάνειες. Λες και προσπαθούν να ψαύσουν τα τείχη που μας χωρίζουν.
Αντρικά σώματα που αναδύονται με τα καθαρά περιγράμματα τους μέσα στα ορμητικά, εξπρεσιονιστικά κύματα ή σβήνουν μέσα στον εκτυφλωτικό αφρό τους γίνονται ένα με το θαλασσινό, απεικονισμένο αφαιρετικά, θαλασσινό τοπίο. Δηλώνουν μέσα από την εσωστρεφή εξωστρέφειά τους σε μια εποχή βίαιης αποκοπής και αποκλεισμού μας από τον κόσμο ότι το σώμα μας, «αυτό το άχρονο κομμάτι της θέωσης», όπως το αποκαλεί η Αντιγόνη Σολομωνίδου-Δρουσιώτου, μπορεί να γίνει «για κλάσματα δευτερολέπτου», που το συλλαμβάνει με τον φακό της σε αναπάντεχες συναντήσεις με το εξωτερικό περιβάλλον, «ένα με την ενέργεια του σύμπαντος».
Ο δίγλωσσος κατάλογος της έκθεσης με την ανεξίτηλη καλλιτεχνική σφραγίδα των εκδόσεων Το Ροδακιό που τη συνοδεύει, με κείμενα της φωτογράφου, της επιμελήτριας της έκθεσης και τα ποιήματα «Θραύσματα» του Αντώνη Γεωργίου, τα πνεόμενα από τη δουλειά της, συμπληρώνει το εγχείρημα και αναδεικνύει τη συλλογικότητά του.
Info:
Αντιγόνη Σολομωνίδου-Δρουσιώτου,
«ΨΥΧΟ-ΓΡΑΦΙΕΣ», έκθεση φωτογραφίας σε επιμέλεια Μπίας Παπαδοπούλου
Βιβλιοπωλείο Φωταγωγός, Κολοκοτρώνη 59β
Διάρκεια έκθεσης 6 Δεκεμβρίου 2023-18 Ιανουαρίου 2024
Ωρες λειτουργίας: Δευτ.-Σάβ. 12 μ.μ.-8 μ.μ.
