Με σοβαρές μουσικές σπουδές (κιθάρας και πιάνου, φωνητικής και θεωρητικών), ο Αλέξανδρος Αντωνίου εισήλθε στον χώρο της τραγουδοποιίας καλά εφοδιασμένος. Με στίχο απλό και βιωματικό, που όμως, εκτός από το να κοιτάζει προς τα μέσα, παρατηρεί προσεκτικά και το τι υπάρχει και συμβαίνει «εκεί έξω», και με μια μουσική γλώσσα η οποία εκκινεί από το rock της δεκαετίας του 1970, αλλά αρδεύεται και από ακόμα αρκετά ιδιώματα, ελληνικά και μη. Ο τέταρτος δίσκος του «Σημείο αναφοράς» είναι αναμφίβολα ο πλέον ώριμος.
Εκτός φυσικά από το rock, κυρίως την ελληνική εκδοχή του, διακρίνω στα τραγούδια σου και μια επιρροή από την κρητική μουσική. Έχεις ιδιαίτερη σχέση μαζί της εξαιτίας καταγωγής ή για άλλον λόγο; Και σ’ αυτό ίσως οφείλονται οι συνεργασίες σου με τον Μίλτο Πασχαλίδη, ο οποίος επίσης έχει επηρεαστεί πολύ από αυτήν;
Ρίζες κρητικές δεν έχω, όμως η μουσική της Κρήτης με συγκινεί πολύ. Αυτό φαίνεται κυρίως στον προηγούμενο δίσκο μου με τη διασκευή του «Πέτρα βουβή» και τις συμμετοχές των Ψαραντώνη και Μίλτου Πασχαλίδη.
Ας αρχίσουμε από το πιο απλό. Ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, ως ερμηνευτής αλλά και ως δημιουργός κάποιες φορές, ήταν και παραμένει πολύ σημαντική επιρροή σου;
Φυσικά και είναι από τις πιο σημαντικές επιρροές μου. Είμαι ευγνώμων που με τίμησε με τη συμμετοχή του σ’ αυτή την εργασία.
Το «Αγάπη που δεν σπάει» είναι κομβικό τραγούδι του δίσκου - πριν απ’ όλα, από στίχο του προέρχεται ο τίτλος. Είναι γραμμένο για τη σχέση σου με τον πατέρα σου ή κάνω λάθος; Ο Β. Παπακωνσταντίνου, πάντως, υπό μια έννοια τον υποδύεται. Υπάρχει κάποιος συμβολισμός στο ότι τον επέλεξες για το συγκεκριμένο τραγούδι ή οι λόγοι ήταν καθαρά μουσικοί;
Το τραγούδι επικεντρώνεται στη διαδρομή και στις διακυμάνσεις της σχέσης πατέρα και γιου. Υπό μία έννοια τον Βασίλη τον θεωρώ καλλιτεχνικό μου πατέρα, επομένως ήταν και γι’ αυτόν τον λόγο ο καταλληλότερος για να το ερμηνεύσει.
Είναι κάτι σαν προσωπική σου παράδοση νομίζω πια σε κάθε δίσκο να κάνεις και μια ή δύο διασκευές, που όμως έχουν συγκεκριμένο νόημα. Γιατί λοιπόν Γιώργος Ζαμπέτας αυτή τη φορά και γιατί συγκεκριμένα το «Πού ’σαι, Θανάση»; Τι σημαίνει αυτό το τραγούδι για σένα, πέρα φυσικά από το ότι προφανώς σου αρέσει πολύ;
Θαυμάζω το έργο του Γιώργου Ζαμπέτα και το συγκεκριμένο τραγούδι το αγαπώ πολύ. Εξυμνεί τη φιλία, που είναι σημαντικό στοιχείο της ζωής μου.
Πώς και γιατί δεν μελοποίησες ο ίδιος το «Θα βρεθούμε ξανά», αλλά βρέθηκε στα χέρια του Βασίλη Ξυλούρη;
Συνέβη το αντίστροφο. Ο Βασίλης μου έστειλε τη μουσική για να γράψω στίχους. Όταν τους διάβασε, μου είπε «το τραγούδι είναι δικό σου».
Τα δύο τελευταία τραγούδια, τα «Ιχθύς» και «Θα βρεθούμε ξανά», έχουν σαφώς πολιτική θεματολογία και νόημα, έτσι δεν είναι; Τι σε ώθησε να εκφραστείς, ίσως και να τοποθετηθείς πολιτικά σ’ αυτήν ακριβώς τη συγκυρία;
Σε έναν κόσμο που αλλάζει διαρκώς και βίαια, συμβαίνουν πράγματα τα οποία παρατηρώ και καταγράφω με τον δικό μου τρόπο. Εκτός από αυτά τα δύο τραγούδια, έτσι προέκυψαν και τα «Ό,τι πωλείται δεν πουλιέται» και «Τα μάτια να διαβάζεις» του προηγούμενου δίσκου μου.
Η πανδημία και η καραντίνα επηρέασαν καθόλου τους στίχους ή έστω το πνεύμα και το κλίμα των τραγουδιών του δίσκου;
Ηταν αναπόφευκτο. Όταν προσπαθείς να παρατηρείς τα γεγονότα όχι επιφανειακά, αλλά με μια προσεκτική ματιά, πάντα επηρεάζεσαι, στο μέτρο βέβαια της προσωπικής σου ευαισθησίας.
Πώς αισθάνθηκες, αλήθεια, ως άνθρωπος και ως δημιουργός στον πρώτο και σίγουρα δυσκολότερο χρόνο της πανδημίας;
Από τη μια μέρα στην άλλη μπήκαμε σε μια νέα καθημερινότητα και ομολογώ ότι στις αρχές με επηρέασε συναισθηματικά και με προβλημάτισε ως πολίτη. Προσπάθησα να αντιμετωπίσω αυτήν την κατάσταση δημιουργικά.
Συνήθως αρχίζεις να γράφεις ένα τραγούδι από τον στίχο, τη μουσική ή ταυτόχρονα και τα δύο;
Δεν υπάρχει ένας συγκεκριμένος δρόμος. Μπορούν να συμβούν και τα τρία, αλλά ομολογουμένως το απολαμβάνω περισσότερο όταν γίνεται ταυτόχρονα.
Αντιμετωπίζεις κάθε δίσκο ως κύκλο τραγουδιών με μια λίγο-πολύ συγκεκριμένη, κοινή θεματολογία ή απλώς περιμένεις μέχρι να συγκεντρωθούν αρκετά νέα τραγούδια;
Σκοπός μου είναι ένας δίσκος να έχει συνοχή - αρχή, μέση και τέλος. Όταν συγκεντρώνονται τα τραγούδια που μπορούν να αποτελέσουν ένα σύνολο, τότε έρχεται η ανάγκη μου να το επικοινωνήσω.
Εχεις κατά νου να παρουσιάσεις ζωντανά ολόκληρο τον δίσκο;
Είναι στα άμεσα σχέδιά μου. Μένει να ανακοινωθεί η ημερομηνία της παρουσίασης αλλά και των υπόλοιπων ζωντανών εμφανίσεων.
Και τα προσεχή σχέδιά σου; Υπάρχουν ήδη ιδέες ή και κάποια τραγούδια για τον επόμενο δίσκο;
Τα προσεχή σχέδιά μου είναι οι ζωντανές εμφανίσεις που προανέφερα. Σ’ αυτές επικεντρώνομαι αυτήν τη στιγμή. Τραγούδια υπάρχουν, όμως είναι πολύ νωρίς ακόμα για μια νέα δισκογραφική εργασία. Θα πρέπει πρώτα το «Σημείο αναφοράς» να κάνει το ταξίδι του.
Το αξίζει και το δικαιούται θα προσέθετα μόνο εγώ…
