Μια σειρά παραστάσεων ξεκινά αύριο Πέμπτη στο Θέατρο Εμπρός από τη θεατρική ομάδα Quo Vadis. Η ομάδα επιδιώκει την επανεκτέλεση του έργου «Αποχαιρετισμός», έργο προβληματισμού σχετικά με την ισορροπία μεταξύ των δύο φύλων, τον ετεροκαθορισμό τους και τη δυναμική που δημιουργείται σε συγκινησιακό επίπεδο.
Το έργο είναι ένα ντουέτο που διαπραγματεύεται τις στιγμές του αποχωρισμού κατά τη διάρκεια της κοινής τους πορείας. Κοινές στιγμές που μοιάζουν με συμπτώσεις - γνωριμία, εγωισμός, άμυνες και υπεροχή, θάρρος, προσαρμογή και κατανόηση. Κάθε ταξίδι προσφέρει μια νέα αρχή, αλλά και ένα κλείσιμο από κάτι γνώριμο. Κάποιες φορές μας δίνεται η ευκαιρία για το αντίο, ενώ κάποιες άλλες επιλέγουμε να το αποφύγουμε ως σημάδι του οριστικού τέλους που φοβόμαστε να αποδεχθούμε. Τι γίνεται όμως κατά τη διάρκεια ενός αποχαιρετισμού; Δυο άνθρωποι μοιράστηκαν στιγμές και τώρα ήρθε η ώρα να τις δέσουν μέσα στις αποσκευές τους και να πορευτούν μακριά ο ένας από τον άλλον. Για λίγο; Για πάντα; Είναι «αντίο»; Είναι «θα σε περιμένω»; Τι σκέψεις περνάνε από το μυαλό τους αυτή τη μικρή, μα τόσο έντονη στιγμή; Μπορεί ο θεατής να αναβιώσει για εκείνα τα μικρά, αλλά τόσο σημαντικά λεπτά τους δικούς του αποχωρισμούς; Στην ουσία είναι μια φιλοσοφική έρευνα πάνω στις διαφορετικές οπτικές που έχει ο κάθε παρευρισκόμενος στο συμβάν.
Μιλήσαμε με τη Ζαφειρία Τσιρακάκη, χορεύτρια, χορογράφο και καθηγήτρια χορού, και της ζητήσαμε να μας πει για ποιον λόγο γίνεται το έργο. «Εμπνευστήκαμε», μας λέει, «τον ‘Αποχαιρετισμό’ με τον Χρήστο το 2018, όντας και οι δύο στα πρώτα μας χορογραφικά βήματα. Πέντε χρόνια μετά και έχοντας βιώσει έντονα την αποξένωση που έφερε η πανδημία τόσο στην καλλιτεχνική δημιουργία όσο και στον σημαντικό ‘άλλο’, αισθανθήκαμε ότι το έργο δεν έχει πει ακόμα όσα μπορούσε να μεταφέρει στο κοινό.
Με πιο ώριμη ματιά εμβαθύναμε μέσω της ήδη υπάρχουσας δημιουργίας και συνθέσαμε με λεπτομέρεια όλα εκείνα τα σημεία που εκκρεμούσαν για να μπορέσει να φτάσει στο άρτιο αποτέλεσμα του παρόντος… Ο χορός, έχοντας περάσει σε ένα πιο πειραματικό στάδιο, όπου οι καλλιτέχνες αναζητούν διαρκώς την καινοτομία και την πρωτοτυπία τόσο στην αισθητική όσο και στα εργαλεία σύνθεσής τους έχει απωλέσει σε μεγάλο βαθμό την παραστατική του αφήγηση, τη χοροθεατρική του υφή και τη δραματουργική του συνοχή δημιουργώντας κυρίως έργα αφηρημένου περιεχομένου. Το έργο έρχεται να υπενθυμίσει την ανάγκη για ουσία και νοηματική αφήγηση στη σκηνή ενός έργου με ‘old school’ αισθητική και αρκετό ρομαντισμό» λέει.
Γιατί, ρωτήσαμε, στο Θέατρο Εμπρός και όχι σε κάποιο άλλο θέατρο; «Το Θέατρο Εμπρός ήρθε σαν από μηχανής θεός», μας λέει, «όταν όλα τα θέατρα που προσεγγίσαμε αδυνατούσαν να στηρίξουν το έργο μας ως προς το κομμάτι της παραγωγής, με αποτέλεσμα να ερχόμαστε αντιμέτωποι με ένα φαύλο κύκλο όπου το έργο μας και ο κόπος μας μετασχηματίζονταν σε ένα όχημα παροχής κέρδους για όλους πλην τους ίδιους τους δημιουργούς του» υπογραμμίζει.
Καταλήγοντας επισημαίνει ότι «έχοντας πάντα την κατεύθυνση ότι η τέχνη οφείλει να είναι προσιτή και ελεύθερη από εμπορικές προδιαγραφές και σε συνδυασμό με τα τελευταία γεγονότα παρέμβασης του δήμου στη διαχείριση του Θεάτρου Εμπρός, αισθανόμαστε όσο ποτέ άλλοτε την ανάγκη μοιράσματος του ‘Αποχαιρετισμού’ με το κοινό της Αθήνας σε ένα πιο κοινωνικό και ανθρώπινο πλαίσιο, όπου άτομα από όλα τα κοινωνικά στρώματα έχουν τη δυνατότητα να παραστούν θεατές στην παράστασή μας».
Info:
Θέατρο Εμπρός
Ομάδα Quo Vadis
«Αποχαιρετισμός»
Ιδέα: Ζαφειρία Τσιρακάκη
Χορογραφία-Ερμηνεία: Χρήστος Σάντα Μαρία, Ζαφειρία Τσιρακάκη
Μουσική: Βασίλης Κουτσιλιέρης
Παραστάσεις: 7, 13, 14, 20, 27 και 28 Απριλίου, κάθε Τετάρτη και Πέμπτη (9 μ.μ.). Με ελεύθερη συνεισφορά
