Ασπρόμαυρα στιγμιότυπα από την Αθήνα της δεκαετίας του '60, με πρωταγωνιστές τοπόσημα της πόλης και πρόσωπα της καθημερινότητας σε δρόμους, γειτονιές και αγορά, περιλαμβάνει το φωτογραφικό λεύκωμα "Αθήνα / Athen" της Κατερίνας Ζωιτοπούλου - Μαυροκεφαλίδου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Xρήστος Μαρίνης - Παρασκήνιο».
Ένα πολύτιμο και αρχειακό υλικό μιας ολόκληρης εποχής σε «στοπ καρέ», που θυμίζει ντοκιμαντέρ για μια πόλη και τους ανθρώπους της, από την ευαίσθητη ματιά της Κατερίνας Ζωιτοπούλου - Μαυροκεφαλίδου, έτσι όπως καταγράφεται στον φωτογραφικό φακό της και υποτιτλίζεται εύστοχα από τις λεζάντες του Νίκου Δεληβοριά. Η Ακρόπολη και η Πλάκα, το Μοναστηράκι και το Σύνταγμα, η Βαρβάκειος Αγορά και η Πλατεία Ταχυδρομείου, η Ομόνοια και το Ζάππειο, ένας ολόκληρος κόσμος απαθανατίζεται σε ασπρόμαυρα ενσταντανέ σε δρόμους, γειτονιές, πλατείες και αγορές, ένας κόσμος στο πήγαιν’ - έλα. Ο φακός της φωτογράφου και συγγραφέα αποτυπώνει στιγμιότυπα ανθρώπων και συμβάντων, τη δυναμική μιας καθημερινότητας που μπορεί να μοιάζει μακρινή, αλλά καταγράφει μνήμες ζωντανές. Βόλτες και καλοκαιρινό ραχάτι, παιχνίδια παιδιών στους δρόμους, πωλητές να διαλαλούν την πραμάτεια τους, λαθραίο ανάγνωσμα εφημερίδας στο περίπτερο, ένα κομμάτι πάγος στο πεζοδρόμιο που προορίζεται για το ψυγείο της εποχής, χαμόσπιτα, σκόνη, ζέστη και χωματόδρομοι ξεδιπλώνονται καρέ - καρέ.
Το καλοκαίρι του 1966 η Κατερίνα Ζωιτοπούλου επιστρέφει στην Αθήνα από το Βερολίνο, έχοντας ολοκληρώσει τις σπουδές της στη φωτογραφία. Με μια φωτογραφική μηχανή στο χέρι περιπλανιέται στην πόλη και αποτυπώνει στιγμιότυπα τόπων και ανθρώπων, πρόσωπα, κτήρια, ζωή. «Σίγουρα τα πρόσωπα των σημερινών Αθηναίων δεν μοιάζουν με εκείνα που βλέπουμε στις φωτογραφίες της Κατερίνας" γράφει χαρακτηριστικά ο Νίκος Δεληβοριάς στον πρόλογο του λευκώματος. Συμπληρώνει μάλιστα για την πόλη μας και την ανθρωπογεωγραφία της ότι "το κέντρο δεν είναι κατοικημένο όπως τότε. Και η πόλη σήμερα έχει άλλη όψη. Ο κόσμος δεν κατεβαίνει πια από τις γειτονιές στην αγορά για να ψωνίσει. Κι όμως, όποια ώρα και να περάσεις από την οδό Αθηνάς, θα τη βρεις γεμάτη. Το ίδιο και από την Αιόλου και από το Μοναστηράκι. Και οι τουρίστες θα κατεβαίνουν πάντα από την Ακρόπολη, θα διασχίζουν την Πλάκα και θα καταλήγουν στα ίδια μέρη απ' όπου πέρασε η φωτογράφος το μακρινό '66».
Μέρος από τις φωτογραφίες του λευκώματος φιλοξενούνται σήμερα στο Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης αναδεικνύοντας πτυχές της ζωής στη δεκαετία του '60, αλλά και ακόμα μια δημιουργική πτυχή στο έργο της Κατερίνας Ζωιτοπούλου - Μαυροκεφαλίδου, που γνωρίζουμε καλά μέσα από τη συγγραφή. Όπως και στις φωτογραφίες της, έτσι και στα βιβλία της φροντίζει να διατηρεί την ιστορική μνήμη ενεργό, γράφοντας άλλοτε για "Τα παιδιά της μοναξιάς", όπου ανέδειξε πληγές και τραύματα, γεγονότα και προπαντός πρόσωπα του Εμφύλιου, άλλοτε για τις "Ταξιδιώτισσες στη μοναξιά του κόσμου", αναδεικνύοντας το θηλυκό πρόσωπο της μετανάστευσης, κυρίως όμως για σπουδαίους αγωνιστές της Αριστεράς όπως ο Κώστας και η Μαρία Καραγιώργη.
