Το Διαδίκτυο τείνει στις μέρες μας να γίνει μια τεράστια ψηφιακή βιβλιοθήκη. Παράγονται και αποθηκεύονται καθημερινά μέσα σ’ αυτό ένας τεράστιος αριθμός πληροφοριών, κειμένων και αναπαραστάσεων. Είναι τόσο μεγάλη η πληθώρα των πληροφοριών αυτών, που είναι πρακτικά αδύνατο να μπορέσουμε να προσπελάσουμε αυτές που μας ενδιαφέρουν. Επιπλέον, η μία πληροφορία διασυνδέεται με την άλλη, ελαχιστοποιώντας έτσι τον χρόνο αναζήτησης και δημιουργώντας στην κυριολεξία ένα τεράστιο δίκτυο πληροφόρησης. Μια τεράστια βιβλιοθήκη το Διαδίκτυο των ημερών μας, προσβάσιμη δωρεάν στο μεγαλύτερο μέρος της, με το πλεονέκτημα της άμεσης και γρήγορης εμφάνισης αυτού που συμβαίνει τώρα.
Η οργάνωσή της όμως μοιάζει χαοτική, χωρίς κριτικό έλεγχο και χωρίς επεξεργασία. Έτσι, σ’ αυτήν την τεράστια εικονική βιβλιοθήκη ελλοχεύει πάντα ο κίνδυνος να μην μπορούμε να βρούμε τη σωστή πληροφορία ή να πέφτουμε θύματα παραπληροφόρησης. Επιπλέον, οι νομοθεσίες για τα πνευματικά δικαιώματα δεν μας επιτρέπουν να έχουμε πρόσβαση στο ελεύθερο κομμάτι του Διαδικτύου σε σημαντικά έργα της ανθρώπινης διανόησης (επιστημονικά ή καλλιτεχνικά, κείμενα, εικόνες, μουσικές κ.ά.) ή κάνουν αυτή την πρόσβαση ιδιαίτερα δαπανηρή.
Από την άλλη μεριά, οι παραδοσιακές βιβλιοθήκες συγκεντρώνουν τα έργα τού λόγου (κατά κύριο λόγο), στις μέρες μας ανεξάρτητα από το υπόστρωμα (χαρτί, ψηφιακό ή άλλο) που αυτά είναι αποθηκευμένα, ελέγχουν τις πηγές, ταξινομούν το χάος και, το πιο βασικό, παρέχουν πρόσβαση σε προστατευμένα έργα λόγω των πνευματικών δικαιωμάτων, χωρίς να μετακυλίουν το κόστος χρήσης τους στους ανθρώπους που εξυπηρετούν.
Κάνοντας χρήση των δυνατοτήτων που προσφέρει το Διαδίκτυο, οι βιβλιοθήκες εμπλουτίζουν περαιτέρω τις υπηρεσίες τους προς το κοινό τους, δημιουργώντας πολλές φορές προστιθέμενη αξία στις ίδιες τις πληροφορίες, καθώς αυτές είναι πλέον ταξινομημένες και σε μεγάλο μέρος έχουν ελεγχθεί.
Κοντολογίς, θα μπορούσαμε να πούμε ότι το Διαδίκτυο είναι το μέσο, όχι το μήνυμα σ’ αυτές τις περιπτώσεις, παρότι στην καθημερινή χρήση που κάνουμε αποκτά τη θέση του μηνύματος. Ό,τι δεν υπάρχει στον παγκόσμιο ιστό στις μέρες μας απλώς δεν υπάρχει στο μυαλό και στις σκέψεις των περισσότερων ανθρώπων.
Μια παγκόσμια εικονική βιβλιοθήκη που καλύπτει το σύνολο των ανθρώπινων γνώσεων και εμπειριών. Στην πραγματική βιβλιοθήκη δεν θα πάμε λοιπόν για να καλύψουμε τις ανάγκες αυτές. Θα τις επισκεφτούμε γιατί αναζητούμε ασφάλεια στη χρήση των πληροφοριών, εμπιστοσύνη στην επιλογή τους, ελεύθερη πρόσβαση σε όλες τις διαθέσιμες πηγές, ελευθερία να επιλέξουμε αυτά που μας ενδιαφέρουν. Και μία επιπλέον βασική παράμετρος: διάρκεια στον χρόνο, γιατί γνωρίζουμε ότι οι βιβλιοθήκες συγκεντρώνουν το υλικό και το διαφυλάσσουν τόσο για εμάς όσο και για τις γενιές που θα έρθουν.